Ακόμη και σε περίπτωση παύσης των συγκρούσεων, η ταχύτητα και οι όροι επαναφοράς της ναυσιπλοΐας αποτελούν βασικό άγνωστο παράγοντα. Η Τεχεράνη φαίνεται να εξετάζει σενάρια ελέγχου της διέλευσης, όπως περιορισμούς ή ακόμη και επιβολή τελών, κάτι που θα της έδινε ουσιαστική επιρροή σε σημαντικό μέρος της παγκόσμιας προσφοράς. Αυτό δημιουργεί έναν δομικό κίνδυνο για την αγορά, καθώς μετατρέπει την ενέργεια σε εργαλείο γεωπολιτικής πίεσης.

Στο επίπεδο της προσφοράς, η UBS εκτιμά ότι το έλλειμμα παραμένει ιδιαίτερα υψηλό. Από τα προ κρίσης επίπεδα άνω των 20 εκατομμυρίων βαρελιών ημερησίως, η αγορά εξακολουθεί να παρουσιάζει σημαντικό κενό, το οποίο δεν καλύπτεται πλήρως ούτε με την αξιοποίηση στρατηγικών αποθεμάτων. Παρά τις προσπάθειες ανακατεύθυνσης φορτίων από χώρες όπως η Σαουδική Αραβία και τα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα, η εξισορρόπηση δεν επιτυγχάνεται.

Η πίεση αυτή αποτυπώνεται ήδη στα παγκόσμια αποθέματα, τα οποία κινούνται κοντά στον μέσο όρο πενταετίας και ενδέχεται να υποχωρήσουν περαιτέρω εάν η κρίση παραταθεί. Σε τέτοιες συνθήκες, η αγορά πετρελαίου αντιδρά έντονα, οδηγώντας σε απότομες αυξήσεις τιμών.

Με βάση τα μοντέλα της τράπεζας, το Brent μπορεί να κινηθεί σημαντικά υψηλότερα. Οι εκτιμήσεις τοποθετούν τα επίπεδα γύρω στα 120 δολάρια βραχυπρόθεσμα, ενώ σε σενάριο παρατεταμένων περιορισμών στη διέλευση από το Ορμούζ, οι τιμές θα μπορούσαν να ξεπεράσουν τα 150 δολάρια ανά βαρέλι. Η αγορά, ουσιαστικά, περνά από μια κατάσταση σχετικής στενότητας σε ένα καθεστώς έντονης πίεσης τιμών.

Το βασικό συμπέρασμα της έκθεσης είναι ότι το ρίσκο παραμένει έντονα ανοδικό. Ακόμη και μια πιθανή πολιτική συμφωνία δεν διασφαλίζει άμεση επιστροφή στην κανονικότητα, καθώς οι γεωπολιτικοί παράγοντες συνεχίζουν να επηρεάζουν τη ροή και την τιμολόγηση της ενέργειας.

Για τις διεθνείς αγορές, οι επιπτώσεις είναι πολλαπλές. Η ενέργεια επανέρχεται ως βασικός παράγοντας πληθωρισμού, επηρεάζοντας τις αποφάσεις των κεντρικών τραπεζών. Παράλληλα, αυξάνεται η μεταβλητότητα σε μετοχές και ομόλογα, ενώ διαμορφώνεται ένα νέο «premium κινδύνου» στην αγορά πετρελαίου, το οποίο δεν βασίζεται αποκλειστικά στα θεμελιώδη μεγέθη, αλλά στον γεωπολιτικό έλεγχο της προσφοράς.