Η βασική εστία προβληματισμού είναι η πίεση που δέχονται οι εταιρείες λογισμικού, καθώς η ραγδαία ανάπτυξη της AI αναδιαμορφώνει το επιχειρηματικό τους περιβάλλον. Οι αποτιμήσεις στον κλάδο έχουν υποχωρήσει σε ευρύ φάσμα, γεγονός που προκαλεί έντονο προβληματισμό στους άμεσους δανειστές που τις χρηματοδοτούν.

Μεγάλη έκθεση στον κλάδο λογισμικού

Σύμφωνα με στοιχεία του Bloomberg, περίπου το 40% των δανείων που στηρίζονται από private equity αφορά επιχειρήσεις λογισμικού. Το υψηλό αυτό ποσοστό εξηγεί γιατί η UBS θεωρεί ότι ο ιδιωτικός δανεισμός είναι ιδιαίτερα εκτεθειμένος σε ενδεχόμενη επιδείνωση του κλάδου.

Στο δυσμενέστερο σενάριο που εξετάζει η τράπεζα, οι πιέσεις ενδέχεται να μην περιοριστούν στα private credit funds, αλλά να μεταφερθούν και σε άλλες κατηγορίες ομολόγων, λόγω της διασύνδεσης μεταξύ επενδυτών και δανειοληπτών. Μια αύξηση των αθετήσεων πληρωμών θα μπορούσε να πλήξει τις δημόσιες αγορές και να περιορίσει τη διαθέσιμη ρευστότητα.

Όπως σημειώνεται χαρακτηριστικά, εγείρονται ερωτήματα σχετικά με την κεφαλαιακή επάρκεια και την ικανότητα απορρόφησης ζημιών σε περίπτωση ύφεσης, ιδίως αν οι αποτιμήσεις υποχωρήσουν απότομα και οι επισφάλειες αυξηθούν.

Προειδοποιητικά σημάδια στην αγορά

Το κλίμα επιβαρύνθηκε περαιτέρω όταν η Blue Owl Capital ανακοίνωσε περιορισμούς στις αναλήψεις από ένα ιδιωτικό της επενδυτικό όχημα. Ο Mohamed El-Erian, πρώην επικεφαλής της PIMCO, χαρακτήρισε την εξέλιξη «καμπανάκι κινδύνου», παραπέμποντας σε πρακτικές που είχαν προηγηθεί της παγκόσμιας χρηματοπιστωτικής κρίσης.

Νωρίτερα, η πτώχευση της First Brands Group είχε ήδη αναδείξει αδυναμίες στις διαδικασίες αξιολόγησης και χορήγησης ιδιωτικών δανείων, προκαλώντας πλήγμα στην αξιοπιστία του κλάδου.

Επέκταση παρά τους κινδύνους

Παρά τα αυξανόμενα σημάδια κινδύνου, η αγορά ιδιωτικού δανεισμού συνεχίζει να διευρύνεται. Νέα επενδυτικά σχήματα δημιουργούνται, περισσότεροι επενδυτές αναζητούν αποδόσεις μέσω private credit, ενώ εξετάζεται ακόμη και η ένταξη τέτοιων προϊόντων σε συνταξιοδοτικά προγράμματα τύπου 401(k).

Η αυξανόμενη αναγνώριση των κινδύνων ενδέχεται να λειτουργήσει προληπτικά, ωθώντας τους δανειστές σε αυστηρότερα κριτήρια αξιολόγησης. Ωστόσο, το κρίσιμο ερώτημα παραμένει: πόσο «ευάλωτο» χρέος έχει ήδη συσσωρευτεί;

Αν το απόθεμα προβληματικών δανείων αποδειχθεί μεγάλο, τότε το απαισιόδοξο σενάριο της UBS ίσως δεν αποτελεί απλώς άσκηση επί χάρτου, αλλά προειδοποίηση για μια ευρύτερη αναταραχή στις αγορές.