|
1. Να γνωρίζετε ακριβώς
ποια ασφαλιστική
προστασία περιλαμβάνει
Η ασφαλιστική κάλυψη
παραμένει η βασική
λειτουργία ενός
ασφαλιστηρίου συμβολαίου
και δεν θα πρέπει να
περνά σε δεύτερη μοίρα
λόγω του επενδυτικού
χαρακτήρα του προϊόντος.
Ορισμένα unit
linked
παρέχουν καλύψεις ζωής,
αναπηρίας ή σοβαρών
ασθενειών, ενώ άλλα
λειτουργούν κυρίως ως
επενδυτικά εργαλεία.
Ο ασφαλισμένος οφείλει
να γνωρίζει:
Το ύψος του ασφαλισμένου
κεφαλαίου.
Τα περιστατικά που
καλύπτονται (θάνατος,
αναπηρία, ασθένεια
κ.ά.).
Το κόστος της
ασφαλιστικής προστασίας.
Τη δυνατότητα
προσαρμογής του επιπέδου
κάλυψης.
Παράλληλα, είναι
σημαντικό να γνωρίζει
ποιο μέρος του
ασφαλίστρου κατευθύνεται
στην ασφάλιση και ποιο
επενδύεται.
2. Να κατανοήσετε πού
τοποθετούνται τα χρήματά
σας
Το επενδυτικό σκέλος
αποτελεί τον δεύτερο
βασικό πυλώνα του
προϊόντος. Σε ορισμένες
περιπτώσεις ο πελάτης
επιλέγει ο ίδιος το
επενδυτικό προφίλ
(συντηρητικό,
ισορροπημένο ή
δυναμικό), ενώ σε άλλες
η ασφαλιστική εταιρεία
διαχειρίζεται αυτόματα
το χαρτοφυλάκιο.
Συχνά εφαρμόζονται
στρατηγικές που
μεταβάλλουν σταδιακά τη
σύνθεση των επενδύσεων,
μειώνοντας τον κίνδυνο
όσο πλησιάζει η λήξη του
προγράμματος ή η
συνταξιοδότηση.
Ο επενδυτής θα πρέπει να
γνωρίζει:
Ποιος λαμβάνει τις
επενδυτικές αποφάσεις.
Αν μπορεί να αλλάζει
επενδυτικό χαρτοφυλάκιο.
Πόσες αλλαγές
επιτρέπονται.
Ποιο είναι το σχετικό
κόστος.
Ποιος βαθμός κινδύνου
αντιστοιχεί στο προφίλ
του.
3. Να εξετάσετε
προσεκτικά όλες τις
χρεώσεις
Το κόστος αποτελεί ίσως
το πιο σύνθετο στοιχείο
ενός unit
linked.
Οι επιβαρύνσεις δεν
περιορίζονται σε μία
μόνο προμήθεια, αλλά
συνήθως περιλαμβάνουν:
Κόστος ασφαλιστικής
κάλυψης.
Χρεώσεις επί των
ασφαλίστρων πριν από την
επένδυση των χρημάτων.
Ετήσιο κόστος
διαχείρισης επί του
επενδυμένου κεφαλαίου.
Πιθανές σταθερές ετήσιες
χρεώσεις.
Διαφορετικά προϊόντα
μπορεί να έχουν
διαφορετική δομή
κόστους. Κάποια
εμφανίζουν υψηλότερες
αρχικές επιβαρύνσεις και
χαμηλότερες μετέπειτα
χρεώσεις, ενώ άλλα
κατανέμουν το κόστος σε
όλη τη διάρκεια του
συμβολαίου.
Γι’ αυτό η αξιολόγηση
πρέπει να γίνεται με
βάση το συνολικό κόστος
και όχι μια μεμονωμένη
χρέωση.
4. Να γνωρίζετε τους
όρους εξόδου και
εξαγοράς
Ένα συνηθισμένο λάθος
είναι η αντιμετώπιση των
unit
linked
ως προϊόντων που μπορούν
να ρευστοποιηθούν
εύκολα, όπως ένα
αμοιβαίο κεφάλαιο. Στην
πραγματικότητα πρόκειται
για μακροπρόθεσμα
προϊόντα, σχεδιασμένα
συνήθως για ορίζοντα 10
έως 20 ετών.
Στα περισσότερα
προγράμματα:
Η πρόωρη εξαγορά στα
πρώτα χρόνια είναι
ιδιαίτερα ασύμφορη.
Κατά τα πρώτα δύο έτη οι
απώλειες μπορεί να είναι
σημαντικές.
Από το τρίτο έτος και
μετά οι επιβαρύνσεις
μειώνονται σταδιακά.
Η ουσιαστική μείωση ή
κατάργηση των χρεώσεων
συνήθως έρχεται μετά από
αρκετά χρόνια παραμονής.
Επομένως, πριν από τη
συμμετοχή σε ένα τέτοιο
πρόγραμμα, ο
ασφαλισμένος πρέπει να
είναι βέβαιος ότι δεν θα
χρειαστεί σύντομα τα
χρήματα που επενδύει.
5. Μην προχωράτε χωρίς
το KID
και το τεστ
καταλληλότητας
Η ευρωπαϊκή νομοθεσία
επιβάλλει την παροχή του
εγγράφου βασικών
πληροφοριών (KID)
πριν από την υπογραφή
του συμβολαίου. Το
έγγραφο αυτό
παρουσιάζει:
Τις χρεώσεις.
Τους επενδυτικούς
κινδύνους.
Τα πιθανά σενάρια
απόδοσης.
Τους όρους εξαγοράς.
Παράλληλα, είναι
υποχρεωτική η συμπλήρωση
ερωτηματολογίου
καταλληλότητας, μέσω του
οποίου αξιολογείται το
επενδυτικό προφίλ και η
ανοχή κινδύνου του
πελάτη.
Ο καταναλωτής έχει
επίσης δικαίωμα να
γνωρίζει ότι ο
επαγγελματίας που του
προτείνει το προϊόν
διαθέτει την απαιτούμενη
πιστοποίηση για τη
διάθεση ασφαλιστικών
προϊόντων επενδυτικού
χαρακτήρα.
Συμπέρασμα
Τα unit
linked
μπορούν να αποτελέσουν
ένα χρήσιμο εργαλείο
μακροχρόνιας
αποταμίευσης και
επένδυσης, αρκεί να
επιλεγούν με πλήρη γνώση
των χαρακτηριστικών
τους. Η ασφαλιστική
κάλυψη, το επενδυτικό
προφίλ, οι χρεώσεις, η
διάρκεια δέσμευσης και η
διαφάνεια της ενημέρωσης
είναι οι βασικοί
παράγοντες που πρέπει να
εξετάζει κάθε
ενδιαφερόμενος πριν
λάβει την τελική του
απόφαση.
|
