Τα προηγούμενα χρόνια, οι αμερικανικές αυτοκινητοβιομηχανίες είχαν επενδύσει τεράστια κεφάλαια σε νέες μονάδες παραγωγής, εργοστάσια μπαταριών και εξειδικευμένες ηλεκτρικές πλατφόρμες, στηριζόμενες τόσο σε ευνοϊκό ρυθμιστικό περιβάλλον όσο και σε προβλέψεις για ραγδαία διείσδυση των EV. Η πραγματικότητα, ωστόσο, αποδεικνύεται πιο σύνθετη. Μέσα στο 2025 ακυρώθηκαν ή περιορίστηκαν επενδυτικά σχέδια άνω των 20 δισ. δολαρίων που αφορούσαν εργοστάσια ηλεκτρικών οχημάτων και μπαταριών, σηματοδοτώντας την πρώτη καθαρή ετήσια υποχώρηση ανακοινώσεων στον κλάδο εδώ και χρόνια.

Η General Motors προχώρησε σε χιλιάδες απολύσεις και ανέστειλε σχέδια για παραγωγή ηλεκτρικών κινητήρων, επαναφέροντας μέρος των εγκαταστάσεων στην κατασκευή κινητήρων V-8 και συμβατικών pickup. Η Ford Motor εγκαταλείπει κοινοπρακτικό σχήμα παραγωγής μπαταριών στις ΗΠΑ και αναθεωρεί τη στρατηγική της, δίνοντας έμφαση σε ένα πιο προσιτό ηλεκτρικό pickup που προγραμματίζεται για το 2027. Από την πλευρά της, η Stellantis επιλέγει ακόμη πιο δραστική αναδιάρθρωση, ρευστοποιώντας συμμετοχές σε μονάδες μπαταριών και καταγράφοντας τη μεγαλύτερη απομείωση στον κλάδο. Η διοίκησή της αναγνώρισε ότι η ταχύτητα της ενεργειακής μετάβασης είχε υπερεκτιμηθεί και ότι ο σχεδιασμός απομακρύνθηκε από τις πραγματικές δυνατότητες της αγοράς.

Καθοριστικό ρόλο στην αναδίπλωση έπαιξε και η πολιτική μεταστροφή. Η κατάργηση της φορολογικής πίστωσης για τα EV, σε συνδυασμό με τη χαλάρωση των ομοσπονδιακών προτύπων κατανάλωσης καυσίμου από το Κογκρέσο, αποδυνάμωσε δύο βασικούς πυλώνες που στήριζαν την επιτάχυνση της ηλεκτροκίνησης. Αξίζει να σημειωθεί ότι η ζήτηση είχε ήδη αρχίσει να κινείται χαμηλότερα από τις αρχικές προβλέψεις, ακόμη και πριν τις θεσμικές αλλαγές.

Η συνέπεια είναι μια σαφής επαναφορά στο παραδοσιακό παραγωγικό μοντέλο. Εγκαταστάσεις που είχαν σχεδιαστεί αποκλειστικά για ηλεκτρικά φορτηγά επιστρέφουν σε γραμμές θερμικών κινητήρων, ενώ η μετάβαση δεν εγκαταλείπεται αλλά επαναπροσδιορίζεται σε πιο ρεαλιστικά χρονοδιαγράμματα και κλίμακα.

Σε διεθνές επίπεδο, η εικόνα διαφοροποιείται. Στην Κίνα, η BYD έχει ξεπεράσει την Tesla σε παγκόσμιες πωλήσεις ηλεκτρικών οχημάτων και ενισχύει την εξαγωγική της παρουσία, αν και και εκεί η δυναμική της αγοράς εμφανίζει σημάδια επιβράδυνσης. Τanto στην Ευρώπη όσο και στην Ασία, η ανάπτυξη συνεχίζεται, αλλά με χαμηλότερους ρυθμούς σε σχέση με τις αρχικές προσδοκίες.

Οι απώλειες των 50 δισ. δολαρίων δεν συνιστούν απόρριψη της ηλεκτροκίνησης ως τεχνολογίας. Αντανακλούν, όμως, το κόστος μιας στρατηγικής που βασίστηκε στην υπόθεση ότι η μετάβαση θα εξελισσόταν ταχύτερα και με πιο σταθερή κρατική στήριξη. Η σημερινή προσαρμογή υποδηλώνει ότι η πορεία προς τα ηλεκτρικά οχήματα θα είναι πιο σταδιακή, περισσότερο επιλεκτική και λιγότερο εξαρτημένη από επιδοτήσεις.

Για το Ντιτρόιτ, το διακύβευμα δεν περιορίζεται στη διαχείριση των ζημιών. Η πραγματική πρόκληση είναι η εξεύρεση ισορροπίας ανάμεσα στη διατήρηση της ανταγωνιστικότητας και στον ρεαλιστικό ρυθμό μετάβασης, σε μια παγκόσμια αγορά που συνεχίζει να κατευθύνεται προς την ηλεκτροκίνηση, έστω και με μειωμένες ταχύτητες.