|
Στην Αττική, από το
σύνολο των κατοικιών που
εξετάζονται, μόλις 6
στις 100, ή περίπου
124.133 ακίνητα,
εμφανίζονται διαθέσιμα
προς πώληση. Η καταγραφή
δεν περιλαμβάνει τα
νησιά ούτε τα ακίνητα
που βρίσκονται υπό
κατασκευή. Η προσφορά,
ωστόσο, δεν αποτελεί μια
ενιαία αγορά, καθώς
διαχωρίζεται σε τρεις
βασικές ζώνες τιμών.
Οι τρεις κατηγορίες της
αγοράς στην Αττική
Στην κορυφή βρίσκεται η
Premium
κατηγορία, με ζητούμενες
τιμές άνω των 5.000 ευρώ
ανά τετραγωνικό μέτρο.
Σε αυτήν εντάσσεται
σχεδόν το 10% των
διαθέσιμων ακινήτων, με
το απόθεμα να
αποτελείται κυρίως από
μεγάλες, νεόδμητες
κατοικίες σε περιοχές
υψηλής εισοδηματικής
στάθμης, όπως η Αθηναϊκή
Ριβιέρα, το Κολωνάκι, το
Ψυχικό και η Φιλοθέη.
Πρόκειται για μια αγορά
που απευθύνεται σε σαφώς
πιο περιορισμένο
αγοραστικό κοινό.
Η μεγαλύτερη συγκέντρωση
ακινήτων εντοπίζεται στη
Βασική κατηγορία, με
τιμές από 2.500 έως
5.000 ευρώ ανά
τετραγωνικό μέτρο. Εδώ
βρίσκεται πάνω από το
54% των κατοικιών που
διατίθενται προς πώληση.
Το μεγαλύτερο μέρος της
συγκεκριμένης προσφοράς
αφορά παλαιά
διαμερίσματα, κυρίως
κατασκευής της δεκαετίας
του 1970, τα οποία
βρίσκονται σε περιοχές
του Κέντρου, των Νοτίων
αλλά και των Βορείων
Προαστίων.
Στην Προσιτή κατηγορία,
με τιμές κάτω από 2.500
ευρώ ανά τετραγωνικό
μέτρο, συγκεντρώνεται
περίπου το ένα τρίτο της
προσφοράς. Τα ακίνητα
αυτά βρίσκονται κυρίως
σε συνοικίες χαμηλότερων
εισοδηματικών
χαρακτηριστικών στο
Κέντρο της Αθήνας, στα
Δυτικά Προάστια και στον
Πειραιά. Και σε αυτή την
περίπτωση, πάντως, το
διαθέσιμο απόθεμα
αποτελείται κατά κύριο
λόγο από παλαιότερα
κτίρια.
Οι μεγάλες αποκλίσεις
ακόμη και μέσα στον ίδιο
δήμο
Ιδιαίτερο ενδιαφέρον
παρουσιάζει το γεγονός
ότι οι διαφορές δεν
περιορίζονται μεταξύ
διαφορετικών δήμων ή
ευρύτερων γεωγραφικών
ζωνών. Σε ορισμένες
περιπτώσεις, η εικόνα
αλλάζει αισθητά ακόμη
και από τη μία συνοικία
στην άλλη.
Χαρακτηριστικό
παράδειγμα αποτελεί η
Γλυφάδα. Η Κάτω Γλυφάδα
καταγράφει μέση
ζητούμενη τιμή 7.667
ευρώ ανά τετραγωνικό
μέτρο, τοποθετούμενη
στην κατηγορία της
πολυτελούς κατοικίας,
ενώ η Άνω Γλυφάδα
κινείται σε επίπεδα που
αντιστοιχούν στη Βασική
αγορά.
Ανάλογη διαφοροποίηση
εμφανίζεται και στον
Δήμο Κηφισιάς. Το κέντρο
της Κηφισιάς εντάσσεται
στην Premium
κατηγορία, ενώ η Νέα
Κηφισιά εμφανίζει
χαμηλότερες τιμές,
αποτυπώνοντας τις
διαφορετικές συνθήκες
που μπορεί να επικρατούν
ακόμη και σε γειτονικές
περιοχές.
Η εικόνα αυτή
αποτυπώνεται και στη
γεωγραφική κατανομή της
προσφοράς. Η ανάλυση
χωρίζει την Αττική σε
επτά ζώνες, με
περισσότερα από τα μισά
διαθέσιμα ακίνητα να
συγκεντρώνονται στο
Κέντρο της Αθήνας και
στα Νότια Προάστια.
Στα Νότια Προάστια, η
διάμεση ζητούμενη τιμή
φθάνει τα 4.571 ευρώ ανά
τετραγωνικό μέτρο, ενώ
δεν καταγράφεται
προσφορά στην προσιτή
κατηγορία. Στον
αντίποδα, στα Δυτικά
Προάστια το σύνολο των
διαθέσιμων κατοικιών,
σύμφωνα με την έρευνα,
ανήκει στην κατηγορία
κάτω των 2.500 ευρώ ανά
τετραγωνικό μέτρο. Ακόμη
χαμηλότερες τιμές
εμφανίζονται στη Δυτική
Αττική.
Το Κέντρο της Αθήνας
αποτελεί μια πιο σύνθετη
περίπτωση, καθώς εκεί
συνυπάρχουν ακίνητα και
από τις τρεις κατηγορίες
τιμών, από τις πιο
προσιτές κατοικίες έως
τα πολυτελή
διαμερίσματα.
Όπως επισημαίνει η
πρόεδρος και ιδρύτρια
της newdeal
real
estate,
Σταυρούλα Βαμβακά, οι
αποκλίσεις ανάμεσα στις
γειτονιές έχουν πλέον
διευρυνθεί σε τέτοιο
βαθμό ώστε η επιλογή
περιοχής κατοικίας να
μην καθορίζεται πάντα
από τις προσωπικές
προτιμήσεις, αλλά συχνά
από τις οικονομικές
δυνατότητες και την
ανάγκη προσαρμογής των
νοικοκυριών.
Διαφορετική η δομή της
αγοράς στη Θεσσαλονίκη
Στη Θεσσαλονίκη, οι
τιμές κινούνται σε
χαμηλότερα επίπεδα σε
σύγκριση με την Αττική,
αλλά η αγορά εμφανίζει
επίσης σημαντικές
εσωτερικές
διαφοροποιήσεις. Η
βασική διαφορά αφορά την
κατανομή της προσφοράς:
σχεδόν έξι στα δέκα
ακίνητα που διατίθενται
προς πώληση βρίσκονται
στα προάστια.
Οι κατοικίες στις
περιοχές αυτές έχουν
χαμηλότερη τιμή ανά
τετραγωνικό μέτρο, αλλά
η διάμεση συνολική αξία
τους είναι υψηλότερη,
καθώς πρόκειται συνήθως
για μεγαλύτερα ακίνητα.
Αντίθετα, στο κέντρο της
Θεσσαλονίκης οι τιμές
ανά τετραγωνικό είναι
υψηλότερες, αλλά τα
διαθέσιμα διαμερίσματα
έχουν μικρότερη
επιφάνεια. Η υπόλοιπη
περιοχή του νομού
συγκεντρώνει
περιορισμένο μέρος της
συνολικής προσφοράς.
Η σύγκριση των δύο
αγορών αναδεικνύει ακόμη
πιο καθαρά τη διαφορά
στην αγοραστική
δυνατότητα. Στη
Θεσσαλονίκη,
περισσότερες από τις
μισές κατοικίες που
διατίθενται προς πώληση
έχουν ζητούμενη τιμή έως
200.000 ευρώ. Στην
Αττική, το αντίστοιχο
ποσοστό είναι μικρότερο
από το ένα τρίτο.
Στον αντίποδα, σχεδόν
τρία στα δέκα ακίνητα
της Αττικής κοστίζουν
πάνω από 500.000 ευρώ,
όταν στη Θεσσαλονίκη το
ποσοστό περιορίζεται στο
8,5%.
Τι αγοράζει κανείς με
200.000 ευρώ
Η διαφορά αποτυπώνεται
και στις επιλογές που
έχει ένας αγοραστής με
διαθέσιμο προϋπολογισμό
200.000 ευρώ. Στην
Αττική, το συγκεκριμένο
ποσό κατευθύνει κυρίως
προς παλαιότερα
διαμερίσματα στο κέντρο
της Αθήνας, καθώς οι
επιλογές σε νεότερες
κατασκευές και
μεγαλύτερες κατοικίες
είναι περιορισμένες.
Στη Θεσσαλονίκη,
αντίθετα, ο ίδιος
προϋπολογισμός προσφέρει
περισσότερες πιθανότητες
απόκτησης μιας σύγχρονης
κατοικίας, κυρίως στις
προαστιακές περιοχές,
όπου διατίθενται ακίνητα
μεγαλύτερης επιφάνειας.
Παρά τις διαφορές στις
τιμές και στη γεωγραφική
κατανομή της προσφοράς,
ένα κοινό πρόβλημα
παραμένει και στις δύο
αγορές. Τα διαμερίσματα
δύο υπνοδωματίων, που
αποτελούν βασική επιλογή
για πολλά νοικοκυριά,
αλλά και οι σύγχρονες
οικογενειακές κατοικίες,
εμφανίζονται ολοένα και
πιο δυσεύρετα.
Η περιορισμένη παρουσία
νεότερων ακινήτων, σε
συνδυασμό με τις μεγάλες
αποκλίσεις τιμών μεταξύ
περιοχών, διαμορφώνει
μια αγορά όπου η
δυνατότητα επιλογής
κατοικίας εξαρτάται όλο
και περισσότερο από τον
διαθέσιμο προϋπολογισμό
και λιγότερο από τις
ανάγκες ή τις
προτιμήσεις του
αγοραστή.
|