|
Χαρακτηριστικό
παράδειγμα αποτελεί η
Ιταλία, όπου η κυβέρνηση
της Giorgia Meloni, από
τα τέλη του 2022, έχει
αποδειχθεί πιο ανθεκτική
χρονικά από κυβερνήσεις
σε χώρες όπως η Γαλλία
και η Βρετανία. Αυτό
συμβαίνει σε ένα
περιβάλλον σχετικής
εσωτερικής σταθερότητας,
την ώρα που το διεθνές
πολιτικό σκηνικό
χαρακτηρίζεται από
έντονες αναταράξεις.
Η αλλαγή
ισορροπιών αποτυπώνεται
ξεκάθαρα και στην αγορά
εργασίας. Τα ποσοστά
ανεργίας αυξάνονται σε
οικονομίες όπως η
Βρετανία, η Γερμανία και
οι ΗΠΑ, ενώ στην Ιταλία
τον Δεκέμβριο
καταγράφηκε το
χαμηλότερο επίπεδο
ανεργίας από τις αρχές
της δεκαετίας του 1980.
Αντίστοιχα, στην
Πορτογαλία το ποσοστό
βρίσκεται στο χαμηλότερο
σημείο από τις αρχές του
1990, ενώ σε Ελλάδα και
Ισπανία στα χαμηλότερα
επίπεδα από το 2008.
Σήμερα, η χώρα με τη
μεγαλύτερη ανεργία στην
Ευρωπαϊκή Ένωση είναι η
Φινλανδία, με την Ιταλία
και την Πορτογαλία να
κατατάσσονται στη μέση
της ευρωπαϊκής κλίμακας,
πίσω από χώρες όπως η
Σουηδία, η Γαλλία, η
Αυστρία και τα κράτη της
Βαλτικής.
Όπως
σχολιάζει ο Jack
Allen-Reynolds της
Capital Economics, το
κλίμα γύρω από τις
οικονομίες του Νότου
είναι θετικό εδώ και
αρκετό διάστημα, γεγονός
που αντικατοπτρίζεται
και στις αγορές κρατικού
χρέους. Το κόστος
δανεισμού τους είναι
πλέον αντίστοιχο –ή
ακόμη και χαμηλότερο–
από εκείνο της Γαλλίας,
ενώ, όπως τονίζει, οι
δημοσιονομικές τους
επιδόσεις μετά την
πανδημία αποδεικνύονται
πιο πειθαρχημένες σε
σχέση με πολλές άλλες
ανεπτυγμένες οικονομίες.
Υπεροχή
στην ανάπτυξη
Η
ισπανική οικονομία
κατέγραψε ετήσια
ανάπτυξη 2,6% το τέταρτο
τρίμηνο του 2025, με
βασικούς μοχλούς τον
τουρισμό, τις
μεταναστευτικές ροές,
τις χρηματοοικονομικές
και επαγγελματικές
υπηρεσίες, την πρόσβαση
σε φθηνή ανανεώσιμη
ενέργεια και τη στήριξη
από ευρωπαϊκά κονδύλια.
Αντίστοιχα, η Ελλάδα και
η Πορτογαλία εμφανίζουν
καλύτερες επιδόσεις σε
σύγκριση με μεγάλες
οικονομίες όπως η
Γαλλία, η Γερμανία και
το Ηνωμένο Βασίλειο.
Σύμφωνα
με τον Bert Colijn της
ING, η ισχυρή ανάκαμψη
της Νότιας Ευρώπης μετά
το 2020 ξεκίνησε από τον
τουρισμό, αλλά δεν
περιορίστηκε εκεί. Οι
μεταρρυθμίσεις της
προηγούμενης δεκαετίας,
σε συνδυασμό με τις
παρεμβάσεις που
υλοποιήθηκαν μέσω του
Ταμείου Ανάκαμψης και
Ανθεκτικότητας,
συνέβαλαν στη διαμόρφωση
πιο στέρεων βάσεων για
διατηρήσιμη ανάπτυξη.
Παράλληλα, όπως
σημειώνει το Alphaville,
η χαμηλότερη ενεργειακή
ένταση της βιομηχανίας
στον Νότο λειτούργησε ως
ασπίδα απέναντι στην
ενεργειακή κρίση.
Ωστόσο, παραμένουν
προκλήσεις, καθώς οι
οικονομίες αυτές
υστερούν στην ταχεία
υιοθέτηση νέων
τεχνολογιών και η
παραγωγικότητα
εξακολουθεί να
υπολείπεται εκείνης των
βόρειων χωρών.
Προς το
παρόν, πάντως, ο
συνδυασμός πολιτικής
σταθερότητας, υψηλότερων
ρυθμών ανάπτυξης και
ισχυρότερων αγορών
εργασίας ενισχύει τη
δημοσιονομική εικόνα των
χωρών της Νότιας Ευρώπης
και καθησυχάζει τις
χρηματοπιστωτικές
αγορές. Ελλάδα,
Πορτογαλία, Ιταλία και
Ισπανία αναμένεται να
καταγράψουν πρωτογενή
πλεονάσματα εντός του
έτους, σε αντίθεση με
χώρες όπως η Γαλλία, η
Γερμανία, η Βρετανία, οι
ΗΠΑ και ο Καναδάς, που
εξακολουθούν να
εμφανίζουν πρωτογενή
ελλείμματα.
Την ίδια
στιγμή, οι αποδόσεις των
δεκαετών κρατικών
ομολόγων Ελλάδας,
Ισπανίας και Πορτογαλίας
κινούνται χαμηλότερα από
εκείνες της Γαλλίας, της
Βρετανίας και των
Ηνωμένων Πολιτειών.
Ο
Allen-Reynolds εκτιμά
ότι αυτή η τάση θα
συνεχιστεί και τα
επόμενα χρόνια, εκτίμηση
που συμμερίζεται και το
ΔΝΤ. Σύμφωνα με τις
προβλέψεις του, έως το
2029 το δημόσιο χρέος
των ΗΠΑ θα ξεπεράσει
εκείνο της Ελλάδας και
της Ιταλίας, ενώ η
Βρετανία αναμένεται να
υπερβεί την Ισπανία και
την Πορτογαλία. Μέχρι το
2030, η Γαλλία εκτιμάται
ότι θα έχει λόγο χρέους
αντίστοιχο με της
Ελλάδας – μια σύγκριση
που πριν από μία
δεκαετία θα φάνταζε
αδιανόητη.
Πηγή:
Financial Times
|
