Παράλληλα, η ευρωπαϊκή πλευρά εμφανίζεται να επιδιώκει πιο προσεκτική στάση απέναντι στις συγκρούσεις στο Ιράν και στα Στενά του Ορμούζ, καθώς δεν υπήρξε πλήρης συντονισμός με τις ΗΠΑ πριν την κλιμάκωση της κρίσης.

Στο επίκεντρο οι αμυντικές δαπάνες

Η συζήτηση για τις αμυντικές δαπάνες παραμένει κεντρική. Στην προηγούμενη σύνοδο του ΝΑΤΟ, οι περισσότερες χώρες δεσμεύτηκαν για αύξηση των στρατιωτικών τους προϋπολογισμών, με στόχο ακόμη και το 5% του ΑΕΠ, αν και η εφαρμογή του στόχου παραμένει αμφίβολη για αρκετά κράτη.

Η Γερμανία έχει ήδη αυξήσει σημαντικά τις δαπάνες της και ο Μερτς επιδιώκει να ενισχύσει τον ρόλο του Βερολίνου ως πυλώνα ευρωπαϊκής άμυνας, υπογραμμίζοντας ότι το ΝΑΤΟ παραμένει «αναντικατάστατο», τουλάχιστον προς το παρόν.

Νέα ισορροπία στο ΝΑΤΟ

Οι επαφές σε επίπεδο E5 και η προετοιμασία της συνόδου του Ιουλίου αποτυπώνουν μια ευρύτερη προσπάθεια της Ευρώπης να χαράξει πιο ενιαία γραμμή απέναντι στις ΗΠΑ, σε μια περίοδο που η αμερικανική πολιτική στο ΝΑΤΟ χαρακτηρίζεται από αστάθεια και έντονη ρητορική πίεση.

Το στοίχημα για το Βερολίνο είναι διπλό: να διατηρήσει τη διατλαντική συμμαχία λειτουργική, ενώ ταυτόχρονα να ενισχύσει την ευρωπαϊκή στρατηγική αυτονομία σε άμυνα και ασφάλεια.