Με άλλα λόγια, η διεύρυνση των spreads από μόνη της δεν αποτελεί λόγο ενεργοποίησης της ΕΚΤ.

Στο 127 μονάδες βάσης το γαλλογερμανικό spread

Οι πιέσεις στα γαλλικά κρατικά ομόλογα εντάθηκαν τις τελευταίες ημέρες, καθώς οι επενδυτές αμφισβητούν την ικανότητα της κυβέρνησης μειοψηφίας να περάσει τα μέτρα που απαιτούνται για τη δημοσιονομική προσαρμογή.

Στόχος της γαλλικής κυβέρνησης είναι να περιορίσει το δημοσιονομικό έλλειμμα στο 5% του ΑΕΠ το 2027, από περίπου 5,4% το 2026.

Η αβεβαιότητα γύρω από τον προϋπολογισμό οδήγησε το spread του γαλλικού δεκαετούς τίτλου έναντι του αντίστοιχου γερμανικού κοντά στις 160 μονάδες βάσης.

Στη συνέχεια, η κατάσταση παρουσίασε κάποια αποκλιμάκωση, καθώς η ευρύτερη ανάκαμψη των ευρωπαϊκών κρατικών ομολόγων προσέφερε στήριξη και στους γαλλικούς τίτλους.

Το spread υποχώρησε περίπου στις 127 μονάδες βάσης, καθώς οι υψηλότερες αποδόσεις άρχισαν να προσελκύουν εκ νέου επενδυτές.

Η εξέλιξη αυτή μειώνει προσωρινά την ένταση στις αγορές, δεν εξαλείφει όμως το βασικό πρόβλημα: η Γαλλία πρέπει να πείσει ότι μπορεί να σταθεροποιήσει το χρέος της χωρίς να οδηγηθεί σε παρατεταμένη πολιτική αστάθεια.

«Η κατάσταση είναι σοβαρή»

Ο Moulin αναγνώρισε ότι η κατάσταση παραμένει δύσκολη, αλλά υποστήριξε ότι υπάρχει τρόπος αντιμετώπισης της πίεσης.

Το βασικό βήμα, σύμφωνα με τον ίδιο, είναι η ψήφιση ενός αξιόπιστου προϋπολογισμού και η δέσμευση της κυβέρνησης ότι το δημοσιονομικό έλλειμμα δεν θα ξεπεράσει τον στόχο του 5% του ΑΕΠ.

Το πρόβλημα είναι ότι η κυβέρνηση καλείται να προχωρήσει σε μια δύσκολη δημοσιονομική προσαρμογή σε ένα εξαιρετικά κατακερματισμένο πολιτικό περιβάλλον.

Οι περικοπές δαπανών και οι αυξήσεις φόρων που απαιτούνται για τη μείωση του ελλείμματος βρίσκονται ήδη στο επίκεντρο της πολιτικής αντιπαράθεσης, αυξάνοντας τον κίνδυνο νέων αναταράξεων στις αγορές.

Το βλέμμα στις προεδρικές εκλογές

Πέρα από τον προϋπολογισμό του επόμενου έτους, οι επενδυτές αρχίζουν να κοιτούν και πιο μακριά.

Η πορεία του γαλλικού χρέους αποτελεί πλέον βασικό ζήτημα ενόψει των προεδρικών εκλογών του Μαΐου, καθώς οι αγορές επιχειρούν να αποτιμήσουν όχι μόνο τις βραχυπρόθεσμες δημοσιονομικές αποφάσεις, αλλά και την κατεύθυνση της οικονομικής πολιτικής που θα ακολουθήσει η χώρα.

Σε αυτό το περιβάλλον, ιδιαίτερη σημασία αποκτά και η ανεξαρτησία της Τράπεζας της Γαλλίας.

Η κεντρική τράπεζα έχει βρεθεί στο στόχαστρο πολιτικών δυνάμεων που υποστηρίζουν διαφορετικές προσεγγίσεις για τη διαχείριση του δημόσιου χρέους και τον ρόλο της ΕΚΤ.

Πολιτική πίεση στην Τράπεζα της Γαλλίας

Ο Jean-Luc Mélenchon έχει ταχθεί υπέρ της ακύρωσης ή του «παγώματος» μέρους του χρέους που βρίσκεται στα χαρτοφυλάκια της ΕΚΤ και της Τράπεζας της Γαλλίας.

Από την άλλη πλευρά, η Marine Le Pen έχει ζητήσει από την ΕΚΤ να αναλάβει δράση ώστε να περιοριστεί η επιβάρυνση της Γαλλίας από το υψηλό κόστος δανεισμού.

Η Τράπεζα της Γαλλίας βρέθηκε μάλιστα πρόσφατα στη δυσάρεστη θέση να εκδώσει ανακοίνωση για να διαψεύσει ότι προχωρούσε σε πωλήσεις γαλλικών κρατικών ομολόγων, μετά τις σχετικές καταγγελίες από το κόμμα του Mélenchon.

Η πολιτική πίεση έχει έκτοτε αυξηθεί.

Ο Mélenchon έχει επιτεθεί προσωπικά στον Moulin, υποστηρίζοντας ότι η πολιτική της κεντρικής τράπεζας ενθαρρύνει την κερδοσκοπία εις βάρος της Γαλλίας.

Ο διοικητής της Τράπεζας της Γαλλίας, ωστόσο, ξεκαθάρισε ότι δεν προτίθεται να παραιτηθεί ακόμη και σε περίπτωση πολιτικής αλλαγής.

Η ανεξαρτησία των κεντρικών τραπεζών στο προσκήνιο

Η αντιπαράθεση στη Γαλλία αποκτά ευρύτερη σημασία, καθώς εντάσσεται σε μια διεθνή συζήτηση για την ανεξαρτησία των κεντρικών τραπεζών.

Ο Moulin συνέκρινε την πίεση που δέχεται με την κατάσταση στις ΗΠΑ, όπου η ανεξαρτησία της Federal Reserve και του Jerome Powell έχει βρεθεί επανειλημμένα στο επίκεντρο πολιτικών αντιπαραθέσεων.

Το μήνυμά του ήταν σαφές: η νομισματική αρχή θα συνεχίσει να λειτουργεί με βάση την εντολή της και όχι με βάση τις πιέσεις της εκάστοτε κυβέρνησης ή των πολιτικών κομμάτων.

Για τις αγορές, το ζήτημα έχει ιδιαίτερη σημασία.

Εάν οι επενδυτές αρχίσουν να θεωρούν ότι η δημοσιονομική πολιτική μπορεί να επηρεάσει την ανεξαρτησία των κεντρικών τραπεζών ή ότι η ΕΚΤ θα κληθεί να καλύψει τα δημοσιονομικά προβλήματα της Γαλλίας, το κόστος δανεισμού θα μπορούσε να παραμείνει υψηλό για μεγαλύτερο διάστημα.

Το γαλλικό πρόβλημα δεν λύνεται από την ΕΚΤ

Η σημερινή εικόνα στις αγορές δείχνει ότι η Γαλλία εξακολουθεί να μπορεί να χρηματοδοτείται, αλλά με ολοένα υψηλότερο κόστος και με μεγαλύτερη ευαισθησία στις πολιτικές εξελίξεις.

Η υποχώρηση του spread από τις 160 στις περίπου 127 μονάδες βάσης προσφέρει μια ανάσα, δεν αποτελεί όμως λύση στο δημοσιονομικό πρόβλημα.

Το βασικό βάρος παραμένει στη γαλλική κυβέρνηση: να παρουσιάσει έναν αξιόπιστο προϋπολογισμό, να περιορίσει το έλλειμμα και να πείσει τους επενδυτές ότι η αύξηση του χρέους μπορεί να τεθεί υπό έλεγχο.

Και προς το παρόν, το μήνυμα από τη Φρανκφούρτη είναι ξεκάθαρο: η ΕΚΤ δεν πρόκειται να λειτουργήσει ως δίχτυ ασφαλείας για τη γαλλική δημοσιονομική πολιτική.