Στην πολιτική, σε αντίθεση με άλλους κλάδους, ο κ. Musk δεν έχει επιλέξει τον δρόμο της επαναστατικής επιχειρηματικότητας. Αφού διαφώνησε για κάποιο διάστημα πέρυσι με τον Donald Trump σχετικά με τον «Big Beautiful Bill» του —ο κ. Musk τον χαρακτήρισε «εντελώς τρελό και καταστροφικό» λόγω της σπατάλης και των περικοπών στην καθαρή ενέργεια— ανακοίνωσε ένα νέο πολιτικό κόμμα, το America Party, «για να σας δώσει πίσω την ελευθερία σας». Ίσως αν είχε αφιερώσει σε αυτό το κόμμα τη δημιουργικότητα και το δυναμισμό που κατά κάποιον τρόπο εφαρμόζει στις έξι εταιρείες του, θα είχε συνεισφέρει στην πολιτική τον εποικοδομητικό ανταγωνισμό που η Tesla έφερε στην αυτοκινητοβιομηχανία. Τα δύο μεγάλα κόμματα είναι σίγουρα τόσο αδιάφορα όσο ήταν και οι τρεις μεγάλοι κατασκευαστές αυτοκινήτων. Αλλά δεν το έκανε.

Πολιτικά, ο κ. Musk σκέφτεται μέσα σε ένα πολύ παλιό πλαίσιο. Οι αφεντικά που διοικούσαν τις πολιτικές μηχανές της Αμερικής του 19ου αιώνα μπορεί να θαύμαζαν το μέγεθος των πληρωμών τύπου λαχειοφόρου αγοράς ύψους 1 εκατομμυρίου δολαρίων που πρόσφερε στους ψηφοφόρους σε πολιτείες-κλειδιά πριν από τις προεδρικές εκλογές του 2024, αλλά τέτοιες συναλλαγές θα ήταν σίγουρα οικείες σε όποιον έχει προσφέρει «χρηματικά κίνητρα» για να φέρει τους ψηφοφόρους του στις κάλπες. Αυτοί οι ηγέτες θα σεβόταν επίσης την προσέγγισή του για τη δημιουργία ενός πιο φιλικού μέσου ενημέρωσης αγοράζοντας το δικό του εκδοτικό «όργανο», το Twitter, τώρα X. Θα αναγνώριζαν ακόμα και τον αποκαλυπτικό τόνο που φέρνει στις εκστρατείες, το σκοτεινό αντίθετο της διαφημιστικής εκστρατείας με την οποία πουλάει τα οράματά του για επικείμενη τεχνολογική μεταμόρφωση. Πέρυσι, για παράδειγμα, ισχυρίστηκε, ότι η εκλογή ενός δικαστή του Ανώτατου Δικαστηρίου της πολιτείας στο Ουισκόνσιν «θα επηρεάσει το πεπρωμένο ολόκληρης της ανθρωπότητας». Παρά το δίλλημα που ο κ. Musk έθεσε στους ψηφοφόρους,- ένα από τα πολλά- ο υποψήφιός του έχασε, ενώ η ανθρωπότητα συνεχίζει να επιβιώνει.

Όσον αφορά τα μαθηματικά της πολιτικής, ο κ. Musk ειδικεύεται στη διαίρεση. Ασκεί την πολιτική της προσβεβλημένης ταυτότητας που καταδικάζει στην Αριστερά. Για εκείνον, οι λευκοί είναι μια πολιορκημένη μειονότητα — και μάλιστα «μια μειονότητα που εξαφανίζεται με ραγδαίους ρυθμούς», όπως το διατύπωσε στο X τον Ιανουάριο. Μια ανάλυση του Economist για το feed του κ. Musk στο X δείχνει, μέσα στον χείμαρρο των σχολίων του για πολλά θέματα, μια σημαντική αύξηση τα τελευταία τρία χρόνια των αναρτήσεων που προωθούν τη φυλετική συνείδηση μεταξύ των λευκών, προτρέποντάς τους να υπερασπιστούν ή να αυξήσουν τη δύναμή τους ως φυλή. Τον Ιανουάριο αναδημοσίευσε με ένα emoji «100%» μια προτροπή ότι «η αλληλεγγύη των λευκών είναι ο μόνος τρόπος επιβίωσης». Η υποκείμενη ανάρτηση ήταν σε αντίθεση με την άποψη του κ. Musk για τη μειονοτική θέση των λευκών, αλλά συνάδει με τη φυλετική υστερία του, προειδοποιώντας ότι «αν οι λευκοί άνδρες γίνουν μειονότητα, θα σφαγιαστούμε».

Ο κ. Musk αρνείται ότι είναι ρατσιστής. Ωστόσο, φαίνεται να αντιλαμβάνεται την κοινωνία και την εξουσία με βάση φυλετικές κατηγορίες. Περιγράφει τους λευκούς ως έχοντες μια κοινή διακρατική ταυτότητα και πολιτικά συμφέροντα —η ακριβής φύση και των δύο δεν είναι σαφής— που δέχονται επίθεση από μη λευκές ομάδες και λευκούς φιλελεύθερους. «Την τελευταία δεκαετία και πλέον, στη Δύση επικρατεί αμείωτο μίσος και δηλητηριώδης προπαγάνδα εναντίον οποιουδήποτε λευκού, ετεροφυλόφιλου ή άνδρα!», έγραψε στο X τον Φεβρουάριο. «Όχι άλλα αισθήματα ενοχής». Χρησιμοποίησε στη Γερμανία την ίδια θεωρία ότι η κυρίαρχη ομάδα περιορίζεται λανθασμένα από τα διδάγματα της ιστορίας. Απευθυνόμενος στο ακροδεξιό κόμμα Εναλλακτική για τη Γερμανία εν όψει των εκλογών του 2025, την παραμονή της 80ής επετείου της απελευθέρωσης του Άουσβιτς, είπε ότι οι Γερμανοί πρέπει να «ξεπεράσουν» κάθε «ενοχή του παρελθόντος». Προειδοποίησε ότι η «γερμανική κουλτούρα» και οι «γερμανικές αξίες» ενδέχεται να χαθούν λόγω «κάποιου είδους πολυπολιτισμισμού που τα διαλύει όλα».

Η οικογενειακή ιστορία μπορεί να μην επαναλαμβάνεται, αλλά για τον κ. Musk έχει μια ομοιότητα. Περίπου οκτώ δεκαετίες πριν δημοσιεύσει το μήνυμά του για τη δημιουργία της «Αρειανής τεχνοκρατίας», ο παππούς του, ο Καναδός Joshua Haldeman, είχε προσχωρήσει σε ένα κίνημα με την ονομασία Technocracy Incorporated. Στόχος του ήταν να μεταμορφώσει τον Καναδά και την Αμερική σε «Τεχνοκρατία», μια κοινωνία που θα αξιοποιούσε τις ραγδαίες τεχνολογικές αλλαγές εγκαταλείποντας τη δημοκρατία υπέρ μιας διακυβέρνησης από μηχανικούς και άλλους τεχνικούς εμπειρογνώμονες. Στα τέλη της δεκαετίας του 1940, ο Haldeman κατέληξε στο συμπέρασμα ότι «η καναδική κυβέρνηση ασκούσε υπερβολικό έλεγχο στις ζωές των ατόμων και ότι η χώρα είχε μαλακώσει», γράφει ο Walter Isaacson στη βιογραφία του, «Elon Musk». Ο Haldeman μετέφερε την οικογένειά του στη Νότια Αφρική το 1950, καθώς το καθεστώς του απαρτχάιντ εδραίωνε την εξουσία της.

Την εποχή που ο κ. Musk ήταν στο γυμνάσιο, τη δεκαετία του 1980, οι μαύρες πόλεις σε όλη τη Νότια Αφρική είχαν ξεσηκωθεί. Το λευκό καθεστώς επέβαλε κατάσταση έκτακτης ανάγκης, αλλά, απομονωμένο διεθνώς, βίωνε τα τελευταία του χρόνια. Στην ελλειπτική τηλεγραφία του X, ο κ. Musk έχει συνδέσει εκείνη την περίοδο με την πολιτική του σήμερα. «Ναι», έγραψε πάνω από ένα μήνυμα που αναδημοσίευσε προειδοποιώντας ότι «η αναρχοτυραννία, η απαλλοτρίωση και ο φυλετικός κομμουνισμός που κατέστρεψαν τη Ροδεσία και τη Νότια Αφρική είναι τα ίδια πράγματα που φέρνουν στην Αμερική και στον υπόλοιπο Δυτικό κόσμο». Ποιοι, αναρωτιέται κανείς, είναι «αυτοί που φέρνουν»; Και, καθώς ο κ. Musk ετοιμάζεται να εισαγάγει τη SpaceX στο χρηματιστήριο με την πιο αξιόλογη προσφορά μετοχών στην ιστορία, πού βρίσκεται ο «φυλετικός κομμουνισμός»; Ο ρόλος του κ. Musk στην εκτόξευση της ανθρωπότητας προς τα άστρα μπορεί να τον καταστήσει, εκ των υστέρων, ήρωα της εποχής. Είναι κρίμα που παράλληλα διαιωνίζει μερικές από τις πιο πρωτόγονες ιδέες της ανθρωπότητας.

Πηγή: The Economist