|
Επιτόκια και πιστωτική
δραστηριότητα
Ένας από τους βασικούς
κινδύνους εντοπίζεται
στο επιτοκιακό
περιβάλλον και στην
πορεία της πιστωτικής
επέκτασης. Αν και τα
στεγαστικά δάνεια
παρουσιάζουν για πρώτη
φορά θετική μεταβολή
μετά από χρόνια –με
ώθηση από το πρόγραμμα
«Σπίτι μου ΙΙ»– τα
επίπεδα νέων χορηγήσεων
παραμένουν συγκρατημένα.
Η
ποιότητα των τραπεζικών
χαρτοφυλακίων συνεχίζει
να βελτιώνεται, με τα μη
εξυπηρετούμενα δάνεια να
βρίσκονται σε ιστορικά
χαμηλά επίπεδα. Παρ’ όλα
αυτά, το πρόβλημα δεν
έχει εξαλειφθεί πλήρως,
επηρεάζοντας κυρίως
μικρότερους
δανειολήπτες.
Η
κερδοφορία των τραπεζών
έχει υποχωρήσει ελαφρώς
λόγω της μείωσης των
επιτοκίων, αλλά
εξακολουθεί να κινείται
πάνω από τον ευρωπαϊκό
μέσο όρο. Σε περίπτωση
νέας ανόδου των
επιτοκίων λόγω
γεωπολιτικών εξελίξεων,
υπάρχει ο κίνδυνος
επιβράδυνσης της
πιστωτικής επέκτασης,
γεγονός που απαιτεί
αναπροσαρμογή
στρατηγικής από τα
πιστωτικά ιδρύματα.
Στοχευμένη στήριξη
νοικοκυριών και
επιχειρήσεων
Το
Διεθνές Νομισματικό
Ταμείο επισημαίνει ότι
τα μέτρα στήριξης για
την αντιμετώπιση των
αυξήσεων στις τιμές
ενέργειας θα πρέπει να
είναι προσωρινά και
στοχευμένα. Η ενίσχυση
οφείλει να κατευθύνεται
κυρίως προς τα ευάλωτα
νοικοκυριά, μέσω των
μηχανισμών κοινωνικής
προστασίας, αξιοποιώντας
τα ψηφιακά εργαλεία του
κράτους.
Για
τις επιχειρήσεις,
οποιαδήποτε βοήθεια θα
πρέπει να αφορά βιώσιμες
ενεργοβόρες μονάδες, να
έχει περιορισμένη
διάρκεια και να
συνδέεται με βελτίωση
της ενεργειακής
αποδοτικότητας, ιδανικά
σε ευρωπαϊκό επίπεδο
συντονισμού.
Διαχειρίσιμοι αλλά
υπαρκτοί κίνδυνοι
Η
αξιολόγηση του
χρηματοπιστωτικού τομέα
(FSAP) καταδεικνύει ότι
οι κίνδυνοι για τη
σταθερότητα παραμένουν
χαμηλοί και ελεγχόμενοι,
ακόμη και μετά τις
γεωπολιτικές
αναταράξεις. Οι τράπεζες
εμφανίζονται ανθεκτικές
ακόμη και σε δυσμενή
σενάρια, που
περιλαμβάνουν χαμηλή
ανάπτυξη και υψηλό
πληθωρισμό.
Ωστόσο, ιδιαίτερη
προσοχή απαιτείται στη
συγκέντρωση δανείων σε
περιορισμένο αριθμό
μεγάλων επιχειρήσεων,
καθώς η προηγούμενη
απομόχλευση έχει αυξήσει
αυτή την έκθεση. Αν και
οι μεγάλες επιχειρήσεις
εμφανίζουν ισχυρή
οικονομική βάση, οι
μικρομεσαίες
επιχειρήσεις και τα
νοικοκυριά με
περιορισμένα αποθέματα
ρευστότητας παραμένουν
πιο ευάλωτα.
Διαρθρωτικές αδυναμίες
Ένα διαχρονικό εμπόδιο
για τη λειτουργία του
συστήματος είναι η αργή
απονομή Δικαιοσύνης, η
οποία καθυστερεί τη
διαχείριση των
προβληματικών δανείων
και περιορίζει τη ζήτηση
για νέα χρηματοδότηση,
ιδιαίτερα στα
στεγαστικά.
Παράλληλα, η σύνδεση
τραπεζών και κράτους, αν
και ελεγχόμενη,
ενισχύεται μέσω
εργαλείων όπως οι
αναβαλλόμενες
φορολογικές απαιτήσεις (DTCs)
και τα προγράμματα
εγγυημένων
τιτλοποιήσεων, όπως ο
«Ηρακλής». Σε περίπτωση
σοβαρού σοκ, οι δεσμοί
αυτοί θα μπορούσαν να
εντείνουν τις πιέσεις
στις αγορές.
Πίεση από το κόστος
στέγασης
Η αύξηση των τιμών
ακινήτων κατά 7,8% το
2025 επιβαρύνει
σημαντικά τα νοικοκυριά,
καθώς συνδυάζεται με
περιορισμένη προσφορά
κατοικιών και χαμηλή
οικοδομική
δραστηριότητα. Η
εξάπλωση της
βραχυχρόνιας μίσθωσης
εντείνει τις
ανισορροπίες, ενώ το
παλαιό και ενεργειακά
αναποτελεσματικό
κτιριακό απόθεμα αυξάνει
περαιτέρω το κόστος
διαβίωσης.
Συνολικά, το τραπεζικό
σύστημα παραμένει
ισχυρό, αλλά η
αβεβαιότητα στο διεθνές
περιβάλλον καθιστά
αναγκαία τη συνεχή
επαγρύπνηση.
|
