Ο συνδυασμός αυτών των στοιχείων οδήγησε τους επενδυτές να περιορίσουν τα στοιχήματα για αύξηση των επιτοκίων από τη Fed.

Σύμφωνα με το CME FedWatch, η πιθανότητα αύξησης των επιτοκίων στη συνεδρίαση του Σεπτεμβρίου έχει υποχωρήσει στο 35%, από 52,2% μία εβδομάδα νωρίτερα.

Το πετρέλαιο απειλεί την αποκλιμάκωση του πληθωρισμού

Παρά την αλλαγή στις προσδοκίες για τη Fed, οι αναλυτές παραμένουν επιφυλακτικοί σχετικά με την πορεία του πληθωρισμού.

Ο βασικός λόγος είναι η παρατεταμένη αβεβαιότητα στη Μέση Ανατολή και κυρίως η ουσιαστική διακοπή της λειτουργίας των Στενών του Ορμούζ, από τα οποία διέρχεται σημαντικό μέρος της παγκόσμιας πετρελαϊκής προσφοράς.

Οι διαπραγματεύσεις για τον τερματισμό του πολέμου μεταξύ ΗΠΑ και Ιράν βρίσκονται σε αδιέξοδο, ενώ η Τεχεράνη έχει προειδοποιήσει ότι θα περάσει σε «πλήρως επιθετική» στρατιωτική στάση.

«Ο πληθωρισμός βρίσκεται πάνω από τον στόχο τα περισσότερα από τα τελευταία πέντε χρόνια και, παρότι ένας ετήσιος ρυθμός κοντά στο υψηλό 2% μπορεί να είναι αποδεκτός από τη Fed, αφήνει ελάχιστα έως καθόλου περιθώρια σε έναν κόσμο συνεχών διαταραχών στην προσφορά», δήλωσε ο Nohshad Shah της Citadel Securities.

Το Brent ενισχυόταν κατά 0,3%, στα 91,14 δολάρια το βαρέλι, έχοντας προηγουμένως καταγράψει τη Δευτέρα το υψηλότερο επίπεδό του από τις 30 Ιουλίου.

Η εξέλιξη αυτή αποτελεί σημαντικό παράγοντα κινδύνου για τις αγορές, καθώς μια παρατεταμένη άνοδος του πετρελαίου θα μπορούσε να ανακόψει την αποκλιμάκωση του πληθωρισμού και να περιορίσει τα περιθώρια για χαλάρωση της αμερικανικής νομισματικής πολιτικής.

Νέα άνοδος στις αποδόσεις των ομολόγων

Την ίδια στιγμή, οι αποδόσεις των κρατικών ομολόγων διεθνώς συνέχισαν να κινούνται ανοδικά, καθώς οι επενδυτές ανησυχούν τόσο για το υψηλότερο κόστος ενέργειας όσο και για την παρατεταμένη διακοπή της λειτουργίας των Στενών του Ορμούζ.

Η απόδοση του αμερικανικού 30ετούς Treasury παρέμεινε κοντά στο υψηλότερο επίπεδο σχεδόν 20 ετών, ενώ η απόδοση του 10ετούς ιαπωνικού κρατικού ομολόγου έφθασε στο υψηλότερο επίπεδο από τον Σεπτέμβριο του 1996.

Ιδιαίτερη προσοχή συγκεντρώνουν και οι πρόσφατες δημοπρασίες αμερικανικών κρατικών ομολόγων, καθώς οι επενδυτές απαιτούν ολοένα υψηλότερες αποδόσεις για να απορροφήσουν τις αυξημένες ανάγκες χρηματοδότησης της αμερικανικής κυβέρνησης.

«Όσον αφορά τις εκδόσεις Treasuries μεγαλύτερης διάρκειας, οι επενδυτές επικεντρώνονται ολοένα περισσότερο στο αυξανόμενο ύψος του αμερικανικού χρέους και στην έλλειψη δημοσιονομικής πειθαρχίας των ΗΠΑ», δήλωσε ο Anthony Saglimbene, chief market strategist της Ameriprise Financial.

Όπως εξήγησε, οι συχνές και μεγάλης κλίμακας δημοπρασίες κρατικών ομολόγων αποτελούν ουσιαστικά μια ευκαιρία για την αγορά να αντιδράσει στην επιδείνωση της δημοσιονομικής εικόνας των ΗΠΑ, απαιτώντας υψηλότερες αποδόσεις ώστε οι εκδόσεις να απορροφηθούν.

Έτσι, η άνοδος των μακροπρόθεσμων αποδόσεων δεν συνδέεται πλέον μόνο με τις προσδοκίες για τη Fed, αλλά και με την αυξανόμενη ανησυχία για τη βιωσιμότητα της αμερικανικής δημοσιονομικής πορείας.

Το γεν συνεχίζει να πιέζεται

Στην αγορά συναλλάγματος, το γεν παρέμεινε λίγο κάτω από το επίπεδο των 160 γεν ανά δολάριο, με το ενδιαφέρον πλέον να στρέφεται στη συνεδρίαση της Bank of Japan τον επόμενο μήνα.

Η κεντρική τράπεζα αναμένεται να αυξήσει τα επιτόκια τον Σεπτέμβριο, ενώ εξετάζεται ακόμη και ταχύτερος ρυθμός σύσφιξης στη συνέχεια.

Το γεν διαμορφωνόταν στα 159,46 ανά δολάριο, έχοντας ήδη εξαλείψει σχεδόν το ήμισυ των κερδών που είχε καταγράψει μετά την κοινή παρέμβαση ΗΠΑ και Ιαπωνίας στα τέλη Ιουλίου, η οποία είχε στόχο να απομακρύνει το νόμισμα από τα χαμηλά 40 ετών.

Η ισοτιμία κοντά στο 160 αναμένεται να αποτελέσει και πάλι κρίσιμο σημείο για την αγορά, καθώς αυξάνει την πιθανότητα νέων παρεμβάσεων ή πιο επιθετικής ρητορικής από τις ιαπωνικές αρχές.

Το αυστραλιανό δολάριο ενισχύθηκε κατά 0,11%, στα 0,71119 δολάρια, κοντά στο ισχυρότερο επίπεδό του από τις αρχές Ιουνίου, ενώ το δολάριο Νέας Ζηλανδίας κινήθηκε στα 0,5902 δολάρια.

Η συνολική εικόνα στις αγορές συναλλάγματος παραμένει έτσι διττή: η επιβράδυνση της αμερικανικής οικονομίας και η υποχώρηση των προσδοκιών για αυξήσεις επιτοκίων πιέζουν το δολάριο, όμως η άνοδος του πετρελαίου και η γεωπολιτική κρίση στη Μέση Ανατολή περιορίζουν τα περιθώρια για μια πιο καθαρή πτώση του.