Καθοριστικό ρόλο στη νέα ισορροπία διαδραματίζουν τα Στενά του Ορμούζ, από όπου διέρχεται περίπου το 20% της παγκόσμιας προσφοράς ενέργειας. Ενώ πριν τη σύγκρουση λειτουργούσαν ως διεθνής θαλάσσιος διάδρομος με περιορισμένο έλεγχο από το Ιράν, πλέον η Τεχεράνη φαίνεται να αναβαθμίζει τον ρόλο της, αποκτώντας τη δυνατότητα να καθορίζει όρους διέλευσης και να επιβάλλει κανόνες ασφάλειας. Στο πλαίσιο αυτό, συζητήσεις για πιθανή επιβολή τελών διέλευσης αναδεικνύουν τη γεωοικονομική διάσταση της νέας πραγματικότητας.

Παρά τις εκτεταμένες στρατιωτικές επιχειρήσεις, το Ιράν διατήρησε τη συνοχή του στο εσωτερικό και εξακολουθεί να διαθέτει σημαντικά εργαλεία επιρροής στην περιοχή, μέσω συμμάχων σε χώρες όπως ο Λίβανος, το Ιράκ και η Υεμένη. Η περιφερειακή του παρουσία όχι μόνο δεν περιορίστηκε, αλλά σε ορισμένες περιπτώσεις ενισχύθηκε, καθιστώντας το βασικό παράγοντα στις εξελίξεις της Μέσης Ανατολής. Όπως επισημαίνει ο Fawaz Gerges, βασικοί στόχοι της στρατιωτικής εκστρατείας – όπως η αλλαγή καθεστώτος ή ο πλήρης περιορισμός του πυρηνικού προγράμματος – δεν επιτεύχθηκαν.

Από την άλλη πλευρά, η αμερικανική διοίκηση παρουσιάζει διαφορετική εικόνα, με τον Υπουργό Άμυνας Pete Hegseth να κάνει λόγο για σημαντική αποδυνάμωση των στρατιωτικών δυνατοτήτων του Ιράν. Ωστόσο, τα δεδομένα δείχνουν ότι η χώρα εξακολουθεί να διατηρεί ουσιαστικές δυνατότητες αποτροπής, γεγονός που καθιστά πιο περίπλοκη οποιαδήποτε προσπάθεια μόνιμης διευθέτησης.

Η δίμηνη σχεδόν σύγκρουση κατέληξε σε μια εκεχειρία περιορισμένης διάρκειας, η οποία ανοίγει ένα παράθυρο διαλόγου, χωρίς να αντιμετωπίζει τις βασικές αιτίες της κρίσης. Ζητήματα όπως το πυρηνικό πρόγραμμα, τα βαλλιστικά και μη επανδρωμένα συστήματα, οι περιφερειακές συμμαχίες και το καθεστώς λειτουργίας των Στενών του Ορμούζ παραμένουν ανοιχτά. Η Ebtesam Al Ketbi τονίζει ότι η συμφωνία αποτελεί περισσότερο μια δοκιμασία προθέσεων παρά μια ουσιαστική λύση.

Η Τεχεράνη προσέρχεται στις επικείμενες διαπραγματεύσεις με σαφείς απαιτήσεις, όπως η άρση των κυρώσεων, η αναγνώριση του δικαιώματος εμπλουτισμού ουρανίου, η καταβολή αποζημιώσεων και η διατήρηση του ελέγχου στο Ορμούζ. Την ίδια στιγμή, τα κράτη του Κόλπου εμφανίζονται επιφυλακτικά, ζητώντας ισχυρές εγγυήσεις για την ασφάλεια της ναυσιπλοΐας, καθώς η εμπιστοσύνη προς το Ιράν παραμένει περιορισμένη.

Σε οικονομικό επίπεδο, η πιθανή επιβολή τελών διέλευσης ενδέχεται να επηρεάσει το κόστος ενέργειας και μεταφορών διεθνώς, ενισχύοντας τον ρόλο του Ιράν στις αγορές. Παράλληλα, αποτυπώνει μια ευρύτερη μετατόπιση ισχύος, από ένα διεθνώς ελεγχόμενο σύστημα σε μια πιο περιφερειακά καθοριζόμενη τάξη πραγμάτων.

Η εκεχειρία επιτεύχθηκε με τη διαμεσολάβηση του Πακιστάν, ενώ οι πρώτες επίσημες συνομιλίες μεταξύ ΗΠΑ και Ιράν αναμένεται να πραγματοποιηθούν στο Ισλαμαμπάντ. Το αποτέλεσμα αυτής της διαδικασίας θα κρίνει αν η σημερινή αποκλιμάκωση μπορεί να εξελιχθεί σε μια πιο σταθερή συμφωνία ή αν θα αποτελέσει απλώς μια προσωρινή παύση πριν από νέα περίοδο έντασης.