Παρά την ανθεκτικότητα της παγκόσμιας οικονομίας το 2025, επισημαίνεται ότι η αβεβαιότητα ενισχύθηκε στις αρχές του 2026 λόγω γεωπολιτικών εντάσεων. Η ελληνική οικονομία συνέχισε να συγκλίνει με τη ζώνη του ευρώ, με βασικούς μοχλούς τις επενδύσεις και τις εξαγωγές, ωστόσο εξακολουθούν να υφίστανται σημαντικές προκλήσεις, όπως οι πληθωριστικές πιέσεις, οι εξωτερικές ανισορροπίες, το υψηλό κόστος στέγασης και το αυξημένο επίπεδο χρέους.

Στην αγορά ακινήτων, οι τιμές κατοικιών καταγράφουν έντονη άνοδο από το 2017, κυρίως στις αστικές περιοχές, επιδεινώνοντας την προσιτότητα της στέγασης. Αν και η οικοδομική δραστηριότητα ανέκαμψε σταδιακά μετά την κρίση, το 2025 παρατηρείται επιβράδυνση, ενώ η στεγαστική πίστη παρουσιάζει μεν σημάδια ανάκαμψης, αλλά παραμένει περιορισμένη.

Σε ό,τι αφορά τη διάρθρωση του ιδιωτικού χρέους, οι ληξιπρόθεσμες οφειλές διατηρούνται σε υψηλά επίπεδα, φτάνοντας τα 235,6 δισ. ευρώ ή το 58% του συνόλου, με περίπου το 70% να αφορά οφειλές προς την εφορία και τα ασφαλιστικά ταμεία. Το συνολικό χρέος από δάνεια διαμορφώθηκε στα 245 δισ. ευρώ, που αντιστοιχεί περίπου στο 98,6% του ΑΕΠ, με τα επιχειρηματικά δάνεια να αποτελούν το μεγαλύτερο μέρος.

Ιδιαίτερα ανησυχητικό παραμένει το επίπεδο των μη εξυπηρετούμενων δανείων, τα οποία αντιστοιχούν στο 30% των συνολικών δανείων, ή 73,9 δισ. ευρώ, με το μεγαλύτερο μέρος τους να βρίσκεται υπό διαχείριση από εταιρείες διαχείρισης απαιτήσεων.

Η ειδική ενότητα της έκθεσης εστιάζει στις τάσεις των μισθών στον ιδιωτικό τομέα την περίοδο 2016-2025, επισημαίνοντας ότι η αύξηση του μέσου μισθού υπολείπεται της ανόδου του κατώτατου μισθού, ιδιαίτερα στις μικρότερες επιχειρήσεις και στον κλάδο των υπηρεσιών, γεγονός που αναδεικνύει τις ανισορροπίες στην αγορά εργασίας.