|
Ο διάδρομος μέσω του
Ιράν γίνεται αβέβαιος
Εν μέσω του πολέμου
μεταξύ ΗΠΑ, Ισραήλ και
Ιράν, οι ειδικοί λένε
ότι το έργο που
διασχίζει το Ιράν
γίνεται ολοένα και πιο
δύσκολο να υλοποιηθεί
και η προσοχή
μετατοπίζεται στη
διαδρομή που παρακάμπτει
αυτήν την περιοχή.
«Εάν το Ισραήλ και οι
Ηνωμένες Πολιτείες κερδίσουν,
ο διάδρομος IMEC
πιθανότατα θα γίνει η
προτιμώμενη επιλογή αντί
της επαναλειτουργίας της
διαδρομής μέσω
Τσαμπαχάρ», λένε
Αμερικανοί οικονομολόγοι
για την αναφερόμενη
πηγή.
Το μέλλον του Ιράν είναι
ένας καθοριστικός
παράγοντας για αυτά τα
εμπορικά σχέδια. Σύμφωνα
με τους ίδιους ειδικούς,
ακόμη και αν η σύγκρουση
τελειώσει χωρίς μια
σημαντική αλλαγή
καθεστώτος, οι διεθνείς
κυρώσεις θα μπορούσαν να
συνεχίσουν να
περιορίζουν τη χρήση της
διαδρομής μέσω Ιράν.
«Εάν το Ιράν δεν χάσει
τον πόλεμο, θα
παραμείνει υπό κυρώσεις.
Εάν τον χάσει, τα
οικονομικά οφέλη θα
μπορούσαν να αποκομίσουν
τα κράτη που θα βγουν
νικητές από τη
σύγκρουση», εξήγησε ο
Ντοσάνι, υπονοώντας ότι
για την Ινδία, η
διαδρομή μέσω Ιράν θα
μπορούσε να γίνει
«αδιέξοδο».
Οι μεταφορές
Ινδίας-Ευρώπης
επηρεάζονται από τη
σύγκρουση
Τα προβλήματα δεν είναι
μόνο γεωπολιτικά. Ένα
βασικό σιδηροδρομικό
έργο για την ιρανική
διαδρομή – η γραμμή
Τσαμπαχάρ-Ζαχεντάν, η
οποία πρόκειται να
ολοκληρωθεί το 2026 –
κινδυνεύει με σημαντικές
καθυστερήσεις. «Είναι
πολύ πιθανό το έργο να
αντιμετωπίσει αόριστες
καθυστερήσεις», λένε οι
αναλυτές.
Ταυτόχρονα, η κατάσταση
στη Μέση Ανατολή
επηρεάζει ήδη τις
θαλάσσιες μεταφορές
μεταξύ Ασίας και
Ευρώπης. Κανονικά, τα
περισσότερα αγαθά
ταξιδεύουν μέσω της
Διώρυγας του Σουέζ, αλλά
οι εντάσεις στην περιοχή
έχουν οδηγήσει πολλές
ναυτιλιακές εταιρείες να
αποφεύγουν την Ερυθρά
Θάλασσα.
Σύμφωνα με στοιχεία που
επικαλείται ο ινδικός
τύπος, τα πλοία
αναγκάζονται πλέον να
παρακάμπτουν την Αφρική
μέσω του Ακρωτηρίου της
Καλής Ελπίδας, κάτι που
προσθέτει 10 έως 20
ημέρες στον χρόνο
μεταφοράς και αυξάνει το
κόστος μεταφοράς κατά
40%–50% στις διαδρομές
μεταξύ Ινδίας και
Ευρώπης.
Μια νέα διαδρομή προς
την Ευρώπη
Σε αυτό το πλαίσιο, ο
διάδρομος IMEC
γίνεται ολοένα και πιο
ελκυστικός για το Νέο
Δελχί. Το έργο θα
μπορούσε να μειώσει το
κόστος εφοδιαστικής έως
και 30% και τον χρόνο
μεταφοράς κατά περίπου
40% σε σύγκριση με τις
παραδοσιακές θαλάσσιες
διαδρομές, σύμφωνα με
τον Ινδό Υπουργό
Εμπορίου και Βιομηχανίας
Πιγιούς Γκόγιαλ.
«Αυτή η σύγκρουση
καθιστά πολύ σαφές γιατί
είναι απαραίτητο το
IMEC
και το αποτέλεσμά της θα
έχει σημαντικό αντίκτυπο
στην εξέλιξη του έργου»,
δήλωσε ο Harsh
Pant,
αντιπρόεδρος σπουδών και
εξωτερικής πολιτικής στο
Observer
Research
Foundation,
ένα ινδικό think
tank
για την εξωτερική
πολιτική.
Ενώ το IMEC
φαίνεται να
αναδεικνύεται ως η κύρια
επιλογή για την Ινδία, η
επιτυχία του έργου
εξαρτάται από την
πολιτική σταθερότητα και
την ασφάλεια στη Μέση
Ανατολή, μια συνθήκη που
παραμένει αβέβαιη στο
τρέχον γεωπολιτικό
πλαίσιο.
Πηγή: mediafax.ro
|
