Παράλληλα, πιο σύνθετες επιθέσεις, όπως η αξιοποίηση άγνωστων ευπαθειών ασφαλείας (zero-days) και οι επιθέσεις μέσω έμπιστων σχέσεων, καταγράφηκαν στο 8% των οργανισμών.

Αντίθετα, ransomware, μαζικές επιθέσεις malware, παραβιάσεις εταιρικών emails και επιθέσεις που εκμεταλλεύονται ευπάθειες συστημάτων τεχνητής νοημοσύνης εμφανίζονται ελαφρώς συχνότερα στις μεγαλύτερες επιχειρήσεις, με περισσότερους από 500 εργαζομένους.

Ο ανθρώπινος παράγοντας παραμένει αδύναμο σημείο

Ιδιαίτερη ανησυχία προκαλεί το έλλειμμα ψηφιακών δεξιοτήτων. Το 24% των ερωτηθέντων θεωρεί σημαντικό κίνδυνο την ανεπαρκή τεχνογνωσία των στελεχών που είναι υπεύθυνα για την κυβερνοασφάλεια, ενώ το 23% επισημαίνει την ελλιπή ενημέρωση των εργαζομένων εκτός των τμημάτων IT.

Σημαντικές αδυναμίες αποτελούν επίσης οι ανεπαρκείς πολιτικές κυβερνοασφάλειας και η χρήση παρωχημένου λογισμικού και εξοπλισμού, με το 21% των συμμετεχόντων να αναφέρει αντίστοιχα κάθε έναν από τους δύο παράγοντες. Επιπλέον, περίπου ένας στους πέντε θεωρεί πρόβλημα τον αυξημένο φόρτο εργασίας των ομάδων IT και ασφάλειας.

Περισσότερα χρήματα για την κυβερνοάμυνα

Η εντεινόμενη απειλή οδηγεί τις επιχειρήσεις σε αυξημένες επενδύσεις. Το 75% των ΜμΕ αύξησε φέτος τον προϋπολογισμό για την κυβερνοασφάλεια, ενώ το 70% σχεδιάζει να διαθέσει ακόμη περισσότερους πόρους στον τομέα της ασφάλειας IT.

Παράλληλα, το 41% των επιχειρήσεων έχει ενισχύσει τη χρηματοδότηση των ομάδων IT και κυβερνοασφάλειας, ενώ το 30% κατευθύνει επιπλέον κεφάλαια σε πιο προηγμένες τεχνολογίες προστασίας, όπως XDR, NDR και SIEM.

Η τάση αυτή δείχνει ότι η κυβερνοασφάλεια μετατρέπεται από μια καθαρά τεχνική λειτουργία σε κρίσιμο παράγοντα επιχειρησιακής ανθεκτικότητας. Για τις μικρομεσαίες επιχειρήσεις η πρόκληση είναι ακόμη μεγαλύτερη, καθώς καλούνται να προστατεύσουν ολοένα περισσότερες ψηφιακές υποδομές, συχνά με μικρότερες ομάδες IT και σαφώς πιο περιορισμένους πόρους από τους μεγάλους οργανισμούς.