Πάνω από 20 δισ. δολάρια για την ανοικοδόμηση

Συνολικά, περισσότερα από 20 δισ. δολάρια σε δημόσιες και ιδιωτικές επενδύσεις διοχετεύθηκαν στην περιοχή.

Το αποτέλεσμα περιλαμβάνει σχεδόν 1 εκατ. τετραγωνικά μέτρα νέων χώρων γραφείων, περίπου 46.000 τετραγωνικά μέτρα καταστημάτων, έναν μεγάλο συγκοινωνιακό κόμβο, το 9/11 Memorial and Museum, καθώς και ένα κέντρο παραστατικών τεχνών.

Το τελευταίο μεγάλο κομμάτι του παζλ μπήκε σε τροχιά υλοποίησης τον Ιούλιο, όταν η American Express θεμελίωσε τα νέα κεντρικά της γραφεία, έναν πύργο 55 ορόφων.

Η εξέλιξη αυτή αποτέλεσε σημαντικό ορόσημο για μια ανοικοδόμηση που χρειάστηκε πολλά χρόνια, αντιμετώπισε διαφωνίες, πολιτικές αντιπαραθέσεις και σημαντικές καθυστερήσεις.

Ωστόσο, η πραγματική αλλαγή του Κάτω Μανχάταν δεν αποτυπώνεται μόνο στους νέους ουρανοξύστες.

Από περιοχή γραφείων σε κανονική γειτονιά

Ίσως η σημαντικότερη μεταμόρφωση αφορά τη χρήση των παλαιών κτιρίων.

Δεκάδες απαρχαιωμένα κτίρια γραφείων μετατράπηκαν σε κατοικίες, δημιουργώντας μια γειτονιά όπου πλέον δεκάδες χιλιάδες άνθρωποι κατοικούν σε απόσταση μερικών λεπτών με τα πόδια από την εργασία τους.

Πριν από την 11η Σεπτεμβρίου, η περιοχή λειτουργούσε σε μεγάλο βαθμό ως ένα τεράστιο επιχειρηματικό κέντρο. Το πρωί γέμιζε με εργαζομένους και το απόγευμα άδειαζε καθώς οι εργαζόμενοι έπαιρναν τα τρένα για να επιστρέψουν στα σπίτια τους.

Σήμερα η εικόνα είναι εντελώς διαφορετική.

Εστιατόρια, μπαρ, χώροι ψυχαγωγίας, συναυλίες και δραστηριότητες στην προκυμαία έχουν δημιουργήσει μια περιοχή που παραμένει ενεργή καθ' όλη τη διάρκεια της ημέρας και της νύχτας.

Το Κάτω Μανχάταν εξακολουθεί να είναι το χρηματοοικονομικό κέντρο της Νέας Υόρκης, αλλά πλέον δεν είναι μόνο αυτό.

Η Wall Street δεν είναι πλέον ο μοναδικός πρωταγωνιστής

Η οικονομική βάση της περιοχής έχει αλλάξει σημαντικά.

Πριν από 25 χρόνια, οι εταιρείες χρηματοοικονομικών υπηρεσιών και ακινήτων αντιπροσώπευαν περίπου τα δύο τρίτα της απασχόλησης στο Κάτω Μανχάταν.

Σήμερα το αντίστοιχο ποσοστό έχει περιοριστεί περίπου στο ένα τρίτο.

Η διαφοροποίηση αυτή θεωρείται κρίσιμη για τη βιωσιμότητα της περιοχής, καθώς η οικονομική δραστηριότητα δεν εξαρτάται πλέον στον ίδιο βαθμό από τη Wall Street.

«Είναι ένας νέος κόσμος εκεί κάτω», όπως χαρακτηριστικά περιέγραψε την αλλαγή η Lisa Silverstein, διευθύνουσα σύμβουλος της Silverstein Properties.

Το μοντέλο που προσπάθησαν να αντιγράψουν και άλλες πόλεις

Η μετατροπή του Κάτω Μανχάταν σε μια μικτή περιοχή κατοικίας, εργασίας και ψυχαγωγίας αποτέλεσε παράδειγμα για πολλές άλλες αμερικανικές πόλεις.

Το Ντάλας, το Ντένβερ, το Πόρτλαντ, το Πρόβιντενς, το Σικάγο και η Ουάσιγκτον επιχείρησαν επίσης να μετατρέψουν παλιά κτίρια γραφείων σε κατοικίες, με στόχο να αναζωογονήσουν περιοχές που είχαν χάσει τη δυναμική τους.

Ωστόσο, καμία δεν κατάφερε στον ίδιο βαθμό να δημιουργήσει μια πραγματικά ζωντανή γειτονιά 24 ώρες το 24ωρο.

Το Κάτω Μανχάταν διέθετε ορισμένα σημαντικά πλεονεκτήματα.

Η Νέα Υόρκη έχει διαχρονικά τεράστια ζήτηση για κατοικίες, ενώ στην περιοχή υπήρχαν πολλά παλαιότερα κτίρια, με μικρότερους ορόφους και χαρακτηριστικά που ευνοούν τη μετατροπή τους από γραφεία σε διαμερίσματα.

Παράλληλα, μετά την 11η Σεπτεμβρίου, η αμερικανική κυβέρνηση δημιούργησε επιπλέον κίνητρα για τους developers ώστε να επενδύσουν στη μετατροπή των γραφειακών χώρων σε κατοικίες.

Ο τουρισμός έγινε δεύτερος πυλώνας

Καθοριστική για την ανάκαμψη ήταν και η ανάπτυξη του τουρισμού.

Στις 11 Σεπτεμβρίου 2001 το Κάτω Μανχάταν διέθετε μόλις έξι ξενοδοχεία.

Σήμερα διαθέτει 42 ξενοδοχεία.

Το νέο World Trade Center, το μνημείο και το μουσείο της 11ης Σεπτεμβρίου, καθώς και τα υπόλοιπα αξιοθέατα, μετέτρεψαν την περιοχή σε έναν από τους σημαντικότερους τουριστικούς προορισμούς της Νέας Υόρκης.

Έτσι, η οικονομική δραστηριότητα δεν εξαρτάται πλέον αποκλειστικά από τους εργαζομένους των χρηματοοικονομικών εταιρειών. Οι κάτοικοι, οι εργαζόμενοι, οι επισκέπτες και οι τουρίστες συνθέτουν πλέον ένα πολύ πιο διαφοροποιημένο οικονομικό οικοσύστημα.

Μια νέα γενιά χωρίς προσωπικές αναμνήσεις από την 11η Σεπτεμβρίου

Ίσως η πιο χαρακτηριστική ένδειξη της αλλαγής είναι ότι σήμερα υπάρχουν ολόκληρες γενιές Νεοϋορκέζων που έχουν ελάχιστες ή καθόλου προσωπικές αναμνήσεις από τις επιθέσεις.

Ο 24χρονος Eric Diaz μετακόμισε στο Κάτω Μανχάταν κυρίως για έναν πρακτικό λόγο: ήθελε να μπορεί να πηγαίνει με τα πόδια στη δουλειά του.

Το γεγονός ότι έχει πλέον εστιατόρια, μπαρ και άλλες υπηρεσίες κοντά στο σπίτι του αποτελεί ένα επιπλέον πλεονέκτημα.

Η προσωπική του σχέση με την 11η Σεπτεμβρίου είναι έμμεση αλλά ιδιαίτερη. Η μητέρα του ήταν έγκυος σε εκείνον την ημέρα των επιθέσεων και παρακολούθησε την καταστροφή από το γραφείο της στο Midtown.

Όταν ο ίδιος επισκέφθηκε για πρώτη φορά το μνημείο, η εμπειρία ήταν ιδιαίτερα συγκινητική.

Σήμερα, όμως, περνά συχνά από το World Trade Center απλώς για να συντομεύσει τη διαδρομή του προς τη δουλειά.

Για τη γενιά του, το ίδιο σημείο που κάποτε συμβόλιζε μια από τις μεγαλύτερες τραγωδίες της σύγχρονης Αμερικής έχει πλέον γίνει μέρος της καθημερινότητας.

Και αυτή ίσως είναι η μεγαλύτερη απόδειξη της ανάκαμψης του Κάτω Μανχάταν: ένας τόπος που κάποτε θεωρήθηκε ότι δεν θα ξαναζωντανέψει, σήμερα λειτουργεί ξανά ως μια πλήρης, πολυσύνθετη και ζωντανή γειτονιά της Νέας Υόρκης.