Ακόμη εντονότερη ήταν η κίνηση στο βραχυπρόθεσμο τμήμα της γερμανικής καμπύλης. Η απόδοση του 2ετούς Schatz αυξήθηκε προς το 2,822%, στο υψηλότερο επίπεδο από τα τέλη Ιουλίου.

Η άνοδος δεν περιορίστηκε στη Γερμανία. Οι βρετανικοί τίτλοι και τα ιταλικά ομόλογα βρέθηκαν επίσης υπό έντονη πίεση. Η απόδοση του 2ετούς βρετανικού gilt εκτινάχθηκε στο 4,558%, στο υψηλότερο επίπεδο από τον Μάιο του 2026, ενώ η απόδοση του 10ετούς ιταλικού ομολόγου αυξήθηκε στο 4,06%, το υψηλότερο επίπεδο από τα τέλη Ιουλίου.

Παγκόσμιο sell-off στα κρατικά ομόλογα

Η νέα πτώση των ευρωπαϊκών ομολόγων αποτελεί μέρος ενός ευρύτερου διεθνούς sell-off, με τις αποδόσεις των κρατικών τίτλων μεσαίας και μεγάλης διάρκειας να κινούνται σε υψηλά πολλών δεκαετιών.

Στις ΗΠΑ, η απόδοση του 30ετούς Treasury ξεπέρασε στην προηγούμενη συνεδρίαση το 5,30%, αγγίζοντας το υψηλότερο επίπεδο από το 2007. Οι επενδυτές απαιτούν υψηλότερο term premium για να διακρατήσουν μακροπρόθεσμο αμερικανικό χρέος, καθώς συνυπολογίζουν τόσο τα επίμονα δημοσιονομικά ελλείμματα όσο και τον κίνδυνο υψηλότερου πληθωρισμού λόγω των πρώτων υλών.

Αντίστοιχη εικόνα καταγράφεται και στην Ιαπωνία. Η απόδοση του 10ετούς ιαπωνικού κρατικού ομολόγου αυξήθηκε κατά 2,5 μονάδες βάσης, στο 2,945%, σημειώνοντας νέο υψηλό τριών δεκαετιών, επίπεδο που δεν είχε καταγραφεί από τον Σεπτέμβριο του 1996.

Στην περίπτωση της Ιαπωνίας, η άνοδος συνδέεται και με τις αυξανόμενες προσδοκίες ότι η Bank of Japan θα κινηθεί προς νέες αυξήσεις επιτοκίων.

Η Μέση Ανατολή αλλάζει το αφήγημα για τον πληθωρισμό

Ο βασικός καταλύτης πίσω από τη νέα ισχυρή κίνηση στις αγορές κρατικού χρέους είναι η επιδείνωση της κρίσης στον Περσικό Κόλπο.

Με το Ιράν να περνά σε πλήρως επιθετική στρατιωτική στάση μετά την κατάρρευση των συνομιλιών για την εκεχειρία και το Brent να κινείται πάνω από τα 91 δολάρια το βαρέλι, οι επενδυτές περιορίζουν τις προσδοκίες για γρήγορες μειώσεις επιτοκίων από τις κεντρικές τράπεζες.

Η ουσιαστική διακοπή της διέλευσης από τα Στενά του Ορμούζ αποτελεί κρίσιμο παράγοντα. Εάν η κατάσταση παραταθεί, οι υψηλότερες τιμές ενέργειας και μεταφορών μπορούν να μετακυλιστούν σε ολόκληρη την ευρωπαϊκή εφοδιαστική αλυσίδα, ενισχύοντας τις πληθωριστικές πιέσεις.

Έτσι, το αφήγημα των αγορών αλλάζει γρήγορα. Από την προσδοκία ότι ο πληθωρισμός θα συνεχίσει να υποχωρεί, οι επενδυτές περνούν στην ανησυχία για ένα νέο κύμα πληθωρισμού κόστους.

Από το disinflation στο stagflation

Η εξέλιξη αυτή είναι ιδιαίτερα κρίσιμη για την Ευρώπη, καθώς οι αγορές ομολόγων αρχίζουν να αντιμετωπίζουν την τρέχουσα κατάσταση περισσότερο ως ένα πιθανό στασιμοπληθωριστικό σοκ παρά ως μια απλή επιβράδυνση της οικονομίας.

Σε ένα τέτοιο σενάριο, η άνοδος της ενέργειας αυξάνει τον πληθωρισμό την ίδια στιγμή που περιορίζει την οικονομική δραστηριότητα. Αυτό δημιουργεί ένα εξαιρετικά δύσκολο περιβάλλον για την Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα, η οποία θα πρέπει να ισορροπήσει μεταξύ της ανάγκης να στηρίξει την ανάπτυξη και του κινδύνου να αναζωπυρωθούν οι πληθωριστικές πιέσεις.

Το ίδιο δίλημμα αφορά και τη Federal Reserve, αν και οι ΗΠΑ έχουν διαφορετική έκθεση στην ενεργειακή κρίση.

Η νέα εικόνα στις αγορές υποδηλώνει ότι οι επενδυτές δεν προεξοφλούν πλέον εύκολα μια γρήγορη επιστροφή σε χαμηλότερα επιτόκια. Αντίθετα, απαιτούν υψηλότερες αποδόσεις για να αναλάβουν τον κίνδυνο των μακροπρόθεσμων κρατικών τίτλων.

Με τις αποδόσεις να επιστρέφουν σε επίπεδα που είχαν να εμφανιστούν από τις αρχές της προηγούμενης δεκαετίας, οι επενδυτές παραμένουν αμυντικοί και περιμένουν σαφέστερες ενδείξεις ότι οι αγορές ενέργειας σταθεροποιούνται πριν αυξήσουν και πάλι τις τοποθετήσεις τους σε ομόλογα μεγάλης διάρκειας.

Για τις αγορές, το κρίσιμο σημείο είναι πλέον αν η άνοδος του πετρελαίου αποτελεί ένα προσωρινό γεωπολιτικό σοκ ή αν μετατρέπεται σε παρατεταμένη ενεργειακή κρίση. Στη δεύτερη περίπτωση, το κόστος δανεισμού μπορεί να παραμείνει υψηλό για πολύ περισσότερο, δημιουργώντας ένα πολύ πιο δύσκολο περιβάλλον τόσο για τα ομόλογα όσο και για τις μετοχές.