|
Οι βασικοί άξονες του
νέου επενδυτικού σχεδίου
Το ΕΠΑ 2026-2030
επικεντρώνεται σε επτά
μεγάλες αναπτυξιακές
προτεραιότητες:
1. Κοινωνική συνοχή και
απασχόληση
Προβλέπονται δράσεις για
τη δημιουργία νέων
θέσεων εργασίας, την
ανάπτυξη δεξιοτήτων, τη
μείωση των κοινωνικών
ανισοτήτων και τη
στήριξη ευάλωτων ομάδων,
αλλά και περιοχών που
αντιμετωπίζουν
δημογραφικές και
οικονομικές πιέσεις.
2. Υποδομές και
μεταφορές
Σημαντικό μέρος των
πόρων θα κατευθυνθεί σε
έργα οδικών υποδομών,
συντήρηση και αναβάθμιση
δικτύων, ενίσχυση της
οδικής ασφάλειας, αλλά
και σε αεροδρόμια,
υδατοδρόμια και άλλες
κρίσιμες μεταφορικές
υποδομές.
3. Πολιτική προστασία
και κλιματική
ανθεκτικότητα
Με δεδομένη την
αυξανόμενη συχνότητα
ακραίων καιρικών
φαινομένων, το πρόγραμμα
περιλαμβάνει
αντιπλημμυρικά έργα,
δράσεις πυροπροστασίας,
συστήματα έγκαιρης
προειδοποίησης και
παρεμβάσεις πρόληψης
φυσικών καταστροφών.
4. Καινοτομία,
εξωστρέφεια και
ανταγωνιστικότητα
Στόχος είναι η ενίσχυση
παραγωγικών κλάδων με
υψηλή αναπτυξιακή
δυναμική, όπως η
βιομηχανία, η
αγροδιατροφή, ο
τουρισμός και ο
πολιτισμός.
Παράλληλα, προβλέπονται
χρηματοδοτήσεις για
επενδύσεις επιχειρήσεων,
την ανάπτυξη καινοτόμων
προϊόντων και την
ενίσχυση της παρουσίας
των ελληνικών εταιρειών
στις διεθνείς αγορές.
5. Ψηφιακός
μετασχηματισμός και
τεχνητή νοημοσύνη
Το νέο πρόγραμμα δίνει
ιδιαίτερη βαρύτητα στην
ψηφιοποίηση του κράτους
και της οικονομίας, στην
ανάπτυξη ψηφιακών
υπηρεσιών, την
κυβερνοασφάλεια, την
προστασία δεδομένων και
την εκπαίδευση του
ανθρώπινου δυναμικού σε
νέες τεχνολογίες.
6. Πράσινη ανάπτυξη
Οι πόροι θα στηρίξουν
έργα ενεργειακής
μετάβασης, κυκλικής
οικονομίας, προστασίας
του περιβάλλοντος και
ορθότερης διαχείρισης
φυσικών πόρων.
7. Διοικητική υποστήριξη
και αποτελεσματικότητα
Προβλέπονται μηχανισμοί
καλύτερης παρακολούθησης
των έργων και ενίσχυσης
της διοικητικής
ικανότητας των φορέων
που θα τα υλοποιήσουν.
Στόχος η μόχλευση
ιδιωτικών κεφαλαίων
Κεντρική επιδίωξη της
κυβέρνησης είναι οι
δημόσιοι πόροι να
λειτουργήσουν ως μοχλός
προσέλκυσης ιδιωτικών
επενδύσεων.
Για τον λόγο αυτό
αναμένεται μεγαλύτερη
χρήση χρηματοδοτικών
εργαλείων, όπως οι
Συμπράξεις Δημοσίου και
Ιδιωτικού Τομέα (ΣΔΙΤ),
οι εγγυήσεις και τα
δάνεια, ώστε κάθε ευρώ
δημόσιας χρηματοδότησης
να δημιουργεί
πολλαπλάσιο οικονομικό
αποτέλεσμα.
Η λογική είναι ότι το
κράτος δεν θα
περιοριστεί μόνο στον
ρόλο του χρηματοδότη,
αλλά θα λειτουργήσει ως
καταλύτης για την
κινητοποίηση ιδιωτικών
κεφαλαίων.
Μητσοτάκης: Οι πόροι
προκύπτουν από τη
δημοσιονομική διαχείριση
Ο πρωθυπουργός Κυριάκος
Μητσοτάκης συνέδεσε τη
δυνατότητα υλοποίησης
του νέου προγράμματος με
τη βελτίωση των
δημοσιονομικών επιδόσεων
της χώρας και τη μείωση
του δημόσιου χρέους.
Όπως ανέφερε, η Ελλάδα
μπορεί πλέον να διαθέσει
περισσότερους εθνικούς
πόρους για ανάπτυξη και
επενδύσεις λόγω της
οικονομικής διαχείρισης
που ακολουθείται από το
2019.
Παράλληλα, υποστήριξε
ότι η χώρα επιτυγχάνει
τους δημοσιονομικούς της
στόχους, διατηρεί
πλεονάσματα και μειώνει
το χρέος με ταχύτερους
ρυθμούς σε σχέση με
πολλές άλλες οικονομίες.
Πιερρακάκης: Οι
επενδύσεις αυξάνονται
Ο υπουργός Εθνικής
Οικονομίας και
Οικονομικών Κυριάκος
Πιερρακάκης υπογράμμισε
τη βελτίωση της
επενδυτικής
δραστηριότητας,
σημειώνοντας ότι οι
επενδύσεις αυξήθηκαν
κατά 12,1% το πρώτο
τρίμηνο, υψηλότερα από
τις αρχικές προβλέψεις.
Παράλληλα, αναφέρθηκε
στη μείωση της ανεργίας
κοντά στο 8%, αλλά και
στη σημαντική αύξηση της
εξωστρέφειας της
ελληνικής οικονομίας
μέσω της ενίσχυσης των
εξαγωγών.
Σύμφωνα με τον ίδιο, το
δημόσιο χρέος αναμένεται
να υποχωρήσει στο 119%
του ΑΕΠ έως το τέλος της
δεκαετίας.
Το μεγάλο στοίχημα: η
υλοποίηση
Παρά το σημαντικό ύψος
των διαθέσιμων
κεφαλαίων, το κρίσιμο
ζήτημα δεν είναι μόνο η
χρηματοδότηση αλλά η
αποτελεσματική και
έγκαιρη υλοποίηση των
έργων.
Η εμπειρία του Ταμείου
Ανάκαμψης έδειξε ότι η
ταχύτητα ωρίμανσης, οι
διοικητικές διαδικασίες
και η ικανότητα των
φορέων να προχωρούν σε
έργα αποτελούν
καθοριστικούς
παράγοντες.
Το ΕΠΑ 2026-2030
αποτελεί ουσιαστικά τη
μετάβαση της Ελλάδας από
μια περίοδο ανάπτυξης
που βασίστηκε σε μεγάλο
βαθμό στους ευρωπαϊκούς
πόρους, σε ένα μοντέλο
όπου το κράτος καλείται
να χρηματοδοτεί με
μεγαλύτερη αυτονομία τις
αναπτυξιακές του
προτεραιότητες.
Το τελικό αποτέλεσμα θα
κριθεί από το αν τα 23
δισ. ευρώ θα μετατραπούν
σε πραγματικές
παραγωγικές επενδύσεις,
νέες υποδομές και
διατηρήσιμη αύξηση της
οικονομικής
δραστηριότητας.
|
