|
Από
τις 40 στις 100 ημέρες η
διαδρομή
Υπό κανονικές συνθήκες,
η μεταφορά πετρελαίου
από τη Μέση Ανατολή προς
την Ασία
πραγματοποιείται μέσω
των Στενών του
Ορμούζ, τα
οποία αποτελούν μία από
τις σημαντικότερες
ενεργειακές αρτηρίες του
πλανήτη.
Ένα ταξίδι μετ’
επιστροφής από τη
Σαουδική Αραβία προς τις
ασιατικές αγορές μέσω
Ορμούζ διαρκεί περίπου
40 ημέρες.
Εναλλακτικά, τα
δεξαμενόπλοια μπορούν να
κινηθούν μέσω του
Μπαμπ ελ-Μαντέμπ,
της θαλάσσιας διόδου που
συνδέει την Ερυθρά
Θάλασσα με τον Κόλπο του
Άντεν. Η συγκεκριμένη
διαδρομή απαιτεί περίπου
40 έως 50 ημέρες
μετ’ επιστροφής.
Η κατάσταση αλλάζει
δραματικά εάν
αποκλειστούν και οι δύο
θαλάσσιες δίοδοι.
Η μεγάλη παράκαμψη μέσω
Σουέζ και Καλής Ελπίδας
Εάν το Ορμούζ παραμείνει
κλειστό και προστεθεί
αποκλεισμός του Μπαμπ
ελ-Μαντέμπ, τα
δεξαμενόπλοια δεν θα
μπορούν να
χρησιμοποιήσουν ούτε την
άμεση διαδρομή μέσω του
Περσικού Κόλπου και του
Ινδικού Ωκεανού ούτε την
εναλλακτική μέσω Ερυθράς
Θάλασσας.
Η μόνη διαθέσιμη επιλογή
θα είναι μια πολύ
μεγαλύτερη παράκαμψη, με
τα πλοία να
κατευθύνονται μέσω της
Διώρυγας του
Σουέζ και στη συνέχεια
γύρω από το Ακρωτήριο
της Καλής Ελπίδας.
Η διαδρομή αυτή θα
μπορούσε να ανεβάσει τον
χρόνο ενός ταξιδιού μετ’
επιστροφής στις περίπου
100 ημέρες.
Πρακτικά, αυτό σημαίνει
ότι ένα δεξαμενόπλοιο θα
χρειάζεται περίπου
δυόμισι φορές
περισσότερο χρόνο για να
ολοκληρώσει την ίδια
εμπορική διαδρομή.
Η συνέπεια θα ήταν
σημαντική αύξηση του
κόστους μεταφοράς, καθώς
κάθε φορτίο θα απαιτούσε
περισσότερο χρόνο
πλεύσης, μεγαλύτερη
κατανάλωση καυσίμων και
περισσότερες διαθέσιμες
ημέρες ναύλωσης.
Περιορίζονται οι
διαθέσιμες εξαγωγές της
Σαουδικής Αραβίας
Την ίδια στιγμή, η
Σαουδική Αραβία
αντιμετωπίζει ένα ακόμη
σοβαρό πρόβλημα: την
περιορισμένη δυνατότητα
μεταφοράς πετρελαίου
προς τις αγορές εκτός
Περσικού Κόλπου.
Κρίσιμος παράγοντας
είναι ο βασικός αγωγός
που μεταφέρει
σαουδαραβικό πετρέλαιο
προς την Ερυθρά
Θάλασσα. Εάν
δεν επαναλειτουργήσει
μέσα στις επόμενες
ημέρες, το Ριάντ
κινδυνεύει να εξαντλήσει
τα διαθέσιμα αποθέματα
που μπορεί να
διοχετεύσει στις
διεθνείς αγορές.
Αγοραστές και
traders
που δραστηριοποιούνται
στη χώρα εκτιμούν ότι
μια νέα σημαντική μείωση
των σαουδαραβικών
εξαγωγών θα μπορούσε να
αφαιρέσει έως και
4% της
παγκόσμιας προσφοράς
πετρελαίου.
Η παραγωγή έχει ήδη
υποχωρήσει σημαντικά
Η εικόνα γίνεται ακόμη
πιο δύσκολη από τη
μεγάλη πτώση της
παραγωγής της Σαουδικής
Αραβίας.
Το Ριάντ ενημέρωσε την
περασμένη εβδομάδα τον
ΟΠΕΚ ότι η ημερήσια
παραγωγή πετρελαίου
περιορίστηκε τον
Αύγουστο στα 6,2
εκατ. βαρέλια,
από 10,9 εκατ.
βαρέλια τον Φεβρουάριο.
Πρόκειται για τεράστια
μεταβολή, η οποία
περιορίζει τα περιθώρια
της Σαουδικής Αραβίας να
αντισταθμίσει τις
απώλειες από τις
διαταραχές στις διεθνείς
μεταφορές.
Εάν οι εξαγωγικές ροές
μειωθούν ακόμη
περισσότερο, η αγορά θα
βρεθεί αντιμέτωπη με ένα
νέο σοκ προσφοράς σε μια
περίοδο κατά την οποία
οι εναλλακτικές
διαδρομές είναι ήδη
περιορισμένες.
Ντόμινο σε πετρέλαιο,
ναύλους και πληθωρισμό
Ο συνδυασμός των
προβλημάτων δημιουργεί
ένα ιδιαίτερα επικίνδυνο
περιβάλλον για την
παγκόσμια ενεργειακή
αγορά.
Από τη μία πλευρά, ο
αποκλεισμός του Ορμούζ
περιορίζει τις απευθείας
θαλάσσιες ροές από τον
Περσικό Κόλπο. Από την
άλλη, ένας αποκλεισμός
του Μπαμπ ελ-Μαντέμπ θα
ακύρωνε μία από τις
βασικότερες εναλλακτικές
διαδρομές.
Τα δεξαμενόπλοια θα
υποχρεώνονταν τότε να
πραγματοποιούν τεράστιες
παρακάμψεις, μειώνοντας
ουσιαστικά την
πραγματική μεταφορική
δυναμικότητα του
παγκόσμιου στόλου.
Το αποτέλεσμα θα
μπορούσε να είναι ένας
συνδυασμός
ακριβότερου πετρελαίου,
υψηλότερων ναύλων και
περιορισμένης προσφοράς,
με άμεσες επιπτώσεις
στον πληθωρισμό.
Και οι επιπτώσεις δεν
περιορίζονται στην αγορά
ενέργειας. Η άνοδος του
ενεργειακού κόστους
μεταφέρεται στις
μεταφορές, στη
βιομηχανία, στα τρόφιμα
και τελικά στο κόστος
ζωής.
Νέα
πίεση και στα
αμερικανικά ομόλογα
Η ενεργειακή αναταραχή
έχει ήδη αρχίσει να
επηρεάζει ευρύτερα τις
χρηματοπιστωτικές
αγορές.
Η άνοδος των τιμών του
πετρελαίου ενισχύει τις
πληθωριστικές πιέσεις
και αυξάνει τις
ανησυχίες ότι οι
κεντρικές τράπεζες θα
δυσκολευτούν να
προχωρήσουν σε χαλάρωση
της νομισματικής
πολιτικής.
Παράλληλα, οι αποδόσεις
των αμερικανικών
κρατικών ομολόγων έχουν
κινηθεί σε επίπεδα που
δεν έχουν καταγραφεί από
την οικονομική
κρίση του 2008,
καθώς οι αγορές
επανεκτιμούν τον κίνδυνο
υψηλότερου και πιο
επίμονου πληθωρισμού.
Έτσι, η κρίση στις
θαλάσσιες μεταφορές
πετρελαίου εξελίσσεται
σε πολύ ευρύτερο
οικονομικό πρόβλημα: από
τα στενά και τα
δεξαμενόπλοια, περνά
στις τιμές ενέργειας,
στον πληθωρισμό, στα
επιτόκια και τελικά στις
διεθνείς αγορές ομολόγων
και μετοχών.
|
