Παράλληλα, η προθεσμία υποβολής αιτήσεων μεταφέρθηκε πρόωρα από τα τέλη Αυγούστου στα τέλη Μαΐου, δημιουργώντας ισχυρή πίεση στην αγορά. Το αποτέλεσμα ήταν ένα «κύμα» αιτήσεων που ξεπέρασε τις διαθέσιμες πιστώσεις.

Σύμφωνα με τραπεζικές εκτιμήσεις, τα νέα αιτήματα για δανειοδότηση έφτασαν περίπου τα 4 δισ. ευρώ, ποσό που υπερβαίνει τον εναπομείναντα διαθέσιμο προϋπολογισμό.

Αντιπαράθεση κυβέρνησης – τραπεζών

Το υπουργείο Οικονομικών υποστηρίζει ότι το πλαίσιο δεν άλλαξε ούτε ως προς τα ποσά ούτε ως προς τους κανόνες, αποδίδοντας την κατάσταση σε υπεραισιόδοξες προσδοκίες της αγοράς.

Την ίδια στιγμή, τραπεζικές πηγές απαντούν ότι τα έργα είχαν ήδη προεγκριθεί και κατατέθηκαν εντός προθεσμίας, επισημαίνοντας ότι επιχειρήσεις επιβαρύνθηκαν με υψηλό κόστος προετοιμασίας φακέλων.

Η διαφορά ερμηνείας έχει οδηγήσει σε ένταση μεταξύ των δύο πλευρών, με την κάθε μία να μεταθέτει την ευθύνη στην άλλη.

«Όποιος πρόλαβε, πρόλαβε»

Το νέο καθεστώς προβλέπει ότι τα έργα θα χρηματοδοτηθούν με σειρά προτεραιότητας («first in – first out»), γεγονός που σημαίνει ότι αρκετά σχέδια θα μείνουν εκτός, ανεξαρτήτως μεγέθους ή στρατηγικής σημασίας.

Όπως αναφέρουν τραπεζικές πηγές, τα έργα που δεν θα ενταχθούν αφορούν κυρίως μεγάλους ενεργειακούς και τουριστικούς ομίλους, αλλά και μεσαίες επιχειρήσεις. Η υλοποίησή τους θα εξαρτηθεί πλέον από την καθαρά τραπεζική χρηματοδότηση και τη βιωσιμότητα κάθε επένδυσης.

Αβεβαιότητα για την επόμενη ημέρα

Από την πλευρά των επιχειρήσεων, η μαζική υποβολή αιτήσεων το προηγούμενο διάστημα αποδίδεται στην προσπάθεια «κλειδώματος» χαμηλού κόστους χρηματοδότησης πριν από πιθανή αύξηση επιτοκίων.

Ωστόσο, πλέον η εικόνα αλλάζει: μέρος των έργων θα προχωρήσει, άλλα θα επανασχεδιαστούν και αρκετά ενδέχεται να εγκαταλειφθούν, σηματοδοτώντας το τέλος της φάσης εύκολης πρόσβασης στο ευρωπαϊκό χρήμα για μεγάλες επενδύσεις.