|
Ωστόσο, η συνέχιση της
εκστρατείας έχει
σημαντικό τίμημα. Οι
απώλειες για τις ΗΠΑ
περιλαμβάνουν
τουλάχιστον 13 νεκρούς
στρατιώτες και
εκατοντάδες τραυματίες,
ενώ το ημερήσιο κόστος
επιχειρήσεων εκτιμάται
ότι προσεγγίζει το 1
δισ. δολάρια. Παράλληλα,
παρατηρείται έντονη
φθορά στρατιωτικού
εξοπλισμού, με
χαρακτηριστικό
παράδειγμα τη χρήση άνω
των 850 πυραύλων
Tomahawk
μέσα σε τέσσερις
εβδομάδες.
Το Πεντάγωνο έχει ήδη
ζητήσει πρόσθετη
χρηματοδότηση περίπου
200 δισ. δολαρίων για
την αναπλήρωση
αποθεμάτων, χωρίς να
είναι βέβαιη η έγκριση
από το Κογκρέσο.
Την ίδια στιγμή, το Ιράν
διατηρεί τη δυνατότητα
αντίδρασης,
πραγματοποιώντας
επιθέσεις στην ευρύτερη
περιοχή. Ενδεικτικά,
πρόσφατο πλήγμα σε
αμερικανική βάση στη
Σαουδική Αραβία
προκάλεσε τραυματισμούς
και υλικές ζημιές,
επιβεβαιώνοντας ότι η
απειλή δεν έχει
εξουδετερωθεί πλήρως.
Σε στρατηγικό επίπεδο,
οι εξελίξεις είναι ακόμη
πιο αμφίσημες. Παρά τα
πλήγματα στην ηγεσία του
Ιράν, δεν έχει προκύψει
αποσταθεροποίηση του
καθεστώτος ούτε αλλαγή
στάσης απέναντι στις
ΗΠΑ. Ο βασικός στόχος
της εξάλειψης της
πυρηνικής απειλής
παραμένει ανοιχτός, με
την Ουάσιγκτον να
εξετάζει ακόμη και
σενάρια χερσαίας
επέμβασης.
Καθοριστικό ρόλο στη
δυναμική της σύγκρουσης
διαδραματίζει ο έλεγχος
των Στενών του Ορμούζ, ο
οποίος έχει εξελιχθεί σε
βασικό μοχλό πίεσης. Οι
επιπτώσεις στην
παγκόσμια αγορά
ενέργειας είναι ήδη
έντονες, δημιουργώντας
τριβές με συμμάχους και
αυξάνοντας τον κίνδυνο
μιας παρατεταμένης
κρίσης.
Παρά τις επικρίσεις, η
αμερικανική κυβέρνηση
υποστηρίζει ότι οι
βασικοί στόχοι
επιτυγχάνονται,
επισημαίνοντας τη
σημαντική αποδυνάμωση
της ιρανικής ναυτικής
ισχύος και τη μείωση των
επιθέσεων με
drones.
Στο εσωτερικό των ΗΠΑ,
ωστόσο, το πολιτικό
κόστος γίνεται ολοένα
πιο εμφανές. Η
δημοτικότητα του
Donald
Trump
έχει υποχωρήσει κάτω από
το 40%, ενώ η άνοδος των
τιμών καυσίμων
επιβαρύνει την εικόνα
της οικονομικής
διαχείρισης. Η κοινή
γνώμη εμφανίζεται
αρνητική απέναντι στον
πόλεμο, με την
πλειονότητα των πολιτών
να διαφωνεί με τον
χειρισμό της κρίσης.
Παρά τις πιέσεις, ο
Λευκός Οίκος επιμένει
ότι οι οικονομικές
επιπτώσεις θα είναι
προσωρινές, εκφράζοντας
αισιοδοξία για
αποκλιμάκωση των τιμών
ενέργειας σε περίπτωση
αποχώρησης των ΗΠΑ.
Συνολικά, η σύγκρουση
αποτυπώνει ένα παράδοξο:
η στρατιωτική υπεροχή
δεν συνοδεύεται από σαφή
στρατηγική κατάληξη. Οι
επιχειρησιακοί στόχοι
μπορεί να έχουν
επιτευχθεί σε μεγάλο
βαθμό, ωστόσο το κρίσιμο
ερώτημα παραμένει
ανοιχτό — τι συνιστά
τελικά «νίκη» σε έναν
πόλεμο με τόσο
περίπλοκες γεωπολιτικές
και οικονομικές
διαστάσεις.
Πηγή: Axios
|
