Η πάγια ρύθμιση αποτελεί μία από τις δύο μόνιμα ανοιχτές διαδικασίες τακτοποίησης οφειλών προς τα ασφαλιστικά ταμεία. Δίνει τη δυνατότητα εξόφλησης έως και σε 24 μηνιαίες δόσεις, χωρίς εισοδηματικά ή περιουσιακά κριτήρια και χωρίς ανώτατο όριο οφειλής, γεγονός που την καθιστά οριζόντια και προσβάσιμη σε όλους τους οφειλέτες.

Η δεύτερη σταθερά διαθέσιμη επιλογή είναι ο εξωδικαστικός μηχανισμός, ο οποίος όμως θέτει συγκεκριμένα εισοδηματικά και περιουσιακά κριτήρια, καθώς και ελάχιστο ύψος οφειλής (άνω των 10.000 ευρώ), περιορίζοντας έτσι το πεδίο ένταξης.

Στο πλαίσιο των συζητήσεων εξετάζεται το ενδεχόμενο η πάγια ρύθμιση να επεκταθεί σε 36 ή ακόμη και 48 δόσεις. Υπενθυμίζεται ότι το υφιστάμενο καθεστώς προβλέπει έως 48 δόσεις μόνο για έκτακτες οφειλές, κάτι που στην πράξη αφορά ελάχιστες περιπτώσεις, καθώς σπάνια καταλογίζονται τέτοιου είδους χρέη από τον ΕΦΚΑ.

Δύο βασικοί παράγοντες φαίνεται να ενισχύουν το ενδεχόμενο διεύρυνσης των δόσεων – μια κίνηση που, εφόσον υλοποιηθεί, θα μπορούσε να επεκταθεί και σε ρυθμίσεις της εφορίας ή ακόμη και των δήμων.

Ο πρώτος σχετίζεται με τη θετική πορεία των εσόδων από τις τρέχουσες ασφαλιστικές εισφορές, λόγω της αύξησης της απασχόλησης και των μισθών στον ιδιωτικό τομέα. Το οικονομικό επιτελείο εκτιμά ότι μια πιο ευέλικτη ρύθμιση δεν θα προκαλούσε δημοσιονομική απόκλιση. Αντιθέτως, ενδέχεται να ενισχύσει τα έσοδα από ρυθμίσεις, μια κατηγορία που στον κρατικό προϋπολογισμό του 2026 δεν προβλέπεται να αυξηθεί σε σχέση με φέτος.

Ο δεύτερος παράγοντας αφορά την εικόνα των ενεργών ρυθμίσεων. Με βάση τα τελευταία διαθέσιμα στοιχεία του Κέντρο Είσπραξης Ασφαλιστικών Οφειλών για το τρίτο τρίμηνο του 2025, οι πάγιες ρυθμίσεις φαίνεται να έχουν σταθεροποιηθεί σε επίπεδα 140.000–150.000 εδώ και περίπου έναν χρόνο, μετά την έντονη άνοδο που καταγράφηκε από τα τέλη του 2021 έως τις αρχές του 2022.

Η στασιμότητα αυτή ερμηνεύεται από ορισμένα στελέχη ως ένδειξη ότι έχει εξαντληθεί η «δεξαμενή» όσων μπορούν να ενταχθούν και να παραμείνουν συνεπείς σε ένα σχήμα 24 δόσεων. Υπό αυτό το πρίσμα, μια αύξηση των δόσεων θα μπορούσε να λειτουργήσει προληπτικά, πριν καταγραφεί ενδεχόμενη μαζική υποχώρηση των ενεργών ρυθμίσεων, προσφέροντας ένα «δίχτυ ασφαλείας» στους οφειλέτες μέσω μιας μόνιμα ανοιχτής και οριζόντιας ρύθμισης.