| Ειδήσεις | Ο Κυνηγός | Λεωφόρος Αθηνών | "Κουλου - Βάχατα" | +/- | "Μας ακούνε" | Fundamentalist | Marx - Soros |

 
 

Τρίτη, 17/11/2026

               

 

Δύο διαφορετικές επιδιώξεις, με κοινό αποτέλεσμα την επιτάχυνση των επενδύσεων, βρίσκονται πίσω από την πρωτοφανή κινητοποίηση κεφαλαίων γύρω από την τεχνητή νοημοσύνη. Οι τεχνολογικοί όμιλοι βλέπουν στην AI την επόμενη μεγάλη πηγή κερδοφορίας και σπεύδουν να αποκτήσουν μερίδιο σε μια αγορά που υπόσχεται να αλλάξει την παγκόσμια οικονομία. Ταυτόχρονα, οι κυβερνήσεις αντιμετωπίζουν την τεχνολογική υπεροχή ως στρατηγικό πλεονέκτημα, σε έναν ανταγωνισμό που έχει πλέον στο επίκεντρο τις ΗΠΑ και την Κίνα.

Η συνύπαρξη αυτών των δύο κινήτρων δημιουργεί μια δυναμική που δύσκολα ανακόπτεται. Ακόμη και όταν εμφανίζονται ενδείξεις υπερβολής στις αποτιμήσεις ή αμφιβολίες για την απόδοση των επενδύσεων, οι επιχειρήσεις έχουν ισχυρό κίνητρο να συνεχίσουν να δαπανούν, καθώς φοβούνται ότι οποιαδήποτε υποχώρηση θα αφήσει χώρο στους ανταγωνιστές τους.

Αυτή ακριβώς την αντίφαση περιγράφει ο πρώην πρόεδρος της αμερικανικής Επιτροπής Κεφαλαιαγοράς (SEC), Γκάρι Γκένσλερ, με τη φράση «Gold rush meets arms race»: ο επενδυτικός πυρετός για την κατάκτηση των κερδών της τεχνητής νοημοσύνης συναντά μια κούρσα τεχνολογικής και γεωπολιτικής ισχύος. Σε συνέντευξή του στο CNN, ο Γκένσλερ προειδοποιεί ότι η αγορά έχει ήδη εισέλθει σε περιοχή φούσκας και ότι μια απότομη διόρθωση θα μπορούσε να επιβαρύνει την αμερικανική οικονομία, ακόμη και να οδηγήσει σε ύφεση πριν από τις προεδρικές εκλογές του Νοεμβρίου 2028.

 

Η προειδοποίηση δεν προέρχεται από μία μόνο πλευρά. Ισχυροί επενδυτές, οικονομολόγοι, διεθνείς οργανισμοί, αλλά και στελέχη των ίδιων των εταιρειών τεχνητής νοημοσύνης εκφράζουν ανησυχίες για το κατά πόσο οι σημερινές επενδυτικές δαπάνες μπορούν να δικαιολογηθούν από τα μελλοντικά έσοδα και για το αν η ταχύτητα ανάπτυξης της τεχνολογίας συμβαδίζει με τις δυνατότητες ελέγχου της.

Γκένσλερ: Οι επενδύσεις έχουν ξεπεράσει την ορατή δυνατότητα κερδοφορίας

Ο Γκένσλερ, ο οποίος βρέθηκε στην ηγεσία της SEC από το 2021 έως το 2025 και σήμερα διδάσκει στο MIT, θεωρεί ότι η αγορά της τεχνητής νοημοσύνης έχει ήδη αποκτήσει χαρακτηριστικά φούσκας.

Η ένστασή του δεν αφορά την αξία ή τις δυνατότητες της ίδιας της τεχνολογίας. Αντίθετα, αναγνωρίζει ότι πρόκειται για μια εξέλιξη με πραγματικές και εκτεταμένες εφαρμογές. Το πρόβλημα, κατά την εκτίμησή του, βρίσκεται στην απόσταση ανάμεσα στα τεράστια ποσά που κατευθύνονται σε υποδομές και στην αβεβαιότητα σχετικά με το πότε και σε ποιο βαθμό αυτές οι δαπάνες θα μετατραπούν σε αντίστοιχα έσοδα και κέρδη.

Οι ετήσιες επενδύσεις σε υποδομές τεχνητής νοημοσύνης ενδέχεται να προσεγγίσουν τα 800 δισ. δολάρια, σύμφωνα με εκτιμήσεις που επικαλείται το CNN. Μόνο οι μεγάλες τεχνολογικές εταιρείες δαπανούν φέτος για τον συγκεκριμένο σκοπό περίπου πενταπλάσια ποσά σε σχέση με το 2023.

Ο πρώην επικεφαλής της SEC θεωρεί ότι η σημερινή κατάσταση θυμίζει προηγούμενες μεγάλες τεχνολογικές μεταβάσεις. Η ανάπτυξη των σιδηροδρόμων τον 19ο αιώνα, η εξάπλωση του ηλεκτρισμού τη δεκαετία του 1920 και η έκρηξη του Διαδικτύου τη δεκαετία του 1990 άλλαξαν ριζικά την οικονομία. Παρά την πραγματική αξία αυτών των καινοτομιών, οι επενδυτές σε αρκετές περιπτώσεις προεξόφλησαν αποδόσεις που δεν μπορούσαν να υλοποιηθούν στον χρόνο ή στην κλίμακα που περίμεναν.

Ο Γκένσλερ εκτιμά ότι ανάλογη διαδικασία μπορεί να βρίσκεται σε εξέλιξη στην αγορά της AI. Μια αναθεώρηση των προσδοκιών για την κερδοφορία των επενδύσεων θα μπορούσε να προκαλέσει ισχυρή διόρθωση και να επιβραδύνει την αμερικανική οικονομία πριν από το τέλος του 2028. Οι συνέπειες, κατά την εκτίμησή του, θα μπορούσαν να θυμίζουν την κατάρρευση των εταιρειών του Διαδικτύου στις αρχές της δεκαετίας του 2000, χωρίς να είναι απαραίτητο να αποκτήσουν την έκταση της κρίσης του 2008.

Οι κίνδυνοι πίσω από τη χρηματοδότηση των data centers

Ένα από τα λιγότερο ορατά σημεία της επενδυτικής έκρηξης είναι ο τρόπος με τον οποίο χρηματοδοτείται η ανάπτυξη των υποδομών. Πίσω από τις ανακοινώσεις για νέα data centers και εγκαταστάσεις υπολογιστικής ισχύος βρίσκονται συμφωνίες δανεισμού, περίπλοκες χρηματοδοτικές δομές και συναλλαγές μεταξύ εταιρειών που συνδέονται στενά μεταξύ τους.

Ιδιαίτερη προσοχή συγκεντρώνουν οι λεγόμενες neoclouds, δηλαδή οι εξειδικευμένοι πάροχοι υπολογιστικής ισχύος που εξυπηρετούν εταιρείες ανάπτυξης και λειτουργίας εφαρμογών AI. Πολλές από αυτές έχουν επιλέξει να χρηματοδοτήσουν την ταχεία επέκτασή τους με σημαντικό δανεισμό, στηριζόμενες στην εκτίμηση ότι η ζήτηση για υπολογιστικούς πόρους θα συνεχίσει να αυξάνεται με υψηλούς ρυθμούς.

Το επιχειρηματικό μοντέλο τους, ωστόσο, εξαρτάται σε μεγάλο βαθμό από τη διατήρηση αυτής της ζήτησης. Εάν οι εταιρείες που αναπτύσσουν AI περιορίσουν τις δαπάνες τους ή εάν οι τιμές των υπηρεσιών υπολογιστικής ισχύος υποχωρήσουν, οι νεότεροι πάροχοι θα βρεθούν αντιμέτωποι με αυξημένες δυσκολίες στην εξυπηρέτηση των υποχρεώσεών τους.

Ο Γκένσλερ θεωρεί ότι οι μεγάλοι τεχνολογικοί όμιλοι έχουν μεγαλύτερες πιθανότητες να αντέξουν μια τέτοια εξέλιξη. Αντίθετα, εκτιμά ότι ορισμένες neoclouds δεν θα καταφέρουν να διατηρήσουν τη βιωσιμότητά τους, με πιθανές αποτυχίες και πτωχεύσεις.

Το ζήτημα αποκτά ευρύτερη σημασία επειδή η επενδυτική δραστηριότητα γύρω από την AI έχει ήδη συνδεθεί με πολλούς άλλους κλάδους. Η χρηματοδότηση των data centers επηρεάζει τις αγορές εταιρικών ομολόγων και τις τράπεζες, ενώ η κατασκευή τους δημιουργεί πρόσθετη ζήτηση για ενέργεια, ακίνητα και βιομηχανικό εξοπλισμό. Επομένως, μια απότομη επιβράδυνση δεν θα περιοριζόταν απαραίτητα στις μετοχές των τεχνολογικών εταιρειών.

Ντάλιο: Η AI μπορεί να αλλάξει την οικονομία, αλλά όχι να προστατεύσει τις αποτιμήσεις

Στο ίδιο μήκος κύματος, αν και με διαφορετική προσέγγιση, κινείται ο Ρέι Ντάλιο, ιδρυτής της Bridgewater Associates, ενός από τα μεγαλύτερα hedge funds διεθνώς.

Σε τοποθέτησή του τον Οκτώβριο, σε συνέδριο του Forbes στη Σιγκαπούρη, περιέγραψε την αγορά της τεχνητής νοημοσύνης ως μια κλασική επενδυτική φούσκα, η οποία πλησιάζει σε ένα κρίσιμο σημείο.

Κατά τον Ντάλιο, ο κίνδυνος ενισχύεται από τον συνδυασμό υψηλού δανεισμού και ακριβότερης χρηματοδότησης. Όταν τα επιτόκια παραμένουν αυξημένα, οι επιχειρήσεις δυσκολεύονται περισσότερο να υποστηρίξουν επενδυτικά σχέδια μεγάλης κλίμακας, ιδιαίτερα όταν τα αναμενόμενα έσοδα βρίσκονται ακόμη σε πρώιμο στάδιο και δεν έχουν επιβεβαιωθεί στην πράξη.

Το ενδιαφέρον είναι ότι ο ίδιος δεν αμφισβητεί τον μετασχηματιστικό χαρακτήρα της AI. Αντιθέτως, θεωρεί ότι μπορεί να οδηγήσει σε μεγάλη αύξηση της παραγωγικότητας και να μεταβάλει ουσιαστικά τον τρόπο λειτουργίας της οικονομίας. Αυτό, όμως, δεν σημαίνει ότι οι μετοχές και οι επιχειρήσεις που συνδέονται με αυτήν θα διατηρήσουν τις σημερινές αποτιμήσεις τους.

Η διάκριση είναι ουσιαστική: η τεχνολογική επιτυχία δεν συνεπάγεται αυτομάτως και επενδυτική επιτυχία. Ακόμη και μια καινοτομία που αλλάζει τον κόσμο μπορεί να συνοδευτεί από μεγάλες χρηματιστηριακές απώλειες, εάν οι επενδυτές έχουν πληρώσει υπερβολικά υψηλό τίμημα για τις προσδοκίες που τη συνοδεύουν.

Το ΔΝΤ βλέπει κινδύνους για την παγκόσμια ανάπτυξη

Οι ανησυχίες έχουν πλέον περάσει και στο πεδίο της διεθνούς χρηματοπιστωτικής εποπτείας. Στην έκθεση του Οκτωβρίου για την παγκόσμια χρηματοπιστωτική σταθερότητα, το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο εξετάζει το ενδεχόμενο μιας απότομης υποχώρησης των επενδύσεων στην τεχνητή νοημοσύνη και τις συνέπειες που θα μπορούσε να έχει για την παγκόσμια οικονομία.

Στο δυσμενές σενάριο που παρουσιάζει, μια τέτοια εξέλιξη θα μπορούσε έως το 2028 να περιορίσει το παγκόσμιο ΑΕΠ κατά έως 0,4%, τις επενδύσεις κατά 1,3% και την κατανάλωση κατά 0,6%, σε σύγκριση με το βασικό σενάριο προβλέψεων.

Το Ταμείο επισημαίνει επίσης τη σημαντική μεταβολή στη χρηματοδότηση των μεγάλων παρόχων υπολογιστικών υποδομών. Από το 2024, το μερίδιό τους στις διεθνείς εκδόσεις εταιρικών ομολόγων επενδυτικής βαθμίδας έχει αυξηθεί από λιγότερο του 1% στο 10%.

Πρόσθετη πηγή κινδύνου αποτελούν οι οικονομικές σχέσεις μεταξύ των ίδιων των επιχειρήσεων του οικοσυστήματος AI. Σε ορισμένες περιπτώσεις, μια εταιρεία χρηματοδοτεί ή επενδύει σε έναν συνεργάτη της, ο οποίος στη συνέχεια δεσμεύεται να αγοράσει υπολογιστικές υπηρεσίες από την πρώτη.

Αυτού του είδους οι συμφωνίες δεν είναι από μόνες τους προβληματικές. Δημιουργούν, ωστόσο, την ανάγκη να εξεταστεί προσεκτικά πόσο πραγματική είναι η ζήτηση που εμφανίζεται στα επιχειρηματικά αποτελέσματα και κατά πόσο οι πωλήσεις στηρίζονται σε ανεξάρτητους πελάτες ή σε αλληλοσυνδεόμενες χρηματοδοτήσεις και εμπορικές δεσμεύσεις.

Αντίστοιχους προβληματισμούς έχει διατυπώσει και η Τράπεζα της Αγγλίας, προειδοποιώντας ότι μια απότομη αναπροσαρμογή των αποτιμήσεων των εταιρειών AI θα μπορούσε να μεταφερθεί στις διεθνείς αγορές. Η συγκέντρωση μεγάλου μέρους των επενδύσεων σε λίγους μεγάλους ομίλους, σε συνδυασμό με την αυξανόμενη χρήση δανεισμού, ενισχύει την πιθανότητα μετάδοσης των πιέσεων.

Η γεωπολιτική διάσταση που εμποδίζει την επιβράδυνση

Υπάρχει, ωστόσο, ένας παράγοντας που διαφοροποιεί τη σημερινή επενδυτική έκρηξη από προηγούμενες τεχνολογικές φούσκες: ο ανταγωνισμός μεταξύ των μεγάλων δυνάμεων.

Για τις ΗΠΑ, η τεχνητή νοημοσύνη έχει πάψει να αντιμετωπίζεται αποκλειστικά ως πεδίο επιχειρηματικής καινοτομίας. Συνδέεται άμεσα με την αμυντική βιομηχανία, τις υπηρεσίες πληροφοριών, την κυβερνοασφάλεια και τη διατήρηση της διεθνούς επιρροής. Η τεχνολογική υπεροχή έναντι της Κίνας θεωρείται πλέον κρίσιμο στοιχείο εθνικής ισχύος.

Αυτό δημιουργεί ένα ισχυρό αντικίνητρο για τον περιορισμό των επενδύσεων. Σε μια συνηθισμένη αγορά, η αμφισβήτηση των αναμενόμενων αποδόσεων θα μπορούσε να οδηγήσει τις επιχειρήσεις σε περικοπές δαπανών. Στην περίπτωση της AI, όμως, η μείωση των επενδύσεων ενδέχεται να εκληφθεί ως απώλεια εδάφους απέναντι σε έναν στρατηγικό αντίπαλο.

Ο Γκένσλερ είχε αναφερθεί σε αυτή τη δυσκολία και σε συνέντευξή του στο Bloomberg τον Σεπτέμβριο, επισημαίνοντας ότι η ταχεία πρόοδος των κινεζικών μοντέλων περιπλέκει ακόμη περισσότερο την προσπάθεια θέσπισης κανόνων και δικλίδων ασφαλείας.

Από την πλευρά της, η Βέριτι Χάρντινγκ, πρώην επικεφαλής δημόσιας πολιτικής της Google DeepMind, έχει προειδοποιήσει ότι η αντιμετώπιση της τεχνητής νοημοσύνης ως μιας νέας κούρσας εξοπλισμών μπορεί να υπονομεύσει τη διεθνή συνεργασία που απαιτείται για τον ασφαλή έλεγχο της τεχνολογίας.

Έτσι, οι κυβερνήσεις και οι επιχειρήσεις βρίσκονται μπροστά σε ένα δύσκολο δίλημμα. Η συγκράτηση των επενδύσεων μπορεί να περιορίσει τον οικονομικό κίνδυνο, αλλά ταυτόχρονα ενδέχεται να θεωρηθεί ότι προσφέρει στρατηγικό πλεονέκτημα στον ανταγωνιστή. Η πίεση αυτή λειτουργεί ως πρόσθετη κινητήρια δύναμη για τη συνέχιση της κούρσας, ακόμη και όταν οι χρηματοοικονομικές ενδείξεις γίνονται λιγότερο ευνοϊκές.

Οι προειδοποιήσεις από το εσωτερικό της τεχνολογικής βιομηχανίας

Η συζήτηση δεν περιορίζεται στις αποτιμήσεις και στη χρηματοδότηση. Στελέχη που βρίσκονται στην πρώτη γραμμή της ανάπτυξης της AI εκφράζουν ανησυχίες και για τις επιπτώσεις από την ανεξέλεγκτη επιτάχυνση των δυνατοτήτων της.

Ο διευθύνων σύμβουλος της Anthropic, Ντάριο Αμοντέι, έχει ζητήσει να δοθεί μεγαλύτερος χρόνος στην ανάπτυξη των μηχανισμών ασφαλείας, ώστε να συμβαδίζουν με την πρόοδο των ισχυρότερων μοντέλων. Το βασικό του επιχείρημα είναι ότι τα συστήματα τεχνητής νοημοσύνης αποκτούν ολοένα μεγαλύτερη ικανότητα να εκτελούν σύνθετες εργασίες, χωρίς να είναι πάντοτε εξασφαλισμένος ο επαρκής ανθρώπινος έλεγχος.

Μεταξύ των κινδύνων που επισημαίνει περιλαμβάνονται η διευκόλυνση κυβερνοεπιθέσεων, η κακόβουλη αξιοποίηση των νέων δυνατοτήτων και η πιθανότητα τα ιδιαίτερα προηγμένα συστήματα να καταστούν δυσκολότερα ελεγχόμενα.

Οι απόψεις στον κλάδο δεν είναι ενιαίες. Ο Σαμ Άλτμαν της OpenAI και ο Έλον Μασκ έχουν επίσης αναφερθεί στην ανάγκη προσεκτικής αντιμετώπισης των κινδύνων, ενώ ο Μαρκ Ζούκερμπεργκ της Meta δίνει μεγαλύτερη έμφαση στη συνέχιση του ανταγωνισμού και στον ρόλο των ίδιων των εταιρειών στην ανάπτυξη της τεχνολογίας.

Παράλληλα, το Chatham House επισημαίνει ότι η επίκληση της ασφάλειας δεν θα πρέπει να χρησιμοποιηθεί ως πρόσχημα για τον περιορισμό του ανταγωνισμού και την ενίσχυση της θέσης των ήδη κυρίαρχων επιχειρήσεων.

Το ερώτημα, επομένως, δεν είναι μόνο πώς θα περιοριστούν οι τεχνολογικοί κίνδυνοι, αλλά και πώς θα αποφευχθεί η δημιουργία νέων μονοπωλιακών συνθηκών, χωρίς να επιδεινωθεί η αντιπαράθεση μεταξύ ΗΠΑ και Κίνας.

Η άλλη ανάγνωση: Δεν είναι απαραίτητο κάθε φούσκα να καταλήγει σε κατάρρευση

Υπάρχουν, πάντως, και αναλυτές που θεωρούν ότι οι σημερινές υπερβολές μπορούν να διορθωθούν χωρίς να προκληθεί μια γενικευμένη κατάρρευση.

Ο Εντ Γιαρντένι, επικεφαλής της Yardeni Research, αναγνωρίζει ότι το αρνητικό σενάριο που περιγράφει ο Γκένσλερ δεν μπορεί να αποκλειστεί. Εκτιμά, ωστόσο, ότι η αγορά έχει τη δυνατότητα να απορροφήσει μέρος των υπερβολών μέσω μιας σταδιακής αναπροσαρμογής των αποτιμήσεων.

Κατά την προσέγγισή του, οι πρόσφατες πιέσεις στις μετοχές που συνδέονται με την τεχνητή νοημοσύνη έχουν ήδη περιορίσει ορισμένες από τις πιο ακραίες αποτιμήσεις. Επιπλέον, οι σημερινοί μεγάλοι τεχνολογικοί όμιλοι διαθέτουν πραγματικές δραστηριότητες, ισχυρά έσοδα και σημαντικές ταμειακές ροές, σε αντίθεση με πολλές εταιρείες της περιόδου των dot-com που στηρίζονταν κυρίως σε προσδοκίες για μελλοντική ανάπτυξη.

Αυτή είναι μια σημαντική διαφορά σε σχέση με το 2000. Η σημερινή επενδυτική δραστηριότητα δεν αφορά αποκλειστικά επιχειρήσεις χωρίς αποδεδειγμένη κερδοφορία. Πολλοί από τους μεγαλύτερους επενδυτές στην AI είναι όμιλοι με ισχυρή χρηματοοικονομική θέση και καθιερωμένα επιχειρηματικά μοντέλα.

Αυτό, βέβαια, δεν εξασφαλίζει ότι θα αποφύγουν τις απώλειες οι μικρότεροι πάροχοι, οι εταιρείες που έχουν αναλάβει υπερβολικές δανειακές υποχρεώσεις ή όσοι επενδύουν σε αποτιμήσεις που προϋποθέτουν συνεχή και ταχύτατη αύξηση της ζήτησης.

Η τεχνολογία θα μείνει, οι σημερινές αποτιμήσεις όχι απαραίτητα

Η ιστορική εμπειρία δείχνει ότι οι μεγάλες τεχνολογικές αλλαγές δεν ακυρώνονται από τις χρηματιστηριακές κρίσεις που συχνά τις συνοδεύουν. Οι σιδηρόδρομοι συνέχισαν να αποτελούν βασική υποδομή μετά τις χρεοκοπίες επιχειρήσεων που επένδυσαν σε αυτούς. Το Διαδίκτυο εξακολούθησε να αναπτύσσεται μετά την κατάρρευση των dot-com. Αντίστοιχα, η τεχνητή νοημοσύνη είναι πιθανό να συνεχίσει να μετασχηματίζει την οικονομία ακόμη και αν οι σημερινές προσδοκίες αποδειχθούν υπερβολικές.

Το μεγάλο ερώτημα αφορά, συνεπώς, το οικονομικό κόστος μιας ενδεχόμενης διόρθωσης και το ποιοι θα κληθούν να το επωμιστούν. Οι επενδυτές που έχουν τοποθετηθεί σε υψηλές αποτιμήσεις, οι εταιρείες που χρηματοδοτούν την ανάπτυξή τους με δανεισμό, οι πάροχοι υποδομών και τελικά οι ευρύτερες αγορές θα μπορούσαν να βρεθούν αντιμέτωποι με τις συνέπειες μιας απότομης αλλαγής των προσδοκιών.

Οι προειδοποιήσεις του Γκένσλερ και του Ντάλιο, τα σενάρια κινδύνου του ΔΝΤ και οι επισημάνσεις των ίδιων των πρωταγωνιστών της τεχνολογίας αναδεικνύουν μια κοινή αδυναμία της σημερινής αγοράς: οι επενδύσεις αυξάνονται με ταχύτητα, αλλά η δυνατότητα παραγωγής αντίστοιχων οικονομικών αποδόσεων παραμένει σε μεγάλο βαθμό ζητούμενο.

Την ίδια στιγμή, ο ανταγωνισμός ΗΠΑ - Κίνας δυσκολεύει την επιστροφή σε πιο συγκρατημένους ρυθμούς. Για τις επιχειρήσεις, το ενδεχόμενο να μείνουν πίσω μπορεί να θεωρείται μεγαλύτερος κίνδυνος από την πιθανότητα υπερβολικών επενδύσεων. Για τις κυβερνήσεις, η τεχνολογική υπεροχή αποτελεί ζήτημα στρατηγικής σημασίας.

Αυτός ο συνδυασμός είναι που κάνει τη σημερινή κατάσταση ιδιαίτερη. Η τεχνητή νοημοσύνη δεν τροφοδοτεί απλώς μια νέα επενδυτική μόδα. Έχει εξελιχθεί σε πεδίο όπου συναντώνται οι προσδοκίες για τεράστια κέρδη, η ανάγκη για τεχνολογική κυριαρχία και οι φόβοι για τις συνέπειες μιας ανεξέλεγκτης κούρσας. Και όσο κανείς από τους βασικούς πρωταγωνιστές δεν έχει ισχυρό κίνητρο να επιβραδύνει, τόσο δυσκολότερο γίνεται να διαπιστωθεί πού τελειώνει η στρατηγική επένδυση και πού αρχίζει η υπερβολή.

 

Greek Finance Forum Team

 
 
 
GFF Feed

Loading...

 
 
 
 
 
 
 

Αποποίηση Ευθύνης.... 

© 2016-2026 Greek Finance Forum