Χαρακτηριστική είναι η περίπτωση του Ντον Ρος. Ο 75χρονος πρώην πιλότος αεροπορικής εταιρείας συνταξιοδοτήθηκε πριν από περίπου μία δεκαετία και έκτοτε έχει ακούσει επανειλημμένα από οικονομικούς συμβούλους ότι θα ήταν προτιμότερο να τοποθετήσει μεγαλύτερο μέρος των διαθέσιμων κεφαλαίων του σε επενδύσεις.

Δεν έχει πειστεί.

Η αξία της άμεσης ρευστότητας

Σήμερα περίπου το 85% του χαρτοφυλακίου του βρίσκεται σε μετοχές, ενώ το υπόλοιπο διατηρείται σε αμοιβαία κεφάλαια χρηματαγοράς, τα οποία προσφέρουν απόδοση περίπου 3,62%.

Τα συγκεκριμένα προϊόντα λειτουργούν ως μια πιο αποδοτική εναλλακτική των μετρητών, καθώς επενδύουν σε βραχυπρόθεσμους και υψηλής πιστοληπτικής ποιότητας κρατικούς και εταιρικούς τίτλους.

Το βασικό τους πλεονέκτημα για έναν επενδυτή που επιδιώκει ασφάλεια είναι ότι συνδυάζουν άμεση πρόσβαση στα κεφάλαιά του με σταθερή αξία μεριδίου. Παράλληλα, οι αποδόσεις τους ακολουθούν σε μεγάλο βαθμό την πορεία των επιτοκίων των κεντρικών τραπεζών.

Ο Ρος έχει μελετήσει τις προηγούμενες περιόδους μεγάλης πτώσης των χρηματιστηρίων και έχει καταλήξει στο συμπέρασμα ότι οι bear markets σπάνια διαρκούν περισσότερο από τρία χρόνια. Για τον λόγο αυτό θεωρεί ότι η υψηλή ρευστότητα που διατηρεί του επιτρέπει να καλύπτει τις ανάγκες του ακόμη και σε μια παρατεταμένη περίοδο χρηματιστηριακής αναταραχής.

Ρευστοποιεί μετοχές μόνο όταν χρειάζεται να αναπληρώσει τα διαθέσιμά του.

Παρά τις συστάσεις των συμβούλων του να στραφεί περισσότερο σε ομολογιακά προϊόντα, ο ίδιος παραμένει επιφυλακτικός, θεωρώντας ότι τα ομόλογα δεν αποτελούν την καλύτερη πηγή εισοδήματος για τη δική του στρατηγική.

Η περίπτωση του Ρος δεν αποτελεί εξαίρεση. Αντιπροσωπεύει μια ευρύτερη τάση που έχει δημιουργήσει σημαντικό πονοκέφαλο στους διαχειριστές περιουσίας, οι οποίοι προσπαθούν να πείσουν τους επενδυτές να μεταφέρουν μέρος της ρευστότητάς τους σε πιο μακροπρόθεσμες τοποθετήσεις.

Ένας «κουμπαράς» 3 τρισ. δολαρίων

Το μέγεθος των κεφαλαίων που παραμένουν στα αμοιβαία κεφάλαια χρηματαγοράς είναι εντυπωσιακό.

Σύμφωνα με στοιχεία του Investment Company Institute, τα retail money market funds έχουν πλέον ξεπεράσει τα 3 τρισ. δολάρια, καταγράφοντας ιστορικό υψηλό.

Το ποσό αυτό αφορά μόνο τους ιδιώτες επενδυτές. Δεν περιλαμβάνει τα τεράστια ποσά που διατηρούν σε αντίστοιχα προϊόντα θεσμικοί επενδυτές.

Η μέση απόδοση των αμοιβαίων κεφαλαίων χρηματαγοράς έχει ήδη υποχωρήσει περίπου στο 3,49%, σύμφωνα με την Crane Data. Παρ' όλα αυτά, η ζήτηση παραμένει ισχυρή, γεγονός που δείχνει ότι για πολλούς επενδυτές η ασφάλεια και η άμεση πρόσβαση στα χρήματα εξακολουθούν να υπερισχύουν της προοπτικής υψηλότερων αποδόσεων.

Οι οικονομικοί σύμβουλοι υποστηρίζουν ότι αυτή η στρατηγική μπορεί να αποδειχθεί λιγότερο ελκυστική εάν τα επιτόκια συνεχίσουν να υποχωρούν.

Το στοίχημα στα ομόλογα

Η βασική πρόταση των συμβούλων είναι η σταδιακή μεταφορά κεφαλαίων σε ομόλογα μεγαλύτερης διάρκειας.

Το πλεονέκτημα είναι ότι οι επενδυτές μπορούν να «κλειδώσουν» τις σημερινές αποδόσεις για μεγαλύτερο χρονικό διάστημα, εξασφαλίζοντας ένα σχετικά σταθερό εισόδημα ακόμη και αν τα επιτόκια μειωθούν περαιτέρω.

Αυτό είναι κάτι που δεν προσφέρουν τα αμοιβαία χρηματαγοράς, οι λογαριασμοί ταμιευτηρίου ή τα πιστοποιητικά καταθέσεων. Οι αποδόσεις αυτών των προϊόντων αναπροσαρμόζονται προς τα κάτω όταν μειώνονται τα επίσημα επιτόκια.

Ο Ντέιβιντ Ρόγιαλ, επικεφαλής επενδύσεων της Thrivent, θεωρεί ότι οι επενδυτές θα πρέπει να αξιοποιήσουν τις σχετικά υψηλές αποδόσεις που προσφέρουν σήμερα τα ποιοτικά εταιρικά ομόλογα. Μία από τις στρατηγικές που προτείνει είναι η αγορά τίτλων με διαφορετικές ημερομηνίες λήξης, ώστε να περιορίζεται ο κίνδυνος συγκέντρωσης σε μία συγκεκριμένη χρονική στιγμή.

Οι υψηλότερες αποδόσεις στα εταιρικά ομόλογα έχουν ενισχυθεί και από την αυξημένη έκδοση χρέους από μεγάλες τεχνολογικές εταιρείες, οι οποίες αναζητούν τεράστια κεφάλαια για να χρηματοδοτήσουν τις επενδύσεις τους σε υποδομές τεχνητής νοημοσύνης.

Παρά τις ανησυχίες για τον πληθωρισμό και το ενδεχόμενο υπερβολών γύρω από την τεχνητή νοημοσύνη, η αυξημένη προσφορά εταιρικών ομολόγων δημιουργεί περισσότερες επενδυτικές επιλογές.

Ακόμη και μια σταδιακή μετακίνηση από τα αμοιβαία χρηματαγοράς προς ένα σύγχρονο ομολογιακό αμοιβαίο κεφάλαιο θα μπορούσε, σύμφωνα με τους διαχειριστές, να προσφέρει υψηλότερη μακροπρόθεσμη απόδοση.

Τα buffer ETFs ως ενδιάμεση λύση

Για τους επενδυτές που δεν είναι διατεθειμένοι να εγκαταλείψουν την προστασία που τους προσφέρει η χαμηλή μεταβλητότητα, οι διαχειριστές αναζητούν και άλλες λύσεις.

Μία από αυτές είναι τα λεγόμενα buffer ETFs, τα οποία χρησιμοποιούν στρατηγικές options ώστε να περιορίζουν τις απώλειες σε περίπτωση πτώσης των αγορών.

Ο Τοντ Στάνκιεβιτς, επικεφαλής επενδύσεων της Sykon Capital, χρησιμοποιεί τέτοια προϊόντα ως έναν τρόπο να προσεγγίσει επενδυτές που εμφανίζονται ιδιαίτερα επιφυλακτικοί απέναντι στις παραδοσιακές ομολογιακές τοποθετήσεις.

Η λογική των buffer ETFs είναι απλή: ο επενδυτής αποκτά προστασία από ένα μέρος ή ακόμη και το σύνολο των απωλειών της αγοράς, αλλά ταυτόχρονα αποδέχεται ένα ανώτατο όριο στην απόδοση που μπορεί να πετύχει εάν οι μετοχές κινηθούν έντονα ανοδικά.

Η προστασία έχει συνήθως προκαθορισμένη διάρκεια, για παράδειγμα έναν χρόνο.

Χαρακτηριστικό παράδειγμα αποτελεί προϊόν της Innovator Capital Management, το οποίο προσφέρει ανώτατη απόδοση 8,37% σε περίπτωση ανόδου της αγοράς, ενώ παράλληλα παρέχει 100% προστασία από τις απώλειες, σύμφωνα με τους όρους του συγκεκριμένου προϊόντος.

Η προστασία αυτή, όμως, έχει κόστος: ο επενδυτής θυσιάζει μέρος της πιθανής ανοδικής απόδοσης προκειμένου να μειώσει τον κίνδυνο απωλειών.

Η ρευστότητα δεν είναι πάντα λάθος επιλογή

Παρά την προσπάθεια των διαχειριστών να οδηγήσουν τα κεφάλαια από τα money market funds σε ομόλογα ή άλλα επενδυτικά προϊόντα, υπάρχει και μια σημαντική παράμετρος που δεν μπορεί να αγνοηθεί.

Εάν οι χρηματιστηριακές αποδόσεις αποδειχθούν χαμηλότερες από την απόδοση των αμοιβαίων χρηματαγοράς, τότε η παραμονή στη ρευστότητα μπορεί πράγματι να αποτελεί την καλύτερη επιλογή.

Το ζήτημα επομένως δεν είναι απλώς εάν τα 3 τρισ. δολάρια που βρίσκονται σήμερα στα money market funds «πρέπει» να επενδυθούν. Το πραγματικό ερώτημα είναι ποιο μέρος αυτής της ρευστότητας χρειάζεται ο επενδυτής για ασφάλεια και ποιο μέρος θα μπορούσε να τοποθετηθεί με πιο μακροπρόθεσμο ορίζοντα.

Η τεράστια συσσώρευση μετρητών αποτελεί έτσι ένα από τα μεγαλύτερα επενδυτικά διλήμματα της σημερινής αγοράς. Οι επενδυτές έχουν πλέον στη διάθεσή τους ασφαλείς τοποθετήσεις που εξακολουθούν να προσφέρουν αξιοπρεπείς αποδόσεις, γεγονός που καθιστά πολύ δυσκολότερη την επιστροφή τους σε πιο ριψοκίνδυνες επενδύσεις.

Για τους διαχειριστές πλούτου, το στοίχημα δεν είναι απλώς να πείσουν τους επενδυτές να αναλάβουν περισσότερο ρίσκο. Είναι να τους δείξουν ότι, καθώς τα επιτόκια υποχωρούν, η υπερβολική παραμονή στη ρευστότητα μπορεί σταδιακά να γίνει εξίσου δαπανηρή με την ανάληψη υπερβολικού επενδυτικού κινδύνου.