Πύραυλος με εμβέλεια 1.450 χιλιομέτρων

Ο Kheibar Shekan, το όνομα του οποίου σημαίνει «αυτός που διαλύει το Kheibar», διαθέτει επιχειρησιακή εμβέλεια περίπου 1.450 χιλιομέτρων, επιτρέποντας στο Ιράν να καλύπτει μεγάλο μέρος της Μέσης Ανατολής.

Με το συγκεκριμένο βεληνεκές μπορεί να πλήξει:

Η μεγάλη ακτίνα δράσης τον καθιστά βασικό στοιχείο της ιρανικής αποτρεπτικής στρατηγικής, ιδιαίτερα απέναντι στις αμερικανικές στρατιωτικές εγκαταστάσεις στην περιοχή.

Προσαρμογές για την αποφυγή αναχαίτισης

Σύμφωνα με το δημοσίευμα, οι τελευταίες εκδόσεις του πυραύλου εμφανίζουν βελτιώσεις στην τροχιά, στην ταχύτητα και στους ελιγμούς κατά την τελική φάση της πτήσης.

Η δυνατότητα πραγματοποίησης απότομων αλλαγών πορείας λίγο πριν από την πρόσκρουση δυσκολεύει σημαντικά τα συστήματα αντιπυραυλικής άμυνας να υπολογίσουν το ακριβές σημείο αναχαίτισης.

Οι πρόσφατες επιθέσεις κατά αμερικανικών στόχων στη Μέση Ανατολή φαίνεται πως αποτέλεσαν πεδίο δοκιμών για αυτές τις νέες δυνατότητες, επιτρέποντας στους Ιρανούς να συλλέξουν πολύτιμα επιχειρησιακά δεδομένα.

Οι ΗΠΑ βλέπουν συνεχή βελτίωση

Αμερικανός αξιωματούχος, σύμφωνα με τη Wall Street Journal, εκτιμά ότι η πλειονότητα των πυραύλων Kheibar Shekan εξακολουθεί να αναχαιτίζεται επιτυχώς.

Ωστόσο, ορισμένα βλήματα κατάφεραν να διαπεράσουν την αεράμυνα αξιοποιώντας πιο σύνθετες τακτικές, γεγονός που, σύμφωνα με την ίδια πηγή, υποδηλώνει ότι το Ιράν αναλύει προσεκτικά κάθε αναχαίτιση και τροποποιεί συνεχώς τα χαρακτηριστικά των πυραύλων του ώστε να αυξάνει τις πιθανότητες επιτυχούς διείσδυσης.

Νέα δεδομένα στη στρατηγική ισορροπία

Η συνεχής εξέλιξη του Kheibar Shekan προσθέτει ακόμη έναν παράγοντα αβεβαιότητας στην ήδη εύθραυστη ισορροπία ασφαλείας της Μέσης Ανατολής.

Καθώς οι τεχνολογίες πυραυλικών συστημάτων και αντιπυραυλικής άμυνας εξελίσσονται παράλληλα, κάθε νέα βελτίωση από τη μία πλευρά οδηγεί σε αντίστοιχες αναβαθμίσεις από την άλλη, εντείνοντας την τεχνολογική «κούρσα εξοπλισμών» στην περιοχή.

Για τις ΗΠΑ, το Ισραήλ και τους συμμάχους τους, η εξέλιξη αυτή σημαίνει ότι η αποτελεσματικότητα των υφιστάμενων συστημάτων αεράμυνας θα συνεχίσει να δοκιμάζεται, ενώ για την Τεχεράνη αποτελεί ένα ακόμη βήμα στην προσπάθεια ενίσχυσης της αποτρεπτικής της ισχύος.