Ωστόσο, ορισμένες πτυχές της πράσινης πολιτικής της Ε.Ε. φαίνεται να συγκρούονται με αυτή την επιδίωξη. Η επιβολή τιμής στον άνθρακα καθιστά τα ευρωπαϊκά προϊόντα λιγότερο ανταγωνιστικά έναντι εκείνων που παράγονται σε χώρες με χαμηλότερα περιβαλλοντικά πρότυπα. Παράλληλα, η προσπάθεια περιορισμού των εκπομπών αυξάνει την εξάρτηση από εξοπλισμό – όπως φωτοβολταϊκά πάνελ και μπαταρίες – που κατασκευάζεται κυρίως εκτός Ένωσης.

Κατά την ανάλυση του Breakingviews, η εξισορρόπηση της πράσινης μετάβασης με τη διατήρηση ισχυρής βιομηχανικής βάσης μοιάζει με «τετραγωνισμό του κύκλου».

Η βασική φιλοσοφία του «Industrial Accelerator Act» είναι η αξιοποίηση της δημόσιας ζήτησης ώστε να ενισχυθεί η αγορά πράσινων προϊόντων «made in Europe». Στο πλαίσιο αυτό, η ρήτρα «buy European» θα μπορούσε να υποχρεώνει τις επιχειρήσεις στρατηγικών κλάδων να ενσωματώνουν ελάχιστο ποσοστό ευρωπαϊκής προστιθέμενης αξίας στα τελικά τους προϊόντα. Στην αυτοκινητοβιομηχανία, για παράδειγμα, το ποσοστό αυτό ενδέχεται να φθάνει έως και το 70% – με εξαίρεση τις μπαταρίες – σύμφωνα με δημοσίευμα των Financial Times. Αντίστοιχες προβλέψεις θα μπορούσαν να επεκταθούν και σε τομείς όπως οι κατασκευές και η άμυνα.

Την ώρα που η Κίνα στηρίζει τη βιομηχανία της με επιδοτήσεις που προσεγγίζουν το 4% του ΑΕΠ και ο πρόεδρος των ΗΠΑ Donald Trump προωθεί πολιτικές «America First», η Ευρώπη διαθέτει περιθώρια να ενισχύσει τη δική της παραγωγική βάση. Παρ’ όλα αυτά, η επιλογή του «buy European» ενέχει σημαντικές προκλήσεις.

Καταρχάς, η ρήτρα θα ήταν σκόπιμο να καλύπτει και στενούς εταίρους εκτός Ε.Ε., όπως το Ηνωμένο Βασίλειο και η Νορβηγία, ώστε να αποφευχθούν αντίμετρα από σημαντικούς εμπορικούς συμμάχους.

Επιπλέον, το μέτρο θα πρέπει να περιοριστεί σε επιλεγμένους στρατηγικούς κλάδους και όχι να επεκταθεί σε τομείς όπου η Ευρώπη έχει ήδη απολέσει το ανταγωνιστικό πλεονέκτημα. Η στήριξη μιας εγχώριας βιομηχανίας ηλιακών πάνελ, για παράδειγμα, ίσως δεν είναι αποτελεσματική επιλογή, δεδομένης της μακροχρόνιας κυριαρχίας των κινεζικών εταιρειών.

Τέλος, οι απαιτήσεις τοπικού περιεχομένου θα ήταν πιο αποτελεσματικές αν συνοδεύονταν από ευελιξία, επιτρέποντας στις ρυθμιστικές αρχές να αναθεωρούν ή να ανακαλούν τα μέτρα σε περίπτωση που αποδειχθούν αναποτελεσματικά ή επιβαρύνουν την ανταγωνιστικότητα. Αν, για παράδειγμα, η αύξηση του κόστους καταστήσει τα ευρωπαϊκά αυτοκίνητα ακριβότερα και πλήξει τις εξαγωγές, θα πρέπει να υπάρχει δυνατότητα προσαρμογής της πολιτικής.

Συμπερασματικά, για να αποδώσει το «Industrial Accelerator Act», η Ευρωπαϊκή Επιτροπή οφείλει να επιδείξει ευελιξία και προσεκτικό χειρισμό. Όπως, όμως, επισημαίνει το Breakingviews, πρόκειται για χαρακτηριστικά που σπανίως αποδίδονται στην Κομισιόν.