Σύμφωνα με αρμόδιες πηγές, πρόκειται για πρόσωπα που αξιοποιούν τη δημοσιότητα μέσω μέσων ενημέρωσης, συνεδρίων και κοινωνικών δικτύων, επιδιώκοντας ίδιο όφελος. Η δραστηριότητά τους αυτή, όπως σημειώνεται, επιβαρύνει περαιτέρω ένα ήδη φορτισμένο κλίμα, δημιουργώντας σύγχυση γύρω από τον τρόπο διαχείρισης των μη εξυπηρετούμενων δανείων και ιδιαίτερα των ακινήτων που έχουν δοθεί ως εξασφαλίσεις.

Οι ίδιες πηγές υποστηρίζουν ότι το αφήγημα αυτό ενισχύεται και από πολιτικές παρεμβάσεις, προσδίδοντας «πολιτικό πρόσημο» σε μια ρητορική που, όπως εκτιμάται, στέλνει λανθασμένα μηνύματα προς την κοινωνία – κυρίως προς τους δανειολήπτες που αντιμετωπίζουν πραγματικές οικονομικές δυσκολίες.

Χαρακτηριστική είναι, σύμφωνα με τις ίδιες πληροφορίες, η περίπτωση μικρομεσαίου επιχειρηματία με οφειλές ύψους 3,5 εκατ. ευρώ, οι οποίες παραμένουν ανεξόφλητες από το 2013, όταν η επιχείρησή του πτώχευσε. Έκτοτε, φέρεται να έχει προτείνει κατά καιρούς μη ρεαλιστικές ρυθμίσεις προς τον servicer που έχει αναλάβει τη διαχείριση των δανείων.

Παράλληλα, ο ίδιος φέρεται να έχει στραφεί σε νέα επιχειρηματική δραστηριότητα στον τομέα της βραχυχρόνιας μίσθωσης ακινήτων, ενώ συνεχίζει να διαμένει σε κατοικία υψηλής αξίας στα βόρεια προάστια, η οποία βρίσκεται σε διαδικασία πλειστηριασμού. Όπως αναφέρεται, το ακίνητο αποφέρει και εισόδημα μέσω πλατφορμών τύπου Airbnb, παρότι τελεί υπό σχετική διαδικασία.

Παρά το προφίλ αυτό, στις δημόσιες παρεμβάσεις του φέρεται να προβάλλει –κατά τις ίδιες πηγές– παραποιημένες ή ανακριβείς ερμηνείες ακόμη και βασικών πτυχών του θεσμικού πλαισίου που διέπει τη λειτουργία τραπεζών και εταιρειών διαχείρισης απαιτήσεων.

Ειδικότερα, αποδίδεται σε αυτόν η διάδοση ισχυρισμών περί δήθεν «τριγωνικής σχέσης» μεταξύ τραπεζών, servicers και εταιρειών αξιοποίησης ακινήτων (REOCOs). Ωστόσο, όπως διευκρινίζεται, ο ρόλος των τραπεζών περιορίζεται στη διευκόλυνση του σχήματος τιτλοποιήσεων, με τη συνεισφορά κεφαλαίων στις εν λόγω εταιρείες, χωρίς να αποκομίζουν άμεσο οικονομικό όφελος. Τα έσοδα διοχετεύονται στις τιτλοποιήσεις και κατευθύνονται πρωτίστως στην αποπληρωμή των senior ομολόγων, μειώνοντας αντίστοιχα τις εγγυήσεις του Δημοσίου.

Παράλληλα, οι ίδιες πηγές απορρίπτουν και τους ισχυρισμούς ότι οι τράπεζες και οι servicers καθυστερούν σκόπιμα τη διάθεση ακινήτων στην αγορά, προσδοκώντας υψηλότερες τιμές. Όπως επισημαίνεται, η ταχεία αξιοποίηση των ακινήτων αποτελεί βασικό τους στόχο, ενώ οι όποιες καθυστερήσεις συνδέονται με την ανάγκη τακτοποίησης πολεοδομικών, νομικών και άλλων εκκρεμοτήτων – διαδικασίες που είναι γνωστό ότι απαιτούν χρόνο.

Συνολικά, τραπεζικοί κύκλοι κάνουν λόγο για οργανωμένη προσπάθεια παραπληροφόρησης, η οποία, όπως εκτιμούν, πλήττει την αξιοπιστία του δημόσιου διαλόγου και δημιουργεί στρεβλή εικόνα για ένα ζήτημα με σημαντικές κοινωνικές και οικονομικές προεκτάσεις.