Η ιρανική αντίδραση ήταν πιο σφοδρή από τον 12ήμερο πόλεμο του προηγούμενου Ιουνίου, με πυραύλους και drones να πλήττουν αμερικανικές βάσεις, αστικά κέντρα σε αραβικές χώρες και ισραηλινές πόλεις. Ως αποτέλεσμα, η εμπορική ναυσιπλοΐα στον Περσικό Κόλπο έχει παγώσει, οι τιμές πετρελαίου εκτοξεύθηκαν και η κυβέρνηση Τραμπ προσπαθεί να περιορίσει τις οικονομικές επιπτώσεις, περιλαμβανομένης της αύξησης της βενζίνης για τους Αμερικανούς καταναλωτές.

Οι προσπάθειες επανέναρξης των διελεύσεων περιπλέκονται από πληροφορίες για ιραντική τοποθέτηση ναρκών στο Στενό. Ο αμερικανικός στρατός επιτέθηκε σε 16 ιρανικά σκάφη τοποθέτησης ναρκών, ενώ οι συνοδείες δεξαμενόπλοιων από το Πολεμικό Ναυτικό δεν έχουν ακόμη πραγματοποιηθεί. Παράλληλα, η κυβέρνηση ανακοίνωσε νέο διυλιστήριο στο Τέξας και τη χρήση πετρελαίου από τη Βενεζουέλα για να περιοριστεί η αναταραχή στις αγορές.

Αξιωματούχοι του Λευκού Οίκου παραδέχονται ότι δεν υπήρχε σαφές σχέδιο για την επανέναρξη της ναυσιπλοΐας και ότι η στρατηγική εξόδου παραμένει ασαφής. Ο Τραμπ, δημόσια και κατ’ ιδίαν, έδωσε ανάμεικτα μηνύματα σχετικά με τη διάρκεια και τους στόχους του πολέμου, ενώ οι σύμβουλοί του Rubio και Hegseth προωθούν τρεις συγκεκριμένους στόχους περιορισμένης κλίμακας για βραχυπρόθεσμη διέξοδο.

Το Ιράν διαμηνύει ότι θα χρησιμοποιήσει την επιρροή του στην παγκόσμια προσφορά πετρελαίου για να ασκήσει πίεση στις ΗΠΑ και το Ισραήλ. Όπως δήλωσε ο Ali Larijani, κορυφαίος αξιωματούχος εθνικής ασφάλειας του Ιράν, «Το Στενό του Ορμούζ είτε θα είναι Στενό ειρήνης και ευημερίας για όλους, είτε Στενό ήττας και οδύνης για τους πολεμοκάπηλους».