«Βρόμισε η πιάτσα…

Έχει αναφερθεί αρκετές φορές τις τελευταίες δύο εβδομάδες στη στήλη «Μας Ακούνε» και έχουμε πετάξει και εμείς τα καρφιά μας πως πάμε για νέα σημαντική ΑΜΚ σε εισηγμένη του FTSE 25 — και φυσικά δεν αναφερόμαστε στον ΑΔΜΗΕ και την ΑΜΚ της επόμενης εβδομάδας. Η πιάτσα λοιπόν έχει βρομίσει πως ο σχεδιασμός προχωράει και δεν αποκλείεται οι ανακοινώσεις να γίνουν μέσα στο καλοκαίρι ή τις αρχές φθινοπώρου, αν και η πιάτσα λέει επίσης πως η διοίκηση της εισηγμένης [ ] φοβάται το σενάριο των πρόωρων εκλογών.»

Η BofA επισκέφθηκε τη Metlen, είδε γάλλιο και αναδιαρθρωμένη διοίκηση — και βγήκε με τιμή-στόχο 52 ευρώ

Υπάρχουν επισκέψεις αναλυτών σε εταιρείες που είναι τυπικές — και υπάρχουν επισκέψεις που περιλαμβάνουν εργοστάσιο παραγωγής γαλλίου, συνάντηση με τον Ευάγγελο Μυτιληναίο και ξενάγηση στο χυτήριο αλουμινίου. Η Bank of America έκανε το δεύτερο — και βγήκε με σύσταση αγοράς και τιμή-στόχο 52 ευρώ, που σηματοδοτεί περιθώριο ανόδου 25,3% από τα τρέχοντα επίπεδα. 

Στο επίκεντρο της επίσκεψης ήταν η παραγωγή κρίσιμων ορυκτών — και συγκεκριμένα η εξόρυξη γαλλίου από το χυτήριο αλουμινίου της Metlen. Το γάλλιο δεν είναι τυχαία επιλογή: είναι στρατηγικό ορυκτό με έντονη ζήτηση από τη βιομηχανία ημιαγωγών, και η Κίνα ελέγχει τη συντριπτική πλειοψηφία της παγκόσμιας παραγωγής.

Η Metlen στοχεύει σε πλήρη ρυθμό παραγωγής 50 τόνων ετησίως έως το τέλος του 2027. Η BofA πηγαίνει ένα βήμα παραπέρα: εκτιμά ότι η πρόβλεψη των 40 εκατ. ευρώ ετησίως που είχε δοθεί στο Capital Markets Day του 2025 μπορεί να ξεπεραστεί, λόγω των υψηλότερων τιμών spot. Αυτό σημαίνει ότι η αγορά ενδέχεται να υποτιμά αυτόν τον κλάδο.

Παράλληλα, μια πιλοτική μονάδα απέδειξε ότι η υδρομεταλλουργική διαδικασία του ομίλου μπορεί να ανακτά μέταλλα από μη παραδοσιακές πρώτες ύλες — κυρίως σκωρίες. Το σχέδιο ξεκινά με παλιές σκωρίες από εγκατάσταση στη Ρουμανία που έχει ήδη κλείσει, αλλά στον ορίζοντα υπάρχει και η χρήση πρώτων υλών τρίτων. Αν αυτό κλιμακωθεί, η Metlen μετατρέπεται από απλό παραγωγό αλουμινίου σε παίκτη κρίσιμων ορυκτών — διαφορετική αποτίμηση, διαφορετικοί επενδυτές.

Τα profit warnings του 2025 και η απάντηση της διοίκησης

Η BofA δεν αγνόησε τον ελέφαντα στο δωμάτιο: τα profit warnings του 2025 λόγω υπερβάσεων κόστους σε projects ενεργειακού τομέα. Η διοίκηση παρουσίασε τρεις κινήσεις για να κλείσει αυτό το κεφάλαιο.

Πρώτον, αναδιάρθρωση: οι κατασκευαστικές δραστηριότητες μεταφέρθηκαν σε άλλο τμήμα της επιχείρησης. Δεύτερον, προβλέψεις: η διοίκηση υποστηρίζει ότι έχουν γίνει επαρκείς προβλέψεις για όλες τις υπερβάσεις, με τα προβληματικά έργα να παραδίδονται το 2026 και το 2027. Τρίτον — και αυτό είναι το πιο ουσιαστικό — η εταιρεία σταματά να κατασκευάζει έργα ΑΠΕ βάσει προδιαγραφών για να τα πουλά αργότερα σε άγνωστη τιμή. Από εδώ και πέρα: μόνο κατόπιν παραγγελίας, σε προσυμφωνημένη τιμή.

Αυτή η αλλαγή δεν είναι τεχνική. Είναι στρατηγική — και εξαλείφει τον κύριο λόγο που οι επενδυτές τιμώρησαν τη μετοχή το 2025.

Η στροφή στα υβριδικά έργα

Η BofA σημειώνει και μια ενδιαφέρουσα εξέλιξη στο χαρτοφυλάκιο ΑΠΕ: μετάβαση στην υβριδοποίηση — συνδυασμός ηλιακού σταθμού με ενσωματωμένη μπαταρία κλίμακας δικτύου. Σε μια αγορά με υπερπροσφορά ηλιακής ενέργειας το μεσημέρι και πτώση τιμών, η αποθήκευση βελτιώνει σημαντικά την οικονομική αποδοτικότητα. Η Metlen, δηλαδή, δεν κτίζει απλώς πάνελ — κτίζει ευέλικτες ενεργειακές μονάδες.

Με σύμβαση Rio Tinto για την επέκταση στις εγκαταστάσεις αλουμίνας, γάλλιο που παράγεται σε βιομηχανική κλίμακα και αλλαγή στρατηγικής στα ΑΠΕ, η BofA βλέπει εταιρεία που έχει μάθει από τα λάθη της — και τιμολογεί αυτή τη μάθηση στα 52 ευρώ.

«Χιούστον, Chevron, ExxonMobil — και η Ελλάδα που ψάχνει υδρογονάνθρακες»

Όταν ο Υπουργός Ενέργειας ταξιδεύει στο Χιούστον για να συναντήσει VP Exploration της Chevron και τον επικεφαλή ερευνητικών προγραμμάτων της ExxonMobil, το μήνυμα είναι σαφές: η Ελλάδα επιταχύνει τη διαδικασία αδειοδότησης υδρογονανθράκων — και τα μεγαλύτερα ονόματα του κλάδου ανταποκρίνονται.

Δύο κινήσεις ξεχωρίζουν από τις συναντήσεις.

Chevron: 70% στο Νότιο Ιόνιο

Η Chevron έχει υποβάλει αίτημα για συμμετοχή στο 5ο θαλάσσιο οικόπεδο με ποσοστό 70% στην Περιοχή 10 του Νοτίου Ιονίου. Ποσοστό 70% δεν είναι απλώς συμμετοχή — είναι επιχειρησιακός έλεγχος. Σημαίνει ότι η Chevron θέλει να τρέχει αυτή το πρόγραμμα, όχι να συμμετέχει παθητικά. Και αυτό λέει κάτι για την αξιολόγηση που έχει κάνει η ίδια για το δυναμικό της περιοχής.

Η ελληνική πλευρά επέσπευσε τις ρυθμιστικές εγκρίσεις και κάλεσε την Chevron στην Αθήνα την επόμενη εβδομάδα για ολοκλήρωση της διαδικασίας. Αυτό είναι ταχύτητα που δεν είδαμε συχνά στο ελληνικό αδειοδοτικό σύστημα.

ExxonMobil: γεώτρηση Φεβρουάριο 2027

Με την ExxonMobil η συζήτηση ήταν πιο συγκεκριμένη: ερευνητική γεώτρηση στο Βορειοδυτικό Ιόνιο — Block 2 — προγραμματισμένη για Φεβρουάριο 2027. Αυτό δεν είναι θεωρητικό ενδιαφέρον — είναι χρονοδιάγραμμα.

Και η ExxonMobil παρακολουθεί στενά τις εξελίξεις στη Μέση Ανατολή και τον αναβαθμισμένο ρόλο της Ανατολικής Μεσογείου. Αυτό είναι η νέα γεωπολιτική πραγματικότητα: ο πόλεμος στο Ιράν έχει αναβαθμίσει στρατηγικά κάθε εναλλακτική πηγή ενέργειας στη Μεσόγειο.

Το EMEC: νέος θεσμός με γεωπολιτικό βάρος

Η επίσκεψη κλείνει με κάτι σημαντικό: υπογραφή διακήρυξης για ίδρυση του Κέντρου Ενέργειας Ανατολικής Μεσογείου. Ελλάδα, Κύπρος, Ισραήλ, ΗΠΑ — το σχήμα 3+1 αποκτά μόνιμο θεσμικό πλαίσιο έρευνας και ανάπτυξης. Αυτό δεν είναι απλώς ανακοίνωση — είναι η δημιουργία υποδομής γεωπολιτικής συνεργασίας που θα ενισχύει κάθε μελλοντική επένδυση στην περιοχή.

Τι σημαίνει για τις εισηγμένες

Motor Oil και HelleniQ Energy παρακολουθούν τις εξελίξεις με ενδιαφέρον — ο κλάδος διύλισης ωφελείται από κάθε αύξηση εγχώριας εξόρυξης που μειώνει εξάρτηση από εισαγωγές. Energean — εισηγμένη στο Λονδίνο με σημαντική ελληνική παρουσία — έχει ήδη τοποθετηθεί στην Ανατολική Μεσόγειο. Και κατασκευαστικοί όμιλοι που θα υλοποιήσουν τα έργα υποδομής — αγωγοί, εγκαταστάσεις — έχουν pipeline που μεγαλώνει.

Αλλά το μεγαλύτερο σήμα δεν είναι εταιρικό — είναι εθνικό. Η Ελλάδα, σε ένα περιβάλλον όπου η ενεργειακή ασφάλεια είναι παγκόσμια προτεραιότητα, αναπτύσσει σχέσεις με τους δύο μεγαλύτερους ενεργειακούς κολοσσούς του κόσμου. Αυτό δεν περνά αδιάφορα από τις αγορές.

Chevron θέλει 70% στο Ιόνιο. ExxonMobil γεωτρά τον Φεβρουάριο 2027. Και η Ελλάδα υπογράφει νέο ενεργειακό θεσμό με Κύπρο, Ισραήλ και ΗΠΑ. Η Ανατολική Μεσόγειος δεν είναι υπόθεση του μέλλοντος — είναι υπόθεση τώρα.

Εξάρχου στο Bloomberg: Οι αμερικανοί προμηθευτές LNG διστάζουν — αλλά η Atlantic SEE έχει ήδη εξασφαλίσει τη βάση της

Η αγορά LNG έχει αλλάξει σε έξι μήνες. Ο Διευθύνων Σύμβουλος της Atlantic SEE Αλέξανδρος Εξάρχου το περιέγραψε με σαφήνεια στο Bloomberg: οι αμερικανοί προμηθευτές που μέχρι πρότινος αναζητούσαν μακροπρόθεσμες δεσμεύσεις, τώρα αποφεύγουν να κλειδώσουν τιμές για μεγάλο διάστημα.

Η αιτία: η ζημιά στον μεγαλύτερο τερματικό σταθμό εξαγωγής LNG στον κόσμο στο Κατάρ, σε συνδυασμό με την ευρύτερη αναταραχή που έφερε ο πόλεμος στο Ιράν, έχει αυξήσει δραματικά την αβεβαιότητα για τη μελλοντική πορεία των τιμών. Ορισμένοι αμερικανοί προμηθευτές φτάνουν στο σημείο να προσφέρουν κίνητρα για μείωση υφιστάμενων συμβολαίων.

Για την Atlantic SEE — την κοινή εταιρεία Aktor και ΔΕΠΑ Εμπορίας — η εξέλιξη αυτή δεν αλλάζει το βασικό σχέδιο. Η 20ετής συμφωνία με την Venture Global Inc. για 4 δισ. κυβικά μέτρα LNG ετησίως από το 2030 παραμένει σε ισχύ — μια δέσμευση που έγινε πριν αλλάξει το κλίμα στην αγορά και αποδεικνύεται πλέον ακόμα πιο πολύτιμη. Το μεγαλύτερο μέρος των ποσοτήτων προορίζεται για γειτονικές χώρες της περιοχής.

Παράλληλα, η εταιρεία συνεχίζει συζητήσεις για επιπλέον ποσότητες από διάφορους αμερικανούς προμηθευτές, σε ένα περιβάλλον που γίνεται πιο απαιτητικό. Ο Εξάρχου αναμένει ότι οι τιμές spot θα ανέβουν σημαντικά από τον Σεπτέμβριο — εκτίμηση που αν επαληθευτεί, ενισχύει περαιτέρω την αξία των ήδη εξασφαλισμένων μακροπρόθεσμων συμφωνιών.

Citi για Ευρωπαϊκές μετοχές: Ήπια κέρδη μέχρι το τέλος του 2026 — η δυναμική έρχεται το 2027

Η Citi παραμένει θετική για τις ευρωπαϊκές μετοχές — αλλά με ρεαλισμό. Το υπόλοιπο του 2026 θα είναι δύσκολο. Το 2027 έχει περισσότερες υποσχέσεις.

Οι στόχοι για τους δείκτες

Η Citi προβλέπει EPS +12% για τον STOXX 600 το 2026 — πάνω από την προηγούμενη εκτίμηση (+8%) αλλά κάτω από την αγορά (+16%). Για το 2027: +10%.

Τα τρία θέματα που καθορίζουν το σκηνικό

1. Γεωπολιτική και στασιμοπληθωρισμός

Η σύγκρουση στο Ιράν έχει αλλάξει τις μακροοικονομικές εκτιμήσεις για την Ευρωζώνη:

Βασικό σενάριο Citi (50%): τα Στενά του Ορμούζ ανοίγουν σταδιακά από Γ' τρίμηνο 2026, με πετρέλαιο στα $90/βαρέλι στο Δ' τρίμηνο. Αν παραμείνουν κλειστά, ο αντίκτυπος είναι πολύ πιο σοβαρός.

Ιστορική παρατήρηση: μετά από μεγάλα γεωπολιτικά σοκ, οι ευρωπαϊκές μετοχές τείνουν να διαπραγματεύονται υψηλότερα 12 μήνες αργότερα. Η Ευρώπη υποαποδίδει έναντι του παγκόσμιου δείκτη κατά 7 ποσοστιαίες μονάδες από τα τέλη Φεβρουαρίου.

2. Τεχνητή Νοημοσύνη — η Ευρώπη είναι πίσω

Ο τεχνολογικός τομέας έχει καταγράψει τεράστια κέρδη παγκοσμίως. Η Ευρώπη έχει πολύ μικρότερη έκθεση — αλλά η Citi βλέπει εδώ ευκαιρία: όσο η ΤΝ διαχέεται στην οικονομία, η Ευρώπη έχει χώρο να καλύψει μέρος της υστέρησης.

3. Δημοσιονομική πολιτική — ο μακροπρόθεσμος καταλύτης

Για πρώτη φορά εδώ και χρόνια, η δημοσιονομική πολιτική ενισχύει — δεν πλήττει — την ανάπτυξη της Ευρωζώνης. Άμυνα και γερμανικές υποδομές:

Caveat: οι μετοχές που συνδέονται με δαπάνες υποδομών έχουν ήδη αποτιμήσει μεγάλο μέρος αυτών των προσδοκιών — η δυναμική έχει επιβραδυνθεί τους τελευταίους μήνες.

Η ουσία της θέσης Citi

Ουδέτερη Ευρώπη έναντι παγκόσμιων αγορών για το 2026 — αλλά με θετική κλίση για το 2027. Η λογική: οι αντίθετοι άνεμοι (ενέργεια, επιτόκια, έλλειψη ΤΝ) δεν εξαφανίζονται γρήγορα. Αλλά η δημοσιονομική ώθηση, η γεωπολιτική αποκλιμάκωση και η χαμηλή τοποθέτηση των επενδυτών δημιουργούν ένα ελκυστικό σκηνικό για το επόμενο έτος.

Η JP Morgan ανεβάζει την τιμή-στόχο για τη ΔΕΗ στα 25 ευρώ — και βλέπει 24 δισ. επενδύσεων να αλλάζουν την εταιρεία

Υπάρχουν αναβαθμίσεις τιμών-στόχων που είναι τυπικές — και υπάρχουν αναβαθμίσεις που έρχονται μετά από ΑΜΚ 4,5 δισ. ευρώ, επενδυτικό πλάνο 24 δισ. και στόχο κερδών +20%. Η JP Morgan έκανε το δεύτερο: ανεβάζει την τιμή-στόχο για τη ΔΕΗ από τα 21 στα 25 ευρώ — αύξηση 19% — και διατηρεί σύσταση Overweight.

Η ΑΜΚ που ξεπέρασε τον στόχο

Στα τέλη Μαΐου, η ΔΕΗ ολοκλήρωσε αύξηση μετοχικού κεφαλαίου 4,25 δισ. ευρώ — πάνω από τον αρχικό στόχο των 4 δισ. Μαζί με την πώληση ιδίων μετοχών 250 εκατ. ευρώ, η εταιρεία άντλησε συνολικά 4,5 δισ. ευρώ σε ακαθάριστα έσοδα. Η τιμή διάθεσης στα 18,63 ευρώ αντιστοιχεί σε αποτίμηση 11 φορές τα εκτιμώμενα κέρδη του 2028 — περίπου 20% χαμηλότερα από τον μέσο όρο των ευρωπαϊκών utilities. Η JP Morgan το χαρακτηρίζει «ελκυστικό σημείο εισόδου» — και προσθέτει μερισματική απόδοση 6,4% για να κλείσει την υπόθεση.

Το πλάνο των 24 δισ. — και γιατί η εκτέλεση είναι το παν

Η ΔΕΗ έχει ανακοινώσει επενδύσεις 24 δισ. ευρώ για την περίοδο 2026-2030. Ο στόχος: αύξηση κερδών άνω του 20%, με καθαρό δανεισμό κάτω από 3,5 φορές το EBITDA. Ακούγεται φιλόδοξο — και είναι. Η JP Morgan το αναγνωρίζει: η εκτέλεση του πλάνου θα είναι ο βασικός παράγοντας αξιολόγησης τα επόμενα χρόνια.

Αλλά προσθέτει και κάτι σημαντικό: η διοίκηση έχει αποδείξει ότι υλοποιεί αυτά που ανακοινώνει. Αυτό στις αγορές δεν είναι δεδομένο — και αποτιμάται.

Γιατί οι εκτιμήσεις ανεβαίνουν

Η JP Morgan αναθεωρεί τις προβλέψεις για τα μεσοπρόθεσμα κέρδη κατά 10% ανοδικά κατά μέσο όρο — και σημειώνει ότι ήδη βρίσκεται 5% υψηλότερα από τον μέσο όρο της αγοράς σύμφωνα με στοιχεία Bloomberg. Αυτό σημαίνει ότι αν οι υπόλοιποι αναλυτές ακολουθήσουν, υπάρχει χώρος για περαιτέρω αναβαθμίσεις.

Θετικό στοιχείο αναφέρει επίσης το μακροπρόθεσμο πρόγραμμα κινήτρων προς τη διοίκηση — το LTIP — που δημιουργεί ευθυγράμμιση συμφερόντων διοίκησης και μετόχων. Στη γλώσσα του χρηματιστηρίου: η διοίκηση κερδίζει όταν κερδίζουν και οι μέτοχοι.

Η μεγάλη εικόνα

Η JP Morgan δεν βλέπει απλώς μια ελληνική εταιρεία κοινής ωφέλειας. Βλέπει έναν παίκτη που συνδυάζει ανάπτυξη, ενεργειακή μετάβαση και έκθεση σε ολόκληρη τη Νοτιοανατολική Ευρώπη — με αποτίμηση που παραμένει χαμηλότερη από τον ευρωπαϊκό μέσο όρο και μέρισμα που ανταμείβει την αναμονή.

Από τα 18,63 της ΑΜΚ στα 25 του στόχου: η JP Morgan βλέπει 34% άνοδο για όσους μπήκαν στην έκδοση.

Ο χρυσός έπεσε 20% σε 91 μέρες — και ούτε ο πόλεμος στη Μέση Ανατολή δεν τον έσωσε

Υπάρχουν περιουσιακά στοιχεία που τα ξέρεις τόσο καλά που νομίζεις ότι ξέρεις και πώς συμπεριφέρονται. Ο χρυσός ήταν πάντα το «ασφαλές καταφύγιο», αν και πιστεύουμε πως αυτό σηκώνει μεγάλη συζήτηση στην εποχή μας πια — πόλεμος, κρίση, αβεβαιότητα, χρυσός ανεβαίνει. Αυτή τη φορά κάτι άλλαξε. Σύγκρουση ΗΠΑ-Ιράν, κλειστά Στενά του Ορμούζ, γεωπολιτική αβεβαιότητα στο κόκκινο — και ο χρυσός έπεσε 20% σε 91 μέρες. Η γρηγορότερη bear market από το 2008.

Τα νούμερα πρώτα

Από τα ιστορικά υψηλά των 5.354 δολαρίων ανά ουγγιά στις αρχές του έτους, το συμβόλαιο Αυγούστου έκλεισε πρόσφατα στα 4.133,30 δολάρια — χαμηλότερο επίπεδο από τον Νοέμβριο του 2025. Η πτώση 3,6% σε μία μόνο συνεδρίαση δεν είναι τεχνική διόρθωση. Είναι μήνυμα.

Γιατί ο πόλεμος δεν βοήθησε

Εδώ βρίσκεται το ενδιαφέρον της ιστορίας. Ιστορικά, γεωπολιτική ένταση σημαίνει ζήτηση για χρυσό. Αυτή τη φορά, οι αγορές έκαναν έναν διαφορετικό υπολογισμό: ο πόλεμος σημαίνει πετρέλαιο ακριβό, πετρέλαιο ακριβό σημαίνει πληθωρισμό, πληθωρισμός σημαίνει Fed που δεν κατεβάζει επιτόκια — ή τα ανεβάζει. Και υψηλά επιτόκια σημαίνουν ακριβό κόστος για να κρατάς χρυσό που δεν αποδίδει τόκο.

Με τον πληθωρισμό στις ΗΠΑ στο 4,2%, το 10ετές ομόλογο κοντά στο 4,5% και το 30ετές πάνω από το 5%, οι επενδυτές έχουν πλέον εναλλακτικές που αποδίδουν — και επέλεξαν αυτές.

Η νέα συμπεριφορά που ανησυχεί

Αναλυτές επισημαίνουν κάτι πιο βαθύ: ο χρυσός εμφανίζει πλέον χαρακτηριστικά περιουσιακού στοιχείου υψηλότερου ρίσκου παρά ασφαλούς καταφυγίου. Η έντονη συσχέτιση με τον Nasdaq — δηλαδή να κινείται μαζί με τις τεχνολογικές μετοχές — υποδηλώνει ότι τα επιτόκια και η ρευστότητα έχουν γίνει οι βασικοί οδηγοί της τιμής του, όχι η γεωπολιτική.

Αυτό δεν είναι αμελητέο. Σημαίνει ότι ο χρυσός στο χαρτοφυλάκιο δεν προστατεύει πλέον από αυτά που νόμιζες ότι προστατεύει.

Το ιστορικό παράλληλο του 2008

Η αγορά έχει ξαναδεί αυτό. Το 2008, ο χρυσός υποχώρησε μαζί με τις μετοχές κατά την κορύφωση της κρίσης — και στη συνέχεια εισήλθε σε πολυετή ανοδικό κύκλο. Όσοι θυμούνται εκείνη την περίοδο ξέρουν ότι η βραχυπρόθεσμη εικόνα και η μακροπρόθεσμη ταυτότητα του μετάλλου μπορούν να αποκλίνουν σημαντικά. Φυσικά όλα αυτά θα τα δούμε στην πράξη. 

Προσωρινή διόρθωση ή νέα εποχή;

Το ερώτημα που χωρίζει τους αναλυτές είναι ένα: έχει αλλάξει μόνιμα η συμπεριφορά του χρυσού ή πρόκειται για μια φάση που θα αντιστραφεί όταν η Fed στρίψει το τιμόνι; Η πρώτη άποψη λέει ότι σε έναν κόσμο με υψηλές αποδόσεις ομολόγων, ο χρυσός χάνει μόνιμα μέρος της ελκυστικότητάς του. Η δεύτερη λέει ότι όταν τα επιτόκια κατεβούν — ή όταν έρθει η πραγματικά μεγάλη κρίση — ο χρυσός θα θυμίσει γιατί υπάρχει.

Το βραχυπρόθεσμο μήνυμα της αγοράς είναι σαφές: τα επιτόκια νικούν τον πόλεμο. Το μακροπρόθεσμο; Αυτό εξακολουθεί να κρίνεται.