Ενέργεια και δασμοί τροφοδοτούν τις ανατιμήσεις

Η Truflation επισημαίνει ότι η πρόσφατη επιτάχυνση του πληθωρισμού οφείλεται κυρίως σε πιέσεις από την πλευρά της προσφοράς και όχι σε μια γενικευμένη αναζωπύρωση της καταναλωτικής ζήτησης. Ωστόσο, προειδοποιεί ότι η σταδιακή μετακύλιση του υψηλότερου κόστους πρώτων υλών στις τιμές παραγωγού και στις υπηρεσίες αυξάνει τον κίνδυνο οι πληθωριστικές πιέσεις να αποκτήσουν πιο μόνιμο χαρακτήρα.

Καθοριστικό ρόλο διαδραματίζει η άνοδος των τιμών του πετρελαίου. Παρότι τα πρόσφατα στοιχεία για τη ναυσιπλοΐα δείχνουν ότι οι εξαγωγές πετρελαίου από τον Περσικό Κόλπο έχουν αρχίσει να ανακάμπτουν, οι τιμές του αργού παραμένουν υψηλότερες από τα επίπεδα πριν από την έναρξη των αμερικανοϊσραηλινών επιθέσεων στο Ιράν, στα τέλη Φεβρουαρίου.

Κατά τη διάρκεια του Σεπτεμβρίου, το αμερικανικό αργό WTI κινήθηκε μεταξύ 92 και 103 δολαρίων ανά βαρέλι, σημαντικά υψηλότερα από τα επίπεδα του Αυγούστου. Οι αναλυτές παρακολουθούν πλέον κατά πόσο αυτή η αύξηση μεταφέρεται στο ευρύτερο κόστος παραγωγής και στις τελικές τιμές που πληρώνουν οι καταναλωτές.

Παράλληλα, η εμπορική πολιτική των ΗΠΑ δημιουργεί πρόσθετες πιέσεις. Σύμφωνα με την Truflation, οι δασμοί ενδέχεται να μετακυλιστούν σε καταναλωτικά αγαθά, όπως τα είδη ένδυσης και υπόδησης, αυξάνοντας το κόστος για τα αμερικανικά νοικοκυριά.

Ο δείκτης PCE και οι αποφάσεις της Fed

Ο PCE θεωρείται ιδιαίτερα σημαντικός για τη Fed, καθώς αποτυπώνει τις μεταβολές στις τιμές των αγαθών και των υπηρεσιών που καταναλώνουν τα νοικοκυριά. Η δομική του εκδοχή έχει ξεχωριστή βαρύτητα, επειδή βοηθά τους αξιωματούχους να αξιολογήσουν εάν οι πληθωριστικές πιέσεις αποκτούν ευρύτερη και πιο επίμονη βάση.

Η δημοσίευση των στοιχείων του Σεπτεμβρίου αναμένεται την Πέμπτη, μία ημέρα μετά την τελευταία απόφαση της Ομοσπονδιακής Επιτροπής Ανοικτής Αγοράς (FOMC) για τα επιτόκια. Συνεπώς, τα νέα στοιχεία δεν θα είναι διαθέσιμα στους αξιωματούχους κατά τη συγκεκριμένη συνεδρίαση, αλλά θα μπορούσαν να επηρεάσουν τις επόμενες αποφάσεις τους.

Η τελευταία διαθέσιμη ένδειξη από τον δείκτη τιμών καταναλωτή (CPI) είχε ήδη δείξει επιτάχυνση του πληθωρισμού. Ο ετήσιος ρυθμός διαμορφώθηκε στο 3,7% τον Σεπτέμβριο, από 3,4% τον Αύγουστο, υπερβαίνοντας τις προσδοκίες των οικονομολόγων για 3,6%.

Παρά την υψηλότερη του αναμενομένου μέτρηση, η αγορά δεν προεξοφλούσε αύξηση επιτοκίων από τη Fed στην αμέσως επόμενη συνεδρίαση. Ωστόσο, σύμφωνα με τα στοιχεία του CME FedWatch που επικαλείται το δημοσίευμα, οι πιθανότητες νέας αύξησης στην τελευταία συνεδρίαση του έτους, τον Δεκέμβριο, είχαν διαμορφωθεί περίπου στο 75%.

Το δίλημμα της νομισματικής πολιτικής

Η Fed επιδιώκει να επαναφέρει τον πληθωρισμό στον στόχο του 2%, χωρίς να προκαλέσει υπερβολική επιβράδυνση της οικονομικής δραστηριότητας. Η άνοδος του ενεργειακού κόστους και οι δασμοί περιπλέκουν αυτή την προσπάθεια, καθώς δημιουργούν πληθωριστικές πιέσεις που δεν προέρχονται απαραίτητα από υπερβολική ζήτηση.

Όπως επισημαίνει η Truflation, η αυστηρότερη νομισματική πολιτική μπορεί να περιορίσει τη ζήτηση και τις δευτερογενείς επιπτώσεις των αρχικών ανατιμήσεων. Δεν μπορεί, όμως, να αυξήσει άμεσα την προσφορά ενέργειας ούτε να ανατρέψει τις επιπτώσεις των δασμών.

Το κρίσιμο στοιχείο για τη Fed θα είναι εάν οι αυξήσεις του κόστους ενέργειας και των εισαγόμενων προϊόντων παραμείνουν προσωρινές ή αρχίσουν να ενσωματώνονται στις τιμές των υπηρεσιών, στους μισθούς και στις πληθωριστικές προσδοκίες.

Εάν το δεύτερο σενάριο επιβεβαιωθεί, η αποκλιμάκωση του πληθωρισμού θα γίνει δυσκολότερη και η Fed ενδέχεται να χρειαστεί να διατηρήσει πιο αυστηρή νομισματική πολιτική για μεγαλύτερο διάστημα. Αντίθετα, εάν οι πιέσεις περιοριστούν κυρίως στην πλευρά της προσφοράς, χωρίς να επεκταθούν στην εγχώρια οικονομία, το περιθώριο για νέες αυξήσεις επιτοκίων θα παραμείνει πιο περιορισμένο.

Πηγή: Truflation