Νιώθουμε πως πλέον οι μικροί επενδυτές βρίσκονται στα όριά τους και αρχίζουν να κουράζονται. Να κουράζονται, γιατί στη συντριπτική τους πλειοψηφία είναι ελάχιστοι αυτοί που έχουν καταφέρει να πάρουν την άνοδο της αγοράς. Και το πρόβλημα είναι πως αυτό δεν συμβαίνει τώρα. Συμβαίνει εδώ και πάρα – πάρα πολύ καιρό. Κυρίως γιατί οι μικροί επενδυτές δεν είχαν στα χαρτοφυλάκιά τους τράπεζες, κάτι που επανειλημμένως έχουμε σχολιάσει ως μεγάλο λάθος. Και μάλιστα σε μια φάση που πλέον πιστεύουμε πως τα περιθώρια κέρδους έχουν μειωθεί πάρα πολύ. Επικίνδυνα πολύ, με το ορθότερο για έναν επενδυτή να είναι η κατοχύρωση κερδών και όχι το να τρέχει πίσω από τις τιμές. Τα γράφουμε όλα αυτά γιατί διαπιστώνουμε πως μέσα στον πανικό οι μικροί επενδυτές τρέχουν να αγοράσουν σε αυτά τα υψηλά επίπεδα μετοχές που έχουν κάνει ένα τρελό ράλι, όπως οι τράπεζες και κυρίως κάποια άλλα μη τραπεζικά χαρτιά, όπως για παράδειγμα η ΓΕΚ ΤΕΡΝΑ, η ΜΟΗ κ.α. Προσοχή λοιπόν…

Όσον αφορά τις τράπεζες, που τόσο πολύ συμπαθούμε και τις είχαμε πρώτες στις επιλογές μας εδώ και περίπου 2-3 χρόνια, άσχετα αν ξεκινώντας από χαμηλότερα επίπεδα έχουμε πλέον κλείσει όλες μας τις θέσεις. Προσέξτε κάτι απλό για να καταλάβετε γιατί πιστεύουμε πως οι επενδυτές πρέπει πλέον να είναι προσεκτικοί και να παίρνουν κέρδη. Σχεδόν καθημερινά υπάρχουν θετικές εκθέσεις για τις ελληνικές τράπεζες, με αυξήσεις τιμών-στόχων και αναφορές σε συνέχιση του ράλι. Και είναι αλήθεια πως, με τους ξένους να κάνουν ό,τι θέλουν –όπως συχνά γράφουμε– το ράλι μπορεί να συνεχιστεί. Ωστόσο, αν κανείς δει προσεκτικά τα περιθώρια κέρδους, θα διαπιστώσει πως πλέον μιλάμε για περιθώρια της τάξης του 5%, 10%, άντε το πολύ 15% στις περισσότερες περιπτώσεις. Δεν λέμε πως το 15% είναι μικρό περιθώριο. Όμως, αν κανείς ανατρέξει στις εκθέσεις των προηγούμενων ετών, ακόμη και σε εκθέσεις πριν από μερικούς μόλις μήνες, θα διαπιστώσει πως τότε μιλούσαμε για περιθώρια ανόδου 50%, 60% και 70%.

Και οκ, έχουμε πει πως οι τιμές-στόχοι είναι λογικό να αναθεωρούνται. Όμως, όταν μετά από ένα τέτοιο ράλι και συνεχείς αναθεωρήσεις φτάνουμε στο σημείο να μιλάμε για περιθώρια ανόδου 10% και 15%, τότε –sorry– ισχύει αυτό που γράφουμε. Όσο και αν συμπαθούμε τις τραπεζικές μετοχές, οι οποίες πραγματικά μας έδωσαν εξαιρετικά κέρδη, πλέον η σχέση κινδύνου – προσδοκώμενης απόδοσης, κατά την άποψή μας, δεν είναι καθόλου ελκυστική.

Αν κάτι ξεχώρισε χθες, αυτό ήταν το ράλι των μετοχών της ΒΙΟ και της CENER, μαζί με το γεγονός ότι η Κύπρου έπιασε τα 9,00 ευρώ. Μια Κύπρου που, μαζί με την ΠΕΙΡ, παραμένουν οι πρώτες μας επιλογές από τις τράπεζες. Ας μείνουμε όμως στο Viohalco Group και τη μεγάλη άνοδο των ΒΙΟ και CENER. Δεν γνωρίζουμε αν η χθεσινή άνοδος σχετίζεται με αυτά που έχουμε γράψει στα σχόλιά μας τις τελευταίες εβδομάδες. Μήπως πλησιάζει η ώρα των placement στις δύο μετοχές, μαζί και με την ΕΛΧΑ;

Θυμίζουμε πως, με βάση τουλάχιστον τις πληροφορίες που κυκλοφορούν εδώ και καιρό και με τα ανάλογα επενδυτικά σπίτια να έχουν αναλάβει τις διαδικασίες, έρχονται μεγάλα placement στις μετοχές του ομίλου.

Ανάμεσα σε άλλα έχουμε πει πως η Metlen θα «ξυπνήσει» όταν κουράσει τους μικρούς επενδυτές. Και, μεταξύ σοβαρού και αστείου, χθες είδαμε επενδυτές να πουλάνε μετοχές, δηλώνοντας κουρασμένοι. Οκ, μεταξύ σοβαρού και αστείου αυτό, αφού μιλάμε για μικρούς όγκους. Απλώς το επαναλαμβάνουμε: η μετοχή λογικά βραχυπρόθεσμα θα κουράσει κι άλλο. Και μόλις πουλήσουν οι μικροί, τότε… θα ξυπνήσει.