|
Ναι, ο
πλούτος θέλει γνώσεις, μυαλό, μόχθο, τύχη,
ταλέντο. Αλλά αν πχ δεν έχεις το πρώτο, ή το
δεύτερο, δεν σημαίνει ότι δεν έχεις τα υπόλοιπα
για να πλουτίσεις (και μερικά κόλπα ή πχ
αβλεψίες νομών και κανόνων, όπως την υφαρπαγή
υπεραξίας απο ανθρώπους που παράγουν)
Ο άνθρωπος
αυτός δεν είναι αυτό που νομίζει ο πολύς κόσμος,
πιστέψτε με. Είναι μεν ένας πετυχημένος
dealer
(με δανεικά και λεφτά άλλων κυρίως) και με
εξαιρετική ικανότητα να πείθει για αμοιβαία
κέρδη σε
business,
αν και δεν ξέρουμε πόσοι συνεταίροι του τελικά,
είδαν να γίνονται όσα περίμεναν…
Αυτό
ακριβώς το κυνικό, και δήθεν χαρισματικό
χαρακτηριστικό του
dealing
mentality,
είναι που δεν ισχύει στην πολιτική : η πολιτική
πρέπει να παράγει δημόσιο συμφέρον, άρα το
win
win
θέλει ενσυναίσθηση κοινής ωφέλειας, όχι
ιδιοτέλεια.
Και το
προνοείν είναι βασικό συστατικό στοιχείο,
προαπαιτούμενο, της πολιτικής στόχευσης για
επωφελή αποτελέσματα από αποφάσεις της εξουσίας.
Οι οποίες
αν δεν είναι αμοιβαίου κέρδους (πχ σε
εμπορικό/διακρατικό κυρίως επίπεδο)τότε πολύ
απλά τελικά γυρνάνε μπούμεραγκ.
Διαβάστε
την δήλωση του, για να προκαταλάβει φυσικά την
αμερικανική δικαιοσύνη στο θέμα της νομιμότητας
των δασμών ως προς τις εξουσίες του.
Τρέμει για
κάτι που έκανε χωρίς ανάλυση βάθους σε
συνταγματική/νομική υπόσταση, χωρίς ανάλυση
κόστους οφέλους με
worst
case
scenario(
πρόβλεψη του χειρότερου δυνατού ), και με
απλουστευμένη αριθμητική και στατιστική
προχειρότητα αντί μαθηματικής και συναρτησιακής
προσομοίωσης εναλλακτικών αποτελεσμάτων.
Και τώρα
λέει ότι αν οι δασμοί ανατραπούν συνταγματικά,
αυτό μπορεί να βάλει την Αμερική σε οικονομικές
περιπέτειες( ότι κάνει δηλαδή με τον πλανήτη και
τις επεμβάσεις του χώρες) και ότι θα χρειαστεί
να αποζημιώσει πολυεθνικές – με ότι αυτό
συνεπάγεται για την παγκόσμια οικονομία.
Κοιτάξτε τι
έκανε : ανακοινώθηκαν δασμοί τον περασμένο
Απρίλιο αφού παρουσίασε έναν πίνακα με το ύψος
τους ανά χώρα, υπολογισμένο με εντελώς
αριθμητικούς μέσους όρους ανατροφών συντελεστών
βαρύτητας (όχι σχετικής σε όρους εμπορίου αλλά
μικτής, ακαθάριστης ως μέγεθος)
Ο τύπος
στόχευε τις χώρες με τις οποίες οι ΗΠΑ έχουν
εμπορικό έλλειμμα και παρουσίασε τους δασμούς ως
«εργαλείο εξισορρόπησης» αλλά και πρόσθετο έσοδο
για το ομοσπονδιακό κράτος, την ώρα που επιδίωκε
να μειώσει τις εισαγωγές στη χώρα, από κράτη
όπου αμερικανικές εταιρείες είχαν κάνει
outsourcing και
sub
contracting παραγωγή (πχ
συναρμολόγηση κτλ ) !
Ότι ξέρετε
πχ από αεροναυπηγική και νανοτεχνολογία, ήξερε
από παγκόσμιο εμπόριο και ισορροπία μεταξύ
dumbing/arbitrage
και συγκριτικών πλεονεκτημάτων σε
παγκοσμιοποιημένες παραγωγικές και εφοδιαστικές
αλυσίδες (ενώ αμφιβάλλω αν άκουσε πχ μερικούς
συμβούλους του, αν είχε σοβαρούς)
Έβαλε την
επιδεικτική του ρήτρα ισχύος, ουσιαστικά πάνω
από τους νόμους του ίδιου εκείνου «δολαριακού
καπιταλισμού», που εύκολα λόγω κατακερματισμού
κόστους και οικονομικών ή νομικών συμφερόντων,
στρέφει κέρδη σε ζημίες, και τώρα λέει ένα απλό
«
we
all
f*****
up»…
Τζάμπα
μάγκας : ένας σερίφης που αγνοεί έναν από τους
βασικούς κανόνες του
Far
West
– πυροβολεί καλύτερα όποιος πυροβολεί τελευταίος
(σημ : δεν έβλεπε καν ταινίες με Τζον Γουέιν ή
έστω Κλιντ Ήστγουντ)
Φθάσαμε σε
σημείο να ευχόμαστε ώστε την τραγική του αυτή
δασμολογική πολιτική, αν την ανατρέψουν
αποφάσεις δικαστηρίων ( με βάση το συνταγματικό
πλαίσιο εμπορίου κάποιων πολιτειών και ανώτατων
αρχών στις ΗΠΑ ) να το κάνουν βελούδινα.
Διότι σε
αντίθετη περίπτωση, θα ξεκινήσει μια πορεία
αιμορραγίας της αμερικανικής δημόσιας οικονομίας
που θα μεταβιβαστεί στο άψε σβήσε σε αγορές
διεθνώς, και με επιδράσεις ίσως χειρότερες από
τις καουμπόικες αρπαγές χωρών που επιχειρεί ο
τύπος αυτός με τον οποίο μπλέξαμε στον πλανήτη.
ΥΓ Και
είναι να απορεί κανείς πως είναι δυνατόν να τον
θαυμάζουν, και να πιστεύουν ότι έχει ορθολογικό
σχέδιο, έστω οι σχετικοί με τα μακροοοικονομοκά
και διεθνή εμπορικά ζητήματα…
European
Business Review
|
