Ιδιαίτερη έμφαση δίνεται στη δημοσιονομική πειθαρχία της Ελλάδας, η οποία – όπως επισημαίνει η Barclays – έχει οδηγήσει σε ταχύτερη μείωση του λόγου χρέους προς ΑΕΠ σε σύγκριση με την Ισπανία και την Πορτογαλία. Το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο εκτιμά ότι η καθοδική αυτή τάση θα συνεχιστεί και τα επόμενα χρόνια.

Η τράπεζα υπενθυμίζει ότι τα spreads των κρατικών ομολόγων βρίσκονται σε τροχιά σύγκλισης εδώ και αρκετό διάστημα. Ωστόσο, η Ελλάδα εξακολουθεί να ξεκινά από υψηλότερη αφετηρία όσον αφορά το επίπεδο του χρέους. Στο τέλος του 2025, ο λόγος χρέους προς ΑΕΠ εκτιμάται κοντά στο 147%, έναντι περίπου 91% για την Πορτογαλία και 100% για την Ισπανία. Αυτό εξηγεί γιατί τα ελληνικά spreads έναντι του γερμανικού Bund παραμένουν ευρύτερα σε σχέση με τα αντίστοιχα πορτογαλικά και ισπανικά.

Η Barclays σημειώνει ότι, σε αντίθεση με προηγούμενες περιόδους, τα ελληνικά spreads δεν προσφέρουν πλέον μεγάλα περιθώρια για απότομη συμπίεση. Παρ’ όλα αυτά, εξακολουθεί να διακρίνει δυνατότητες περαιτέρω σύγκλισης, ιδιαίτερα όσο η πορεία του ελληνικού χρέους παραμένει σταθερά καθοδική και η υπεραπόδοση της οικονομίας αναμένεται να συνεχιστεί και το 2026.

Στο πολιτικό μέτωπο, οι κίνδυνοι χαρακτηρίζονται περιορισμένοι. Η Νέα Δημοκρατία διατηρεί σαφές προβάδισμα στις δημοσκοπήσεις, ενώ οι επόμενες εθνικές εκλογές δεν αναμένονται πριν από το 2027, στοιχείο που ενισχύει τη σταθερότητα.

Όπως και σε άλλες χώρες της περιφέρειας της ευρωζώνης, η Barclays εκτιμά ότι το μεγαλύτερο περιθώριο συμπίεσης των spreads εντοπίζεται στις μακρινές λήξεις της καμπύλης αποδόσεων.

Συνεχιζόμενη σύγκλιση στην ευρωζώνη

Σε ευρύτερο επίπεδο, τα spreads των κρατικών ομολόγων της ευρωζώνης (EGBs) συνέχισαν να κινούνται προς τη σύγκλιση, παρά το γεγονός ότι βρίσκονται ήδη κοντά σε ιστορικά χαμηλά. Την προηγούμενη εβδομάδα, το κλίμα επηρεάστηκε από τα στοιχεία πληθωρισμού στις ΗΠΑ, την ενίσχυση των γεωπολιτικών εντάσεων, καθώς και από αυξημένες – αν και χαμηλότερες σε σχέση με την αμέσως προηγούμενη εβδομάδα – εκδόσεις ομολόγων στην ευρωζώνη.

Τα επιτόκια σε ευρώ κατέγραψαν άνοδο στις τιμές, με την καμπύλη αποδόσεων να εμφανίζει bull flattening για δεύτερη συνεχόμενη εβδομάδα. Ειδικότερα, το 30ετές επιτόκιο ανταλλαγής (EUR IRS) ενισχύθηκε κατά περίπου 16 μονάδες βάσης μέσα στις τελευταίες δύο εβδομάδες, ξεπερνώντας την αντίστοιχη άνοδο του 30ετούς Sonia (12 μ.β.) και του 30ετούς SOFR (3 μ.β.). Η εξέλιξη αυτή άσκησε πιέσεις σε ορισμένες επενδυτικές στρατηγικές της Barclays, χωρίς ωστόσο να οδηγήσει σε αλλαγές στις υφιστάμενες θέσεις της.

Σε μακροοικονομικό επίπεδο, η Barclays επισημαίνει ότι η Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα φαίνεται διατεθειμένη να διατηρήσει αμετάβλητα τα επιτόκια εντός του έτους.

Η τράπεζα επαναλαμβάνει ότι τα spreads των κρατικών ομολόγων βρίσκονται σε φάση σύγκλισης εδώ και μεγάλο χρονικό διάστημα, αντανακλώντας τη σταδιακή υποχώρηση της διάκρισης «πυρήνα–περιφέρειας» που είχε παγιωθεί μετά την παγκόσμια χρηματοπιστωτική κρίση. Πέρα από τα μακροοικονομικά θεμελιώδη, τα spreads λειτουργούσαν συχνά και ως δείκτης πολιτικού κινδύνου: διευρύνονταν σε περιόδους πολιτικής αβεβαιότητας και περιορίζονταν όταν η νομισματική πολιτική γινόταν πιο χαλαρή και η μεταβλητότητα των επιτοκίων υποχωρούσε, ενισχύοντας στρατηγικές carry trade.

Στο προσεχές διάστημα, το ενδιαφέρον των αγορών στρέφεται στα στοιχεία για την αγορά εργασίας στο Ηνωμένο Βασίλειο, τον πληθωρισμό Δεκεμβρίου, τον δείκτη PCE στις ΗΠΑ και τις προκαταρκτικές μετρήσεις PMI για την ευρωζώνη, τις ΗΠΑ και το Ηνωμένο Βασίλειο. Στο σκέλος των εκδόσεων, αναμένονται δημοπρασίες ομολόγων από τη Γερμανία και τη Γαλλία, καθώς και νέα 10ετής έκδοση από την Ισπανία, ενώ στο προσκήνιο παραμένουν και οι αξιολογήσεις πιστοληπτικής ικανότητας από τους οίκους DBRS και Fitch.

Θετικοί και αρνητικοί καταλύτες

Όπως είχε επισημάνει η Barclays στις προβλέψεις της για το 2026, ορισμένοι από τους παράγοντες που στήριξαν τη συμπίεση των spreads τα προηγούμενα χρόνια εξασθενούν, ενώ άλλοι παραμένουν ενεργοί, επιτρέποντας περαιτέρω – αλλά πιο επιλεκτική – σύγκλιση.

Σε μακροοικονομικό επίπεδο, η ΕΚΤ εμφανίζεται διατεθειμένη να διατηρήσει αμετάβλητα τα επιτόκια, σε αντίθεση με τις σωρευτικές μειώσεις περίπου 200 μονάδων βάσης που στήριξαν τη σύγκλιση την περίοδο 2024–2025. Ως αποτέλεσμα, ο ισχυρός νομισματικός άνεμος που ευνόησε τα spreads τα προηγούμενα χρόνια σταδιακά υποχωρεί.

Ωστόσο, σε εγχώριο επίπεδο, η Barclays διαπιστώνει ισχυρότερη βάση για περαιτέρω σύγκλιση, ιδιαίτερα στις χώρες της περιφέρειας. Αυτό αντανακλά τις αυξανόμενες πολιτικές και δημοσιονομικές προκλήσεις στον «πυρήνα» και τον «ημι-πυρήνα» της ευρωζώνης, την ώρα που η πρώην περιφέρεια εμφανίζει χαμηλότερο πολιτικό θόρυβο και σαφή δημοσιονομική βελτίωση.

Ειδικότερα, το δημοσιονομικό προφίλ της περιφέρειας σε σύγκριση με τη Γερμανία αναμένεται να βελτιωθεί περαιτέρω το 2026, καθώς τα ελλείμματα στις περιφερειακές χώρες μειώνονται, ενώ το γερμανικό δημοσιονομικό έλλειμμα διευρύνεται αισθητά.

Ένας ενδεχόμενος αρνητικός καταλύτης είναι η ολοκλήρωση των εκταμιεύσεων του Ταμείου Ανάκαμψης (NGEU) έως το τέλος του 2026, η οποία θα μπορούσε να προκαλέσει ερωτήματα για τη μελλοντική αναπτυξιακή δυναμική της περιφέρειας. Παρ’ όλα αυτά, η Barclays εκτιμά ότι, εφόσον δεν υπάρξει αναζωπύρωση της εγχώριας πολιτικής αβεβαιότητας, το τέλος του NGEU δύσκολα θα οδηγήσει από μόνο του σε διεύρυνση των spreads.

Λαμβάνοντας υπόψη τη μειωμένη στήριξη από τη νομισματική πολιτική και τα ήδη πιο «σφιχτά» επίπεδα αποτίμησης σε σχέση με ένα χρόνο πριν, η Barclays θεωρεί ότι το 2026 απαιτείται πιο επιλεκτική στρατηγική στις τοποθετήσεις σε κρατικά ομόλογα της ευρωζώνης. Σε αυτό το πλαίσιο, τα εγχώρια θεμελιώδη μεγέθη εμφανίζονται ισχυρότερα για την Ισπανία, την Πορτογαλία και την Ελλάδα, όπου η υπεραπόδοση στην ανάπτυξη συμβάλλει στη μείωση του λόγου χρέους προς ΑΕΠ, ασκώντας διαρθρωτική καθοδική πίεση στις αποδόσεις.

Αντίθετα, η Ιταλία εμφανίζει πιο ασθενή αναπτυξιακή δυναμική, περιορίζοντας τις δυνατότητες περαιτέρω αποκλιμάκωσης του χρέους ως ποσοστό του ΑΕΠ. Υπό αυτό το πρίσμα, και με βάση τα τρέχοντα επίπεδα αποτίμησης, η Barclays θεωρεί λιγότερο ελκυστικό το ισοζύγιο κινδύνου–απόδοσης για trades σύγκλισης στα ιταλικά BTPs σε σύγκριση με άλλες αγορές της περιφέρειας.

Πέρα από την επιλογή χώρας, η τράπεζα υπογραμμίζει την ανάγκη επιλεκτικότητας και ως προς τις διάρκειες. Τα σχετικά «σφιχτά» spreads στη ζώνη των 10ετών περιορίζουν τα περιθώρια περαιτέρω έντονης σύγκλισης, καθιστώντας πιο ελκυστικό το μακρινό άκρο της καμπύλης. Η βελτίωση των θεμελιωδών μεγεθών στην περιφέρεια μειώνει, σύμφωνα με τη Barclays, την επιφυλακτικότητα των επενδυτών να αναλάβουν μακροπρόθεσμο πιστωτικό κίνδυνο. Ενδεικτικό είναι ότι τους τελευταίους μήνες τα spreads των 30ετών περιφερειακών ομολόγων υπεραποδίδουν έναντι των 10ετών.

Συνολικά, η Barclays εκτιμά ότι τα spreads στο μακρινό άκρο της καμπύλης θα συνεχίσουν να υπεραποδίδουν σε ευρύτερα επεισόδια σύγκλισης, ιδίως καθώς οι εκδότες αναμένεται να περιορίσουν τη μέση διάρκεια των νέων εκδόσεων.