Όπως σημειώνει ρεπορτάζ της Καθημερινής, το συνεχές ανοιγοκλείσιμο των τελωνείων στον Προμαχώνα, στα σύνορα Ελλάδας – Βουλγαρίας, καθώς και στους Ευζώνους και τη Νίκη, στα σύνορα με τη Βόρεια Μακεδονία, έχει προκαλέσει αναταράξεις. Μεγάλοι επιχειρηματικοί όμιλοι αναγκάζονται πλέον να αναζητούν εναλλακτικές λύσεις για την έγκαιρη προμήθεια πρώτων υλών, στρεφόμενοι είτε σε εγχώριους προμηθευτές είτε σε άλλες αγορές του εξωτερικού.

Την ίδια ώρα, το κόστος μεταφοράς έχει αυξηθεί σημαντικά. Ενδεικτικό είναι ότι ένα δρομολόγιο από τη Βουλγαρία προς την Αθήνα, το οποίο υπό κανονικές συνθήκες κόστιζε περίπου 1.400 ευρώ, πλέον μπορεί να φτάσει ακόμη και στις 2.000 ευρώ.

«Με τον κίνδυνο οι οδηγοί των φορτηγών να παραμένουν εγκλωβισμένοι στα σύνορα ακόμη και για δύο ημέρες, οι μεταφορικές εταιρείες ανεβάζουν αναγκαστικά τα ναύλα», επισημαίνουν οι ίδιες πηγές. Και προσθέτουν ότι στην επιπλέον δαπάνη έρχονται να προστεθούν η μεγαλύτερη κατανάλωση καυσίμων, αλλά και ο ανθρώπινος παράγοντας, που είναι η κόπωση των οδηγών από τις αναγκαστικά περισσότερες ώρες πίσω από το τιμόνι.

 Να σημειωθεί ότι για το δρομολόγιο Θεσσαλονίκη – Αθήνα απαιτούνται πλέον επιπλέον 2,5 ώρες οδήγησης και εκτελείται σε περίπου 9 ώρες. Η εικόνα είναι βελτιωμένη σε σχέση με το προηγούμενο διάστημα, κατά το οποίο ήταν αποκλεισμένοι και ορισμένοι παράδρομοι από τους αγρότες, οι οποίοι σήμερα έχουν ανοίξει, διευκολύνοντας σε κάποιο βαθμό τη διέλευση των φορτηγών. «Παραγωγή και εφοδιαστική αλυσίδα είναι οι δύο όψεις του ίδιου νομίσματος. Σε περίπτωση που το νόμισμα κοπεί στη μέση από τα μπλόκα, τότε η αξία χάνεται για όλους», σημειώνει στην «Κ» ο πρόεδρος της Ελληνικής Εταιρείας Logistics, Κωνσταντίνος Παπαγεωργίου.

Επισημαίνεται ότι πολλά από τα εμπορεύματα που προέρχονται από τρίτες χώρες φθάνουν στην Ευρώπη κατά κύριο λόγο σε κάποιο λιμάνι της Ολλανδίας. Από εκεί συνήθως οι εταιρείας επιλέγουν τη μεταφορά τους προς την Ελλάδα μέσω του οδικού άξονα Ρουμανίας – Βουλγαρίας καθώς πληρώνουν λιγότερα ναύλα σε σύγκριση με τον εναλλακτικό άξονα Γερμανίας – Ιταλίας, όπου ένα μέρος της διαδρομής προϋποθέτει και τη μεταφορά με πλοίο από την Ιταλία.