Αναλυτές επισημαίνουν ότι χωρίς άμεση νομοθετική πρωτοβουλία από το Κογκρέσο, η υλοποίηση ενός πλαφόν στα επιτόκια θεωρείται εξαιρετικά δύσκολη. Το καθεστώς ρύθμισης των πιστωτικών καρτών στις ΗΠΑ βασίζεται σε ένα σύνθετο σύστημα ομοσπονδιακών και πολιτειακών κανόνων, το οποίο δεν επιτρέπει εύκολες μονομερείς παρεμβάσεις από την εκτελεστική εξουσία.

Το θέμα των υψηλών επιτοκίων στις πιστωτικές κάρτες απασχολεί εδώ και χρόνια και τα δύο μεγάλα κόμματα. Τόσο Δημοκρατικοί όσο και Ρεπουμπλικάνοι έχουν εκφράσει ανησυχία για τις επιπτώσεις που έχουν οι αυξημένες χρεώσεις, ιδίως στα χαμηλότερα εισοδηματικά στρώματα. Παρ’ όλα αυτά, παρά την οριακή πλειοψηφία των Ρεπουμπλικανών σε Βουλή και Γερουσία, δεν υπάρχει μέχρι στιγμής συγκεκριμένο νομοσχέδιο που να υποστηρίζεται επίσημα από τον Λευκό Οίκο και να μεταφράζει την πρόταση Τραμπ σε δεσμευτική πολιτική.

Από την πλευρά της αντιπολίτευσης, η Δημοκρατική γερουσιαστής Ελίζαμπεθ Γουόρεν χαρακτήρισε την πρωτοβουλία «κενή περιεχομένου», υπογραμμίζοντας ότι χωρίς ψήφιση νόμου η έκκληση προς τις τράπεζες παραμένει καθαρά συμβολική. Παράλληλα, κατηγόρησε τον Τραμπ ότι, ενώ εμφανίζεται ως υπερασπιστής των δανειοληπτών, στην πράξη αποδυναμώνει την Υπηρεσία Προστασίας Καταναλωτή.

Οι μεγάλες τράπεζες απέφυγαν επίσημα σχόλια, ωστόσο τραπεζικές ενώσεις προειδοποίησαν ότι η επιβολή αυστηρού πλαφόν θα μπορούσε να περιορίσει τη διαθεσιμότητα πίστωσης. Οικονομολόγοι τονίζουν ότι τα υψηλά επιτόκια αντικατοπτρίζουν τον αυξημένο κίνδυνο των ακάλυπτων δανείων και ότι, εάν αυτός ο κίνδυνος δεν τιμολογείται επαρκώς, οι εταιρείες ενδέχεται να μειώσουν τα πιστωτικά όρια ή να αποκλείσουν ορισμένους καταναλωτές από την πρόσβαση σε πίστωση.

Η ιδέα του ανώτατου ορίου 10% δεν είναι καινούργια. Στο παρελθόν, οι γερουσιαστές Μπέρνι Σάντερς και Τζος Χόλεϊ είχαν καταθέσει διακομματική πρόταση για πενταετές πλαφόν στα επιτόκια των πιστωτικών καρτών, στο πλαίσιο ενός ευρύτερου πακέτου μέτρων για την ανακούφιση των καταναλωτών.

Η συζήτηση, λοιπόν, επανέρχεται στο προσκήνιο, αλλά το βασικό ερώτημα παραμένει ανοιχτό: πρόκειται για μια ρεαλιστική πολιτική παρέμβαση με πιθανότητες εφαρμογής ή για ένα ακόμη ισχυρό πολιτικό μήνυμα χωρίς ουσιαστικό πρακτικό αποτέλεσμα;