|
Η «Μαύρη
Τρύπα» των Ακινήτων και
η Κρίση Εμπιστοσύνης
Το
κεντρικό πρόβλημα
παραμένει ο τομέας των
ακινήτων, ο οποίος
ιστορικά αντιπροσώπευε
σχεδόν το 25% της
κινεζικής οικονομικής
δραστηριότητας. Παρά τα
αλλεπάλληλα πακέτα
στήριξης από την
κινεζική κυβέρνηση, η
αγορά παραμένει
παγωμένη. Οι Κινέζοι
πολίτες, βλέποντας την
κύρια πηγή του πλούτου
τους να απαξιώνεται,
έχουν περιορίσει
δραστικά τις δαπάνες
τους, οδηγώντας σε έναν
επικίνδυνο
αποπληθωριστικό κύκλο.
Το
Reuters
υπογραμμίζει ότι το 2026
χαρακτηρίζεται από μια
«κρίση εμπιστοσύνης». Οι
καταναλωτές δεν ξοδεύουν
και οι ιδιώτες επενδυτές
διστάζουν να
τοποθετήσουν κεφάλαια,
παρά τα χαμηλά επιτόκια.
Αυτή η εσωτερική
στασιμότητα μετατρέπεται
σε παγκόσμιο πρόβλημα,
καθώς η Κίνα αποτελεί
τον μεγαλύτερο εισαγωγέα
πρώτων υλών και τον
κυριότερο πελάτη για
τους γερμανικούς
βιομηχανικούς κολοσσούς
και τους ομίλους ειδών
πολυτελείας της Γαλλίας.
Η
Γεωπολιτική «Μέγγενη»
και ο Οικονομικός
Εθνικισμός
Ένας
επιπλέον επιβαρυντικός
παράγοντας για την Κίνα
το 2026 είναι η
κλιμάκωση του
οικονομικού πολέμου με
τη Δύση. Η επιβολή νέων
δασμών και οι
περιορισμοί στις
εξαγωγές τεχνολογίας
αιχμής από τις ΗΠΑ και
την ΕΕ έχουν εγκλωβίσει
το Πεκίνο. Η προσπάθεια
της Κίνας να
«πλημμυρίσει» τις
διεθνείς αγορές με φθηνά
ηλεκτρικά αυτοκίνητα και
προϊόντα πράσινης
ενέργειας για να
αντισταθμίσει την
εσωτερική ύφεση
προσκρούει πλέον σε
τείχη προστατευτισμού.
Η
ανάλυση του
Reuters
επισημαίνει ότι οι ξένοι
θεσμικοί επενδυτές
συνεχίζουν τη στρατηγική
«China
Plus
One»,
αποσύροντας κεφάλαια από
την Κίνα και
μεταφέροντάς τα στην
Ινδία, το Βιετνάμ και το
Μεξικό. Αυτή η
«αιμορραγία» κεφαλαίων
δυσκολεύει την
αναχρηματοδότηση του
τεράστιου χρέους των
τοπικών κυβερνήσεων στην
Κίνα, δημιουργώντας
φόβους για ένα πιθανό
συστημικό πιστωτικό
γεγονός εντός του έτους.
Τι
σημαίνει αυτό για τις
Αγορές;
Για τους
επενδυτές, η αδυναμία
της Κίνας το 2026
λειτουργεί ως «βαρίδι»
για τις τιμές των
εμπορευμάτων. Ο χαλκός,
το σιδηρομετάλλευμα και
το πετρέλαιο δέχονται
πιέσεις, καθώς οι
προσδοκίες για μια
κινεζική «αντεπίθεση»
διαψεύδονται η μία μετά
την άλλη. Παράλληλα, οι
πολυεθνικές εταιρείες
που έχουν μεγάλη έκθεση
στην κινεζική αγορά
αναγκάζονται να
αναθεωρήσουν προς τα
κάτω τις προβλέψεις
κερδοφορίας τους,
γεγονός που θα επηρεάσει
τους χρηματιστηριακούς
δείκτες παγκοσμίως κατά
το πρώτο εξάμηνο.
Συμπέρασμα: Η
Κίνα του 2026 δεν είναι
πλέον ο κινητήρας της
παγκόσμιας ανάπτυξης,
αλλά ένας αστάθμητος
παράγοντας κινδύνου. Η
ικανότητα (ή η αδυναμία)
του Πεκίνου να πείσει
τις αγορές ότι μπορεί να
ελέγξει την επιβράδυνση
θα καθορίσει σε μεγάλο
βαθμό αν η παγκόσμια
οικονομία θα αποφύγει
την ύφεση φέτος.
Πηγή: Reuters
- China’s Structural
Slowdown and the Global
Ripple Effect
|
